Neit

Neit: De Keltische God van de Oorlog. Neit, god van de oorlog, was een weinig bekende god in de Keltische en Ierse mythologie, maar dat betekent niet dat hij een minder essentiële rol speelde in het mythologische verhaal van het land.

Hij had geen duidelijke afstammingsgeschiedenis, maar hij was een machtige god en deel van de Tuatha Dé Danann, het pantheon van goden in de Ierse mythologie. Zij waren ook het laatste ras van bovennatuurlijke wezens dat naar Ierland kwam, en dit artikel zal uitleggen hoe hij zich bij de goden aansloot in de strijd om de controle over het land.

Lees het artikel om te ontdekken hoe hij zich aansloot ondanks zijn bloedbanden met de andere zijde, en hoe hij daarbij het leven liet.

Wie Was Neit in de Keltische Mythologie?

Neit, soms geschreven als (Néit, Nét of Neith), was een oorlogsgod in de Keltische mythologie, en niet alleen dat, maar hij was ook bloedverwant van de Fomoriërs. Dit was het reuzenras dat al op het Smaragden Eiland was toen de goden uit de mystieke westelijke landen arriveerden.

Ondanks zijn band met dit ras voegde hij zich bij de Tuatha Dé Danann om te strijden om de controle over het eiland. Dit kan komen doordat hij geloofde dat de Ierse goden het recht hadden zich op het land te vestigen, en het ras van zijn familieleden niet.

Zijn naam was afgeleid van het Proto-Keltische woord ‘neit-t’, dat vechten of passie betekent, en zijn naam is zeer toepasselijk aangezien zijn domein vechten, oorlog, dood en gevaar was. Hij was een zeer machtige god, maar helaas zijn veel van zijn verhalen in de loop der tijd verloren gegaan.

We weten dat zijn vrouwen Nemain en Badb waren, en mogelijk ook Fea, die een drievoudige godin kan zijn geweest onder alledrie deze namen. Er werd echter ook vermeld dat Badb deel uitmaakte van een drievoudige godin van dood en profetie, genaamd de Morrigan.

Hij was ook de oom van de Dagda, de oppergod van de Tuatha Dé Danann, en de oudoom van Brigid, ‘De Verhevene’.

Hij had een zoon genaamd Delbáeth. Neit was ook bekend als:

• De heer van de paardenfokkende volkeren
• Zoon van Indui
• Koning van het noordelijke land

Vanwege zijn verbondenheid met alle volkeren werd hij gerespecteerd door de Tuatha Dé Danann, de Firbolg en de Fomoriërs. Hij was een god die ook door culturen bewoog en bij velen in de regio bekend was, en werd dus gezien als een oorlogsgod onder vele namen.

Attributen van Neit, de Keltische God van de Oorlog

Deze oorlogsgod was gevaarlijk, en hij werd ook beschouwd als een kwaadaardige Keltische god, maar hij gaf om zijn familie. Zijn neef, de Dagda, gaf zijn oom een soort schuur of opslagplaats genaamd Ailech Imchell. Maar Neit stond de Dagda toe dit te gebruiken als begraafplaats voor diens zoon Aed toen deze stierf. Hij had zowel een harde als een zachte kant, maar zijn harde kant zou naar voren komen in de strijd die ging plaatsvinden.

De avond voor deze strijd moest hij een moeilijke beslissing nemen: of hij zich bij de Tuatha Dé Danann zou voegen of zou vechten aan de zijde van zijn bloedverwanten die deel uitmaakten van het Fomorische ras. Het was een beslissing die hem het leven kostte, maar ook de verstandigste bleek te zijn, aangezien zij de Tuatha Dé Danann de overwinning bracht.

De Tweede Slag bij Moytura

De mythologie rond Neit die tot ons is gekomen is eerder beperkt, maar we weten wel van de beroemde Tweede Slag bij Moytura. Volgens de mythen waren de Fomoriërs, een reuzenras, de eersten die in Ierland woonden. Zij werden met rust gelaten om te jagen en te verzamelen zoals zij wilden, totdat Nemed en zijn kleine groep volgelingen binnenviel. De Fomoriërs waren echter te sterk en zij doodden de meesten, waardoor er slechts 30 in leven bleven.

De Fomoriërs bleven aan de macht ondanks de overlevenden van Nemeds groep. De volgende groep die arriveerde en zich daar vestigde, was de Firbolg. Deze groepen ontmoetten elkaar nooit vanwege hun locaties, en dus kregen zij nooit de kans om te vechten.

Na lange tijd waren de volgende die op het Smaragden Eiland arriveerden de afstammelingen van Nemed: de Tuatha Dé Danann.

De Aanloop naar de Angstaanjagende Slag

Ondanks de uiteenlopende mythen uit deze periode, waren de Tuatha Dé Danann de officiële goden van het Ierse volk. Neit sloot zich bij hen aan, ook al was hij de grootvader van Balor van het Boze Oog, een Fomoriër.

Toen de Tuatha Dé Danann naar Ierland kwamen, bevochten zij eerst de Firbolg en versloegen hen. Daarna waren alleen de Fomoriërs nog over op het eiland om te verslaan, en zo werden zij vijanden, hoewel sommige mensen mogelijk met deze groep introuwden.

Dit was een langdurig conflict tussen deze twee groepen, vandaar de naam tweede slag. Dit gevecht was het beslissende einde van dit conflict. De Tuatha Dé Danann werden zo lang onderdrukt door de Fomoriërs. Nu was hun kans gekomen om eindelijk aanspraak te maken op het land dat zij hun thuis waren gaan noemen.

Gedurende deze periode van onderdrukking werden de Tuatha Dé Danann geregeerd door Bres, die loyaal was aan de Fomoriërs. Hij was de echtgenoot van Brigid, dochter van de Dagda. Toen het koningschap van eigenaar wisselde, smeekte Bres zijn vader om hulp in de strijd tegen de Tuatha Dé Danann.

Zijn vader weigerde echter (die ook verwant was aan Neit). Maar Balor van het Boze Oog, Neits kleinzoon, stemde ermee in het leger in de strijd aan te voeren.

Neit en Zijn Einde

Samen ontmoetten deze groepen elkaar bij Mag Tuired of Moytura. Het was een angstaanjagende en bloedige slag, waarbij beide zijden hun rechten op het Smaragden Eiland opeisten.

Uiteindelijk wonnen de Tuatha Dé Danann, ondanks de prijs die zij betaalden met vele levens. De Dagda viel, net als zijn neef, en uiteindelijk viel ook Neit. Het lijkt vreemd dat de god van de oorlog viel ondanks de overwinning in de slag.

Desalniettemin kondigde dit de toekomst van de Tuatha Dé Danann in Ierland aan. Hij liet zijn vrouwen en kinderen achter, en zij droegen hun volk de toekomst in.

Neit en Andere Culturen

Neit is vergelijkbaar met andere oorlogsgoden in andere culturen. Hij verscheen onder diverse namen door de Keltische wereld, zoals Neto en Taranis. Hij was ook bekend bij de Romeinen op het Iberisch Schiereiland als Mars Neto, een variatie en mengeling van hun eigen oorlogsgod Mars en hun zonnegod Apollo.

Desondanks was hij de belichaming van het Ierse volk in hun overwinning, evenals het gevoel van passie, hunkering naar macht en oorlog.

Conclusie

Neit was een van de machtigste goden van het Ierse pantheon, en zijn naam betekent zowel vechten als passie.

Dit zijn de belangrijkste punten die in het bovenstaande artikel aan bod kwamen:

• Neit was een oorlogsgod in de Ierse mythologie
• Zijn naam was afgeleid van het Proto-Keltische woord ‘neit-t’, dat vechten of passie betekent
• Hij was een gevaarlijk en angstaanjagend figuur, maar toch loyaal en vriendelijk tegenover zijn familie
• Hij was gehuwd met een mogelijke drievoudige godin, en de namen die als zijn vrouwen worden genoemd zijn Nemain, Badb en Fea
• Hij had minstens één zoon genaamd Delbáeth
• Hij was ook de oom van de Dagda, het opperhoofd van de goden in de Tuatha Dé Danann, het Ierse pantheon van goden
• Als gebaar van familiale goedheid gaf de Dagda zijn oom een speciale opslagplaats, genaamd Ailech Imchell. Maar toen de zoon van de Dagda, Aed, stierf, stond Neit zijn neef toe zijn zoon daar te begraven
• Hij was verwant aan de Fomoriërs, het ras dat al op het Smaragden Eiland leefde toen de Tuatha Dé Danann verschenen
• Ondanks zijn bloedverwantschap sloot hij zich aan bij de Tuatha Dé Danann toen het tijd werd om te vechten voor de aanspraak op Ierland
• De Tuatha Dé Danann kwamen naar Ierland omdat zij hun landen ver in het westen waren kwijtgeraakt en een plaats nodig hadden om zich te vestigen
• Zij kozen Ierland, maar de Firbolg en de Fomoriërs waren er al voor hen, en dus besloten zij oorlog te voeren
• Zij bevochten eerst de Firbolg en daarna de Fomoriërs. Tegen de Firbolg waren zij succesvol, maar aanvankelijk niet tegen de Fomoriërs
• Enige tijd lang stonden de Fomoriërs hen onder controle en werden zij zwaar onderdrukt door dit ras
• Echter, in de tweede slag bij Moytura waren de Tuatha Dé Danann overwinnaar op de Fomoriërs en maakten zij aanspraak op het land
• Neit viel in de strijd, maar zijn dood schiep een toekomst voor zijn volk op het Smaragden Eiland
• Hij is verbonden met andere culturen, met name de Romeinen, die hem kenden als Mars Neto, een versie van hun oorlogsgod

Neit was angstaanjagend en bloeddorstig, en hij was bereid tegen zijn eigen verwanten te vechten voor wat hij juist achtte. Hij streed voor wat hij als waarheid beschouwde, zoals het recht om zich te vestigen op het prachtige en mystieke land Ierland.

Deze mythische verhalen kunnen geschreven zijn om de diverse groepen te beschrijven die historisch om dit land vochten, maar desondanks is Neits rol in de overwinning zijn nalatenschap. Hij wisselde van zijde en vocht dapper, maar verloor toch zijn leven in de strijd. Toch was deze overwinning het keerpunt voor de Tuatha Dé Danann in de Ierse geschiedenis.