Sadb en de Geboorte van Oisín

Finn en zijn metgezellen waren aan het jagen in het bos nabij zijn dun toen zij een prachtige hinde zagen. Zij achtervolgden de hinde met hun honden. Finn had twee van de snelste honden in heel Ierland, genaamd Bran en Sceolang. Deze honden waren vermoedelijk zijn neven, omdat zij kinderen waren van Muirenns zuster Tyren.

Uiteindelijk haalden Finns honden de hinde in. In plaats van de hinde aan te vallen, begonnen de honden met haar te spelen. Omdat hij dit vreemde verschijnsel nog nooit eerder had gezien, besloot Finn dat de hinde geen kwaad mocht worden gedaan. De hinde volgde Finn terug naar de dun.

Finn werd die nacht wakker toen de mooiste vrouw die hij ooit had gezien hem naderde. De vrouw stelde zich voor als Sadb (Saba). Sadb of Blái (Blai) was de dochter van een koning uit de Andere Wereld genaamd Derg Díanscothach van Síd Ochta Cleitigh (sommigen zeggen dat haar vader Bodb Derg was, de zoon van Dagda).

Een boze druïde, bekend als Fer Doirich (Donkere Druïde), had Sadb in een hinde veranderd omdat zij de druïde niet wilde liefhebben. Drie jaar lang had zij als hinde geleefd totdat zij bij Finns dun kwam. Het was de Dun van Allen die de betovering van de druïde verbrak.

Finn beloofde haar te beschermen, en niet lang daarna trouwden de held en Sadb. Maandenlang was Finn minder geïnteresseerd in jagen en vechten, en bracht hij elke dag door met zijn mooie vrouw. Echter, toen Finn bericht hoorde over indringers van de Noormannen, wist de held dat het tijd was om zijn plichten als aanvoerder van de Fian te hervatten.

Na zeven dagen werden de Noormannen uit Ierland verdreven. Sadb, die elke dag op de wal stond, wachtte op de terugkeer van haar echtgenoot. Sadb dacht dat zij haar man zag. Toen zij de dun uitliep om Finn te begroeten, werd Sadb opnieuw in een hinde veranderd. De man die voor haar stond was niet Finn, maar de Donkere Druïde die de gedaante van haar man had aangenomen.

Finn was diepbedroefd dat de boze druïde zijn vrouw had ontvoerd. Finn organiseerde een zoektocht naar Sadb, maar zeven jaar lang kon hij geen spoor van haar vinden. Op een dag ontdekten Finns trouwe honden een jongen. Uit het verhaal van de jongen bleek dat hij door een hinde (Sadb) in het bos was verzorgd tot voor kort, toen de Donkere Druïde de hinde-vrouw met zijn magie dwong de jongen achter te laten en hem te volgen. De druïde en de hinde werden nooit meer gezien.

Finn besefte dat hij zijn eigen zoon had gevonden. Finn nam de jongen mee naar huis en noemde hem Oisín (Oisin), wat “Kleine Hinde” betekent. Oisín werd een uitzonderlijke Fian-krijger en een nog grotere bard.

In sommige verhalen heette de moeder van Oisin Blai, de dochter van Derg Díanscothach (Derg van de Snelle Spraak).