Goden van de Mythologie

De bestudering van mythologische goden is onze manier om in de moderne wereld een blik op het oude verleden te werpen. Mythen ontstonden als een middel om de wereld en de menselijke ervaring op aarde te verklaren, en ze vormen het pad van elke beschaving.

Wij willen verhalen doorgeven en betekenis geven aan een schijnbaar zinloze wereld. De mythische goden en hun mythologieën zijn mysterieus en mooi, en ze leren ons meer over het leven van de mensen in het verleden dan we ooit uit louter artefacten zouden kunnen afleiden.

Het is een beetje als tijdreizen, en we krijgen een venster op de tijd daarvoor – een tijd die wij als mensen allang achter ons hebben gelaten en vergeten zijn. Door de geheimen van het verleden te begrijpen, bereiden we ons beter voor op de toekomst.

We kunnen leren van de fouten uit het verleden en ook de levenswijze van andere culturen begrijpen. Wij maken de mythologie tot onze zaak, en u vindt hier een overzicht van de mythologische goden.

Lijst van mythologische pantheons

Azteekse goden

De Azteken behoren tot de meest fascinerende oude volkeren. Hun beschaving bloeide in Centraal-Mexico van ongeveer 1300 tot 1521 en beschikt over een van de beroemdste mythologieën. Ze hadden meer dan 200 godheden in hun pantheon, en de rollen en verhalen van hun goden waren divers. Hun goden beheersten alle natuurlijke zaken, en een natuurlijk zwaartepunt van de Azteken was de zon.

Hun mythologie hield in dat er vijf „pogingen” van de wereld of vijf zonen waren. Elke zon werd door een van hun goden geregeerd en eindigde uiteindelijk in een catastrofe. De vijfde zon is echter degene die wij nog bewonen, en zij heeft haar einde nog niet gevonden. De wereld van de Azteken is echter nu voorbij, en zij vonden hun einde door de Spaanse veroveraars.

Hun mythologie omvat offers aan goden zoals Quetzalcoatl, Huitzilopochtli en Tezcatlipoca. Het offeren van mensen behoorde tot het natuurlijke verloop van het leven, en het was een eer om te worden uitgekozen. De Azteken geloofden dat zij leven moesten geven om leven te behouden. Door bloed kon hun wereld blijven bestaan – van de beweging van de zon aan de hemel tot de groei van hun gewassen.

Egyptische goden

Het zal moeilijk zijn iemand te vinden die niet op zijn minst iets weet over de Egyptische goden. Het oude Egypte werd populair na archeologische ontdekkingen tussen het late 19e eeuw en de jaren 1920. De oude Egyptenen gebruikten hun mythologie en hun goden om natuurverschijnselen te verklaren, zodat de mensen ze konden begrijpen. Hun goden namen specifieke rollen in en werden vereerd om de functie die zij in de wereld uitoefenden.

Zij geloofden dat hun heersers of farao’s het goddelijke recht om te heersen van de goden hadden ontvangen en daarom als ware leiders geaccepteerd konden worden. Veel van hun rituelen staan in verband met de dood en het leven na de dood. Zij geloofden dat het aanroepen van de goden de sleutel was tot een vredig leven na de dood. Tot de goden in het Egyptische pantheon behoorden namen als Ra, Osiris, Horus en Anubis.

Japanse goden

De Japanse mythologie ontstond uit verhalen die hun oorsprong hadden op de Japanse archipel. De Shinto- en boeddhistische religies vormden de basis waaruit deze mythen voortkwamen. Het Japanse pantheon is nagenoeg ontelbaar met bijna acht miljoen benoemde godheden. Er waren drie oorspronkelijke goden, waarvan alle andere goden of kami afstamden.

De meeste Japanse geesten stammen uit het Shinto-geloof, maar veel boeddhistische godheden werden eveneens in het pantheon opgenomen. Veel van de Japanse goden en godinnen zijn met dieren verbonden. Ze kunnen zelfs verschijnen als een mengeling van dier en mens of uitsluitend als dier, zoals de vossengodin Inari. In de Japanse mythologie konden ook dieren en levenloze voorwerpen zoals bergen een geest of kami bezitten.

Chinese goden

Het Chinese pantheon omvatte meer dan 1.000 godheden, aanzienlijk minder dan het Japanse pantheon. Hun godheden waren een mengeling van goden en godinnen en volkshelden die na hun dood „heilig” werden of tot geesten – vergelijkbaar met Japan. Veel van de goden waren betrokken bij de schepping van het universum en de natuurlijke processen van de wereld. Talrijke goden en godinnen beschikten over magische krachten die zij konden aanwenden.

Zoals in de Egyptische mythologie waren de goden verbonden met de keizers, en de keizers claimden hun afstamming van de goden. De mythologie van het oude China leidde tot de Chinese volksreligie, die vandaag de dag nog in China en Taiwan wordt beoefend. Het offeren van „geestengeld” om de goden te voeden, stamt uit oude rituelen. Goden en godinnen zoals de Jadekeizer, Leizi en Mazu vormen het beroemde pantheon.

Romeinse goden

De mythologieën van het oude Griekenland inspireerden veel van de Romeinse goden en hun mythologie. Als fysiek zo dicht bij elkaar gelegen landen was dit slechts logisch. Voor ons gelukkigen zijn er vele bronnen over de Romeinse mythologie en haar goden en godinnen, zodat het ons niet aan informatie ontbreekt. Dit geldt helaas niet voor alle mythologieën.

Voor degenen in de westerse wereld is deze mythologie vertrouwd, en we komen haar praktisch overal tegen – zelfs in ons eigen zonnestelsel. Namen als Jupiter, Mercurius, Neptunus en anderen zijn zo algemeen dat we er nauwelijks meer bij stilstaan. Toch is het opwindend om diep in de verhalen van de Romeinse goden te duiken. Daar komen we de epische avonturen tegen, de hartstochtelijke liefdesaffaires, de kwaadaardige machtsvertoningen en al de eigenschappen die mythen tot mythen maken.

Keltische goden

De Keltische mythologie stamt uit de Keltische gebieden zoals Wales, Engeland en Ierland. De verhalen van hun pantheon zouden bijna aan de tijd ten prooi gevallen zijn, als niet sommige van hun vertellingen door de Romeinse christenen bewaard waren gebleven. De Kelten hadden een polytheïstisch pantheon, en hun lijst aan goden en godinnen omvat ongeveer 400. Welke goden werden vereerd, hing af van de regio, want niet allen in de Keltische wereld vereerden altijd dezelfde goden.

Deze verhalen zijn mooi en magisch, met vertellingen over een godin die door vuur geboren werd, zoals Brigid, de Verhevene. Of misschien de god die de prachtige Andere Wereld in de zee beheerst. Hun mythologie stamt uit anthologieën van verhalen, en het is in ons voordeel dat we de gelegenheid hebben ze te lezen. De Keltische mythologie is uw studiegebied als u geïnteresseerd bent in magie, mysteries of krachten die nauw met de natuur verbonden zijn.

Griekse goden

Voor degenen in de westerse wereld is de Griekse mythologie waarschijnlijk de meest bekende en intensief bestudeerde. Het oude Griekenland bloeide tussen de 12e en 9e eeuw v.Chr. Hun pantheon omvatte veel goden en titanen, maar er waren twaalf hoofdgoden en -godinnen. Deze resideerden op de beroemde berg Olympus en werden daarom de twaalf Olympiërs genoemd.

We kennen deze namen, of in ieder geval de meeste ervan, uit ons hoofd: Zeus, Hera, Demeter, Hestia/Hades, Hephaistos, Athena, Poseidon, Ares, Hermes, Aphrodite, Artemis en Apollo. Deze goden hebben ook Romeinse tegenhangers, en hun verhalen zijn nauw verweven met die in het Griekse pantheon. We kennen ook hun vertellingen: Zeus met de macht van de bliksem, Hera de jaloerse echtgenote, Hades de verbitterde god van de onderwereld en Aphrodite, de verleidelijke godin van de liefde. Hun verhalen omringen ons overal, en hun erfenis leeft voort.

Noordse goden

De Noordse goden waren verspreid over de negen werelden of rijken. Zij waren verdeeld in verschillende stammen, en deze stammen nasten verschillende doelen. Ook deze namen zijn ons niet onbekend: Odin, Thor, Loki en anderen. De Noordse mythologie is een verzameling verhalen van de Noord-Germaanse volkeren, waaronder Scandinavië.

We kennen hun verhalen uit de verschillende verzamelingen oude manuscripten en archeologische vondsten. Een verbintenis met de mensen bestond niet altijd – pas later, nadat de goden lang „geleefd” hadden. Hun goden beschikken over ongelofelijke krachten en vertonen tegelijk bijna menselijke zwakheden. Daar is de hamerzwaaiende Thor, de trickster Loki, de godin Idun die magische jeugdschenkende appelen uitdeelt, en zoveel meer fascinerende verhalen dat u meer wilt lezen.

Conclusie

De bezigheid met mythologie en de oude goden en godinnen is een manier om een blik op het verleden te werpen. We hebben niet alle puzzelstukken, maar we beschikken over bronnen die ons een kleine blik gunnen in wat oude volkeren geloofden en beleefden. Wat voor een wereld moet het geweest zijn, stevig te geloven dat de wereld werd geregeerd door goden met zowel buitengewone krachten als vreselijke zwakheden. Het mag tegelijkertijd angstaanjagend en mooi geweest zijn, en wij in de moderne wereld zullen het wellicht nooit begrijpen.

Maar het lezen van de mythen van de oude volkeren kan ons helpen het te begrijpen. Goden en godinnen waren, hoewel uniek in elke beschaving, desondanks cross-cultureel vergelijkbaar. De krachten waren ongelofelijk, soms zelfs magisch, en ze waren vaak onlosmakelijk met de natuur verbonden. Hun zwakheden waren bijna menselijk, en dit hielp de mensen de geesten die over hen heersten beter te begrijpen.

Er was liefde, oorlog, bedrog en hartstocht. De werelden van de goden, ongeacht de cultuur, leken op onze wereld in menig opzicht. Minder magie misschien, maar niettemin veel van dezelfde waarheid. Door de bestudering van de mythologie kijken we naar het verleden, maar we krijgen ook de gelegenheid ons heden dieper te beschouwen.