Neit

Neit: De Keltische god van de oorlog Neit, god van de oorlog, was een weinig bekende god in de Keltische en Ierse mythologie, maar dat betekent niet dat hij een minder essentiële rol speelde in het mythologische verhaal van het land.

Hij had geen duidelijke geboorte-oorsprong, maar hij was een machtige god en een deel van de Tuatha Dé Danann, het pantheon van goden in de Ierse mythologie. Zij waren ook het laatste bovennatuurlijke ras dat naar Ierland kwam, en dit artikel legt uit hoe hij zich bij de goden aansloot in de strijd om de controle erover.

Lees het artikel om te ontdekken hoe hij zich aansloot ondanks zijn bloedband met de andere kant en hoe hij daarbij zijn leven verloor.

Wie was Neit in de Keltische mythologie?

Neit, soms geschreven als (Néit, Nét of Neith), was een oorlogsgod in de Keltische mythologie, en niet alleen dat, maar hij was ook bloedverwant van de Fomoriërs. Dit was het reuzenras dat al op het Smaragden Eiland woonde toen de goden arriveerden uit de mystieke westelijke landen.

Ondanks zijn band met dit ras sloot hij zich aan bij de Tuatha Dé Danann om te vechten voor de controle over het eiland. Dat zou kunnen zijn omdat hij geloofde dat de Ierse goden het recht hadden om zich op het land te vestigen, en het ras van zijn familieleden niet.

Zijn naam kwam van het Proto-Keltische woord “neit-t,” wat strijden of passie betekent, en zijn naam is zeer toepasselijk aangezien zijn domein strijden, oorlog, dood en gevaar was. Hij was een zeer machtige god, maar helaas zijn veel van zijn verhalen verloren gegaan in de geschiedenis.

We weten dat zijn vrouwen Nemain en Badb waren en misschien zelfs Fea, en zij was mogelijk een drievoudige godin met al deze drie namen. Er werd echter ook vermeld dat Badb een van een drievoudige godin van dood en profetie was, genaamd de Morrigan.

Hij was ook de oom van de Dagda, de oppergod van de Tuatha Dé Danann, en de oudoom van Brigid, “De Verhevene.”

Hij had een zoon genaamd Delbáeth. Neit stond ook bekend als:

• De heer van paardenfokkende volkeren
• Zoon van Indui
• Koning van het noordelijke land

Vanwege zijn verbinding met alle volkeren werd hij gerespecteerd door de Tuatha Dé Danann, de Firbolg en de Fomoriërs. Hij was een god die ook door culturen heen bewoog en door velen in die regio werd gekend, en zo werd hij onder vele namen als oorlogsgod beschouwd.

Eigenschappen van Neit, de Keltische god van de oorlog

Deze oorlogsgod was gevaarlijk, en hij werd ook beschouwd als een kwade Keltische god, maar hij gaf om zijn familie. Zijn neef, de Dagda, gaf zijn oom een soort schuur of opslagplaats genaamd Ailech Imchell. Maar Neit stond de Dagda toe dit als begraafplaats te gebruiken voor Dagda’s zoon Aed toen die stierf. Hij had zowel een harde als een zachte kant, maar zijn harde kant zou te zien zijn in de veldslag die zou komen.

Aan de vooravond van deze veldslag moest hij een moeilijke beslissing nemen of hij zich zou aansluiten bij de Tuatha Dé Danann of zou vechten aan de zijde van zijn bloedverwanten die deel uitmaakten van het Fomoriërras. Het was een beslissing die hem zijn leven kostte, maar die ook de verstandigere bleek, aangezien het de Tuatha Dé Danann de overwinning bracht.

De Tweede Slag van Moytura

De beschikbare mythologie over Neit is vrij beperkt, maar we weten wel over de beroemde Tweede Slag van Moytura. Volgens de mythe waren de eerste bewoners van Ierland de Fomoriërs, een reuzenras. Ze werden met rust gelaten om te jagen en te verzamelen zoals ze wilden, totdat Nemed en zijn kleine groep volgelingen binnenvielen. De Fomoriërs waren echter te sterk, en ze doodden de meesten van hen, waarna er slechts 30 overbleven.

De Fomoriërs hadden nog steeds de macht ondanks de overlevenden van Nemeds groep. Daarna was de volgende groep die arriveerde en zich daar vestigde de Firbolg. Deze groepen ontmoetten elkaar nooit vanwege hun locaties, en dus kregen ze nooit de kans om te vechten.

Na lange tijd waren de volgende die op het Smaragden Eiland arriveerden de afstammelingen van Nemed: de Tuatha Dé Danann.

De aanloop naar de geduchte veldslag

Ondanks de verschillende mythen uit deze periode waren de Tuatha Dé Danann de officiële goden van het Ierse volk. Neit sloot zich bij hen aan, hoewel hij de grootvader was van Balor van het Boze Oog, een Fomoriër.

Toen de Tuatha Dé Danann naar Ierland kwamen, vochten ze eerst tegen de groep van de Firbolg, en ze versloegen hen. Daarna waren alleen de Fomoriërs nog over op het eiland om te verslaan, en zo werden ze vijanden, hoewel sommige mensen mogelijk met deze groep waren getrouwd.

Het was een langdurige strijd tussen deze twee groepen, vandaar de naam tweede veldslag. Dit gevecht was het beslissende einde van dit conflict. De Tuatha Dé Danann werden zo lang onderdrukt door de Fomoriërs. Nu was hun kans om eindelijk aanspraak te maken op het land dat ze hadden leren beschouwen als hun eigen.

Gedurende deze tijd van onderdrukking werden de Tuatha Dé Danann geregeerd door Bres, die loyaal was aan de Fomoriërs. Hij was de echtgenoot van Brigid, dochter van de Dagda. Toen het koningschap van eigenaar wisselde, smeekte Bres zijn vader om hulp in de strijd tegen de Tuatha Dé Danann.

Zijn vader weigerde echter (die ook verwant was aan Neit). Maar Balor van het Boze Oog, Neits kleinzoon, stemde erin toe het bevel over het leger in de strijd op zich te nemen.

Neit en zijn einde

Samen troffen deze groepen elkaar bij Mag Tuired of Moytura. Het was een geduchte en bloedige veldslag, waarbij beide partijen hun rechten op het Smaragden Eiland claimden.

Uiteindelijk wonnen de Tuatha Dé Danann echter, ondanks de prijs die ze met vele levens moesten betalen. De Dagda viel, evenals zijn neef, en uiteindelijk viel ook Neit. Het lijkt vreemd dat de god van de oorlog viel ondanks de overwinning in de veldslag.

Toch verkondigde het de toekomst van de Tuatha Dé Danann in Ierland. Hij liet zijn vrouwen en kinderen achter, en zij droegen hun volk de toekomst in.

Neit en andere culturen

Neit lijkt op andere oorlogsgoden in andere culturen. Hij verscheen onder diverse namen in de Keltische wereld, zoals Neto en Taranis. Hij was ook bekend bij de Romeinen op het Iberisch Schiereiland als Mars Neto, een variatie en mengeling van hun eigen oorlogsgod Mars en hun zonnegod Apollo.

Hij was echter de belichaming van het Ierse volk in hun overwinning, evenals het gevoel van passie, verlangen naar macht en oorlog.

Conclusie

Neit was een van de machtigere goden van het Ierse pantheon, en zijn naam betekent zowel strijden als passie.

Hier zijn de belangrijkste punten die we in het bovenstaande artikel hebben behandeld:

• Neit was een god van de oorlog in de Ierse mythologie
• Zijn naam kwam van het Proto-Keltische woord “neit-t,” wat strijden of passie betekent
• Hij was een gevaarlijk en gedacht personage, maar hij was loyaal en vriendelijk voor zijn familie
• Hij was getrouwd met een mogelijke drievoudige godin, en de namen die als zijn vrouwen worden genoemd zijn Nemain, Badb en Fea
• Hij had ten minste een zoon genaamd Delbáeth
• Hij was ook de oom van de Dagda, het hoofd van de goden in de Tuatha Dé Danann, het Ierse pantheon van goden
• Als gebaar van familiale vriendelijkheid gaf de Dagda zijn oom een speciale opslagplaats, genaamd Ailech Imchell. Maar toen Dagda’s zoon Aed stierf, stond Neit zijn neef toe om zijn zoon daar te begraven
• Hij was verwant aan de Fomoriërs, het ras dat al op het Smaragden Eiland woonde toen de Tuatha Dé Danann verschenen
• Ondanks zijn bloedband sloot hij zich aan bij de Tuatha Dé Danann toen het tijd was om te vechten voor een aanspraak op Ierland
• De Tuatha Dé Danann kwamen naar Ierland omdat ze hun landen ver in het westen hadden verloren en een plek nodig hadden om zich te vestigen
• Ze kozen Ierland, maar de Firbolg en de Fomoriërs waren er al voor hen, en dus besloten ze oorlog te voeren
• Ze vochten eerst tegen de Firbolg, en daarna tegen de Fomoriërs. Ze waren succesvol tegen de Firbolg maar aanvankelijk niet tegen de Fomoriërs
• Een tijdlang hadden de Fomoriërs hen onder controle, en ze werden zwaar onderdrukt door dit ras
• In de Tweede Slag van Moytura waren de Tuatha Dé Danann echter zegevierend over de Fomoriërs, en ze claimden het land
• Neit sneuvelde in de veldslag, maar zijn dood creëerde een toekomst voor zijn volk op het Smaragden Eiland
• Hij is verbonden met andere culturen, met name de Romeinen, en zij kenden hem als Mars Neto, een versie van hun oorlogsgod

Neit was gedacht en bloeddorstig, en hij was bereid om tegen zijn verwanten in te gaan om te vechten voor wat hij juist achtte. Hij vocht voor wat hij als waar beschouwde, zoals een aanspraak om zich te vestigen op het mooie en mystieke land van Ierland.

Deze mythische verhalen zouden geschreven kunnen zijn om de verschillende groepen te beschrijven die historisch om dit land hebben gevochten, maar zelfs zo is de rol van Neit in de overwinning zijn nalatenschap. Hij wisselde van kant en vocht dapper, maar hij verloor toch zijn leven in de veldslag. Toch was deze overwinning het keerpunt voor de Tuatha Dé Danann in de Ierse geschiedenis.