Waarom droegen de Egyptenaren pruiken: De versieringen van Egypte
De Egyptische pruik werd gedragen om iemands status in de samenleving te tonen en was een van de prominente kenmerken van de cultuur van de oude beschaving. Verschillende tekeningen tonen Egyptenaren die pruiken dragen, wat historici deed geloven dat ze een rol speelden in de dagelijkse routine van de burgers.
Waarom droegen de Egyptenaren pruiken?
Pruiken gaven iemands status in de Egyptische samenleving aan, omdat mensen ze droegen in plaats van hoofddeksels of samen met uitgebreide hoofstooien. Bovendien gebruikten mensen hun duurste pruiken in plaats van meer reguliere pruiken bij speciale gelegenheden en religieuze ceremonies.
Bovendien werden pruiken beschouwd als essentiële aspecten van het dagelijkse leven in het oude Egypte. De Egyptische elite, zowel mannen als vrouwen, beschouwden pruiken als een noodzakelijk onderdeel van hun kleding. De mannen hadden echter vaak kortere pruiken dan de vrouwen.
De pruiken waren vaak vrij groot en dik. Daarom werden ze gebruikt als versiering en bescherming voor het hoofd van de drager tegen de brandende zon, vergelijkbaar met hoe hoeden in de moderne tijd worden gebruikt. Er werden ook doeken gedragen om de pruik tegen stof te beschermen en de integriteit ervan te bewaren.
Mensen in het oude Egypte waren zich bewust van hun haarverlies. We weten dit dankzij archeologische ontdekkingen van instructies en recepten voor middeltjes voor haargroei. Daarom werden de pruiken ook gebruikt als een sierlijke bedekking voor dunner wordend haar.
Gebruikelijke uitzonderingen voor pruiken
Kinderen in het oude Egypte droegen geen pruiken. In plaats daarvan vlochten vrouwelijke kinderen meestal hun haar of droegen ze staartjes, en jongens hadden hun hoofd geschoren. Sommige Egyptische kinderen droegen ook een ‘side-lock’ (jeugdlok), een vlecht aan één kant van hun geschoren hoofd.
Evenzo waren priesters niet gewend om pruiken te dragen; zij schoren in plaats daarvan hun hoofd. Volgens de toenmalige gebruiken verbood de wet zowel bedienden als slaven om pruiken te dragen. Bovendien was het hen ook niet toegestaan hun hoofd te scheren.
De baardpruiken
Het Egyptische weer maakte het onderhouden van een natuurlijke baard een lastige zaak voor mannen. Niettemin beschouwden de Egyptenaren de baard als een mannelijke kwaliteit, en daarom namen ze genoegen met valse baarden (bekend als baardpruiken) om aan dergelijke opvattingen te voldoen. Mannen van het koninklijk huis droegen deze valse baarden op hun kin tijdens officiële of feestelijke evenementen.
De eigen baard van de farao was veel langer dan de standaard valse baard die bestond. Hij droeg hem regelmatig recht en met veel dik haar.
Oude Egyptenaren beeldden de goden af met dunnere baarden die gekrulde punten hadden. Volgens het volksgeloof waren koningen afstammelingen van goden, en bij sommige gelegenheden droegen koningen een gebogen baard om aan te tonen dat zij het beeld van de goden belichaamden. Voor dezelfde doeleinden droegen sommige vrouwelijke heersers van Egypte, zoals farao Hatshepsut, de baardpruiken bij speciale ceremonies.
Baardpruiken werden gemaakt van menselijk haar of wol, en mensen gebruikten ze met haken die achter elk oor werden vastgemaakt. Ze werden gevlochten en geknoopt in een strakke, stevige rechthoek of buisvorm die recht naar beneden hing vanaf de kin.
Waarvan werden Oud-Egyptische pruiken gemaakt?
De meest uitstekende echte Oud-Egyptische pruiken werden gemaakt van menselijk haar, en zij waren ook de duurste van die tijd. Opmerkelijk is dat een fascinerende lijst met rekeningen uit de oude stad Kahun de waarde van haar in dezelfde categorie plaatste als goud!
Er was ook een gemengde pruik, die was geconstrueerd uit deels menselijk haar en deels plantaardige vezels. De Egyptenaren uit de middenklasse hadden grotendeels kritiek op dergelijke haarstukken, vooral degenen die zich geen pruiken konden veroorloven die volledig van menselijk haar waren gemaakt.
Pruiken werden ook gemaakt van schapenwol, maar de goedkoopste pruiken werden gemaakt van 100 procent plantaardige vezels.
Kleuren en versieringen van Oud-Egyptische pruiken
De meeste pruiken waren diepzwart gekleurd, en blonde pruiken waren minder prominent maar even indrukwekkend. Als een icoon van haar tijd maakte koningin Nefertiti een trend van donkerblauwe pruiken.
Naast pruiken waren er talloze manieren om het haar in het oude Egypte te versieren. De pruiken konden worden gekruld en gevlochten, samen met de toevoeging van extensions voor de pony. De mannen gaven de voorkeur aan eenvoudigere stijlen, terwijl vrouwen hielden van meer versieringen zoals gouden buisjes, sieradenkettingen, bloemen en tiara’s.
De structuur van pruiken
Oud-Egyptische pruiken hadden een basis die bestond uit een kalotje van vezelnet, waaraan strengen menselijk haar, wol, vlas, palmvezels en andere materialen waren bevestigd. Pruikhaar werd meestal direct naar buiten gericht vanaf de kalotjes bevestigd. Dit hielp bij het creëren van grote, volle pruiken die de drager beschermden tegen het barre weer.
De trends van pruiken in Egypte
De pruiken werden op verschillende manieren vormgegeven, waarbij elk een bepaalde periode en de modetrends van die tijd onderscheidde. Naarmate de tijd verstreek, nam de lengte van het haar op pruiken toe en werden de arrangementen steeds complexer.
Bijvoorbeeld, tijdens de vroegste periodes van het oude Egypte droegen mannen en vrouwen kort uitziende pruiken met minimale hoeveelheden krullen en steil haar. Later kozen sommige vrouwen voor de trend van langer haar en droegen ze grotere en volumineuzere pruiken die hun natuurlijke haar eronder lieten zien.
Tijdens de periode van het Middenrijk gaven de trends de voorkeur aan omvangrijke pruiken met haarkrullen die beide schouders bedekten. Tijdens het Nieuwe Rijk adopteerden mannen pruiken die aan de voorkant langer waren dan aan de achterkant en kleiner dan voorheen, terwijl de vrouwen kozen voor nog omvangrijkere pruiken die de schouders volledig bedekten.
De productie en het onderhoud van pruiken
In het productieproces van oude pruiken werd eerst haar verzameld. Haar was enorm kostbaar, en de Egyptenaren verhandelden hun haar in ruil voor gewenste goederen.
Zodra ze de vereiste hoeveelheid haar hadden verzameld, reinigde de pruikenmaker het haar zorgvuldig en verwijderde eventuele aanwezige luizeneitjes. Nadat het reinigingsproces voltooid was, werd het gescheiden op basis van de verschillende lengtes.
Pruikenmakers coatten het haar vervolgens met een mengsel van hars en bijenwas om het geschikter te maken voor verwerking. Het haar werd vervolgens door een kapje van fijn net geweven, en de strengen werden daarna met was daarop vastgezet.
Wanneer de basispruik was geproduceerd, maakten de haarstylisten het bevestigde haar in vlechten en krullen. Was en hars hielden het haar op zijn plaats ondanks voortdurend gebruik, zelfs in het barre weer.
Pruiken konden zeer grote hoeveelheden haar bevatten.
Eén bijzonder indrukwekkend pruik-artefact dat werd ontdekt, bevat maar liefst 120.000 individuele haren!
Bovendien werden kant-en-klare pruiken in fabrieken gemaakt, zoals archeologen hebben ontdekt. Er zijn ook pruikenkisten geïdentificeerd in graven, die vermoedelijk ook uit de pruikenfabrieken kwamen.
Belang van pruiken in Egypte
Egyptenaren besteedden veel moeite aan het verzorgen van hun pruiken en waren er helemaal niet op gesteld om hun dure pruiken te delen. De pruiken werden echter niet gewassen, maar ze werden in plaats daarvan geparfumeerd met geuren van geurige bloembladen, essentiële oliën en kaneelbast.
Menselijk haar heeft altijd een perfect canvas geboden voor zelfexpressie, maar niet iedereen kan even flexibel zijn in hun keuze van kapsel. Dat gold ook voor het oude Egypte, waar afbeeldingen van haar de sociale status en geïdealiseerde identiteiten van mannen, vrouwen en kinderen weerspiegelden.
Pruiken in de iconografie
De kapellen werden meestal besteld door “hooggeplaatste mannelijke ambtenaren” om geïdealiseerde versies van hun families te tonen. Er was geen enkele terughoudendheid in de iconografie, aangezien Egyptenaren werden afgebeeld met pruiken.
De tekeningen volgden ook een vast patroon, want er waren illustraties van vrouwen met lang haar en mannen met korte of geschoren hoofden. Bovendien was er een groot verschil in de weergave van niet-elites met hun natuurlijke lokken.
Oud-Egyptische mannen in pruiken
Volwassen mannen van de eliteklasse droegen pruiken die tot ver boven hun schouders kwamen. Hooggeplaatste elites stonden bekend om het dragen van ingewikkelde pruiken die waren georganiseerd in strengen, krullen of vlechten.
Bovendien hadden zonen van de elite een ondergeschikte status ten opzichte van hun vaders, zowel in de familie als in de samenleving. Deze lager gerangschikte status wordt afgebeeld in kapellen, waar de jongens worden geïllustreerd met een korte, ronde pruik of een kaalgeschoren hoofd.
Weinig of geen haar duidde op een ondergeschikte status, of het nu aan een god of een sterfelijke meester was, zoals duidelijk blijkt uit tekeningen van priesters en huishoudelijk personeel die geschoren hoofden hadden. Echter, wanneer de priesters de figuurlijke rol van een zoon vervulden in een ritueel, kozen ze ervoor om een pruik met een jeugdlok te dragen.
Oud-Egyptische vrouwen in pruiken
Heel anders dan het kortere haar van de mannen, werden vrouwelijke elites en vrouwelijke huishoudelijke bedienden afgebeeld met hun lange haar, dat tot onder schouderhoogte viel. Vrouwen hadden hun haar altijd lang, zelfs onder hun omvangrijke pruiken, en werden alleen in devotionele contexten met korte lokken geschilderd.
Pruiken en kapsels in grafkapellen
Hoewel de afbeeldingen in grafkapellen niet de bedoeling hadden om exacte scènes uit de werkelijkheid na te bootsen, hielpen ze de ideale identiteiten van de elite te weerspiegelen. De identiteiten die in hun iconografie werden geconstrueerd, waren georganiseerd om een overeenkomstige set idealen in het leven te beschrijven die het karakter en de maatschappelijke status van het individu weerspiegelden.
Bijvoorbeeld, de mannelijke elites toonden hun afgeleide rangen en identiteiten door hun positie buitenshuis aan de hand van hun kapsels. Tegelijkertijd construeerden vrouwen hun identiteit op monumenten gerelateerd aan een man, via iconografie, en door hun status als iemands dochter, familielid of echtgenote.
Samenvatting
In dit artikel hebben we besproken waarom de Egyptenaren pruiken droegen.
Hier zijn de redenen waarom de Egyptenaren de pruiken droegen waar ze om bekend staan:
- Oude Egyptenaren droegen pruiken om hun status in de samenleving aan te duiden
- Pruiken waren erg trendy in het oude Egypte, vooral voor degenen met een hoge rang
- Opmerkelijk is dat koningin Nefertiti donkerblauwe pruiken droeg om zich te onderscheiden van de standaard zwarte en incidentele blonde pruik
- Slaven en bedienden mochten geen pruiken dragen, en het was hen ook niet toegestaan hun hoofd te scheren
- Ze hadden verschillende doelen, zoals decoratie en schaduw tegen de brandende zon
- De farao’s droegen baardpruiken om hun goddelijke status te tonen
- Pruiken werden zeer gewaardeerd omdat ze gemaakt waren van menselijk haar
