Lludd and Llevelys

Groot-Brittannië werd geregeerd door een koning genaamd Beli de Grote, de zoon van Mynogan. Beli had vier zonen: Lludd (Nudd), Casswallan, Nynnyaw en Llevelys (Llefelys). Toen Beli stierf, werd Lludd, als oudste, koning van Groot-Brittannië.

Lludd herbouwde de muur van Londen, die destijds Caer Lludd werd genoemd (Caer Llundein of Lwndrwys). Lludd was een groot krijger, beroemd om zijn moed en vaardigheden in de strijd, maar hij hield zielsveel van zijn jongste broer omdat Llevelys wijs was. Llevelys werd de koning van Frankrijk toen hij trouwde met de (naamloze) dochter van de overleden koning.

Op een dag ontdekte Lludd dat Groot-Brittannië leed onder drie verschillende plagen. De eerste plaag was de komst van een volk dat bekendstond als de Corannyeid. Lludd kon niet van hen afkomen, omdat ze elk gesprek in Groot-Brittannië konden horen. De tweede plaag was een schreeuw die elke avond voor 1 mei (May Eve) te horen was. De schreeuw veroorzaakte miskramen bij zwangere vrouwen, maakte jonge kinderen bewusteloos en zorgde ervoor dat dieren, bomen en de bodem onvruchtbaar werden. De derde plaag was net zo raadselachtig. Hoeveel proviand er ook werd bereid in de hoofdstad van Lludd, het eten en de wijn verdwenen altijd.

Lludd kon geen manier vinden om de plagen kwijt te raken, dus regelde hij in het geheim een bezoek aan zijn broer in Frankrijk. De twee broers ontmoetten elkaar, en Llevelys kende de oplossingen voor de problemen van zijn oudste broer.

Volgens het advies van zijn wijze broer riep Lludd een grote vergadering van mensen bijeen. Hij verpletterde en mengde enkele insecten die zijn broer hem had gegeven met water. Lludd gooide het mengsel vervolgens over iedereen die aanwezig was, waardoor alle Corannyeid stierven zonder zijn eigen volk te schaden.

De tweede plaag bestond uit twee vechtende draken; een vreemde draak viel de inheemse draak aan, wat de schreeuw veroorzaakte die elke May Eve te horen was. Llevelys stelde voor dat zijn broer het exacte middelpunt van het eiland (Oxford) zou zoeken en daar een kuil zou graven, deze zou vullen met een vat mede en de kuil zou afdekken met een laken.

De draken zouden vechten tot ze uitgeput waren. De draken veranderden in twee varkens toen ze in het vat vielen. Zodra ze de mede dronken, zouden ze in slaap vallen. Lludd moest de twee draken opsluiten in een stenen kist voordat de koning de kist kon begraven bij Dinas Emreis (voorheen bekend als Dinas Ffaraon Dandde).

Vervolgens was Lludd klaar voor de taak om de derde plaag te verwijderen. Het was een machtige magiër (reus) die al het eten stal. De magiër zorgde ervoor dat iedereen op het feest in slaap viel. Om de slaperigheid te overwinnen, adviseerde Llevelys zijn broer om zich voor te bereiden en zich in een vat koud water te dompelen telkens wanneer hij zich slaperig voelde.

Toen iedereen door de slaapspreuk werd overmand, dompelde Lludd zich onder in een vat koud water, waardoor hij wakker en alert bleef. Hij zag de magiër een enorme hoeveelheid voedsel in een kleine magische zak proppen. Lludd confronteerde de reus en vocht met hem voordat hij kon ontsnappen. Lludd spaarde de reus-magiër alleen toen deze trouw zwoer aan de koning.

Zo beëindigde Lludd de drie plagen in Groot-Brittannië.