Conaire Mór

• Het hof maken aan Etain
• Opkomst van Conaire Mór
• Verwoesting van Da Derga’s Herberg

Het hof maken aan Etain

Conaire Mór (Conaire Mor) was een afstammeling van Etain, de mooiste vrouw ter wereld. Etain was een Danann en de tweede vrouw van Midir, zoon van Dagda. Midirs eerste vrouw Fuamnach werd jaloers op Etains schoonheid en gratie, veranderde Etain in een vlinder en verdreef haar uit het magische paleis met een hevige windvlaag. De wind blies de vlinder naar vele delen van Ierland totdat zij in Ulster aankwam. Hier viel de vlinder in de beker van Etars vrouw. Etars vrouw dronk haar beker leeg en slikte onbewust de vlinder in, waarna zij zwanger werd van Etain. Toen Etain geboren werd, werd zij sterfelijk, zonder enige herinnering aan haar vroegere leven als Danann.

Eochaid Airem, de hoge koning van Ierland, was op zoek naar een vrouw en werd verliefd op de jonge Etain. Ze trouwden en leefden in Tara. Eochaids broer Ailill werd ook verliefd op Etain. Ailill werd ziek als gevolg van zijn verlangen naar zijn schoonzus. Zij stemde ermee in om in het geheim een nacht met Ailill door te brengen, buiten Tara. Voordat Ailill op het afgesproken tijdstip kon arriveren, viel hij in een magische sluimer, waardoor de jonge man zijn verlangen vergat. De persoon in Ailills gedaante die Etain op de afgesproken plek ontmoette was Midir, haar voormalige echtgenoot. Vermomd als Ailill vertelde hij Etain dat hij niet langer verliefd op haar was, voordat hij vertrok.

Alles was goed met het huwelijk totdat Midir arriveerde, op zoek naar Etain. Midir vertelde Etain dat zij oorspronkelijk een Danann-vrouw was en zijn echtgenote. Zij stemde ermee in om met Midir mee te gaan op voorwaarde dat haar echtgenoot haar liet gaan. Midir verscheen voor Eochaid en daagde de koning uit voor een schaakpartij. Elke keer dat ze speelden, maakten ze weddenschappen. Eochaid won altijd elk spel dat ze speelden. Elke keer betaalde Midir voor zijn verliezen door het bos te ontginnen, bruggen te bouwen, enzovoort.

Uiteindelijk won Midir de laatste weddenschap tegen Eochaid. Hij vroeg om een enkele kus van Etain. Eochaid stemde hiermee in als Midir over een maand naar het paleis zou terugkeren. Voordat het afgesproken moment kwam, had Eochaid het paleis laten omringen door zijn krijgers, om te voorkomen dat Midir in de buurt van zijn vrouw zou komen. Midir verscheen echter voor hen tijdens een feest gehouden door Eochaid. Hij sloeg zijn arm om Etain, en zij werden veranderd in zwanen en vlogen weg.

Tevergeefs probeerde Eochaid Etain te vinden. Hij verklaarde de oorlog aan de Dananns. Negen jaar lang probeerde Eochaid de heuvel op te graven waar Midirs paleis verborgen was, maar de Danann repareerden de schade aan de heuvel met gemak. Uiteindelijk stemde Midir ermee in Etain terug te geven aan Eochaid, als Eochaid Etain kon herkennen uit vijftig andere meisjes die er precies zo uitzagen als zijn vrouw. Eochaid slaagde erin de echte Etain te herkennen toen zij hem stiekem een klein teken gaf.

Etain en Eochaid keerden terug naar Tara en Etain baarde Eochaid een dochter die eveneens Etain werd genoemd (Etain Oig).

Opkomst van Conaire Mór

De jongere Etain (Etain Oig) trouwde met Cormac, koning van Ulster. Cormac was teleurgesteld dat hij geen zoon had verwekt en besloot zijn vrouw te verlaten voor een andere. Hij liet zijn zuigelingdochter door twee van zijn slaven te vondeling leggen in een kuil. Het meisje was echter zo liefdevol en speels dat de slaven haar niet konden laten sterven in de kuil. Ze gaven het meisje aan een koeherder van koning Eterscel, die haar als pleegkind grootbracht en haar Mes Buachalla noemde.

Zij werd opgevoed totdat Eterscel, die de hoge koning van Ierland was, haar ontdekte. Hij werd verliefd op haar grote schoonheid. Hoewel Mes Buachalla de vrouw van Eterscel zou worden, werd zij verleid door een Danann genaamd Nemglan. De Danann arriveerde in de gedaante van een vogel en verleidde Mes Buachalla. Zij zou het leven schenken aan Conaire Mór (Conaire Mor), de toekomstige hoge koning van Ierland. De Danann legde een geis op zijn zoon: het was hem verboden om vogels te doden.

Conaire Mor werd opgevoed door zijn pleegvader Donn Désa, die drie kleinzonen had genaamd Ferlee, Fergar en Ferrogan. Conaires pleegbroeders werden ook zijn metgezellen.

Toen Eterscel stierf, was Conaire Mór een jonge man. In Tara zei een druide dat de volgende Hoge Koning van Ierland naar Tara zou komen, naakt en met een slinger in de hand. Conaire Mór, die niet op de hoogte was van de dood van de koning, reed in zijn strijdwagen langs de weg toen hij enkele prachtige vogels zag die richting Tara vlogen. Conaire Mór vergat zijn geis en achtervolgde de vogels met zijn slinger in de aanslag. De vogels veranderden zich in krijgers en vielen de jonge man aan. Een vogelkrijger redde hem. Deze vogel veranderde zichzelf ook in menselijke gedaante en vertelde Conaire dat hij zijn echte vader was en dat hij zonder kleren en met zijn slinger naar Tara moest lopen.

Toen Conaire Mór in Tara aankwam, was het voorteken vervuld. Conaire Mór werd gekroond als de nieuwe Ard-Ri (“Hoge Koning van Ierland”).

Conaire Mór voerde nieuwe wetten in voor Ierland. Als koning beslechtte hij geschillen tussen clans of tussen mannen. Hij verbood veeroven en clanoorlogen. Geweld werd niet getolereerd. Zijn regering werd gekenmerkt door een periode van vrede en heel Ierland bloeide: de duns floreerden, het weer was gunstig en zorgde voor overvloedige oogsten.

Verwoesting van Da Derga’s Herberg

Hoewel Conaire Mórs regering aanvankelijk vreedzaam en voorspoedig was, vervielen sommige mensen weer in de oude gewoonten.

Conaire Mors pleegbroeders behoorden tot de schuldigen. Aangezien zij zijn jeugdvrienden waren, kon de koning er niet toe komen hen te straffen met de dood of gevangenschap toen zij werden betrapt. In plaats daarvan verbande Conaire hen uit Ierland. Sommige mensen, met name de provinciale koningen, waren ontevreden over zijn oordeel. Zelfs de Dananns fronsten hun wenkbrauwen over zijn oordeel.

Conaire werd ook belast met verschillende bijkomende geis toen hij koning werd.

• Hij mocht niet met de klok mee rond Tara rijden of tegen de klok in rond Bergia.
• Hij moest vermijden het monster van Cerna te jagen.
• Hij mocht Tara niet elke negende nacht verlaten.
• Hij mocht niet slapen in een huis waar na zonsondergang vuurlicht te zien was.
• Hij mocht niet tussenbeide komen bij een ruzie tussen zijn twee slaven.
• Hij moest overvallen en plunderingen voorkomen tijdens zijn regering.
• Hij mocht niet drie Roden volgen naar het Huis van Rood.
• Na zonsondergang mocht hij geen man en vrouw het huis laten betreden waar hij verbleef.

Door het niet voorkomen van geweld en plunderingen en zijn terughoudendheid om zijn pleegbroeders te straffen voor hun misdaden, had Conaire Mór een van zijn geis gebroken. Door een geis te schenden, zette hij een kettingreactie in gang die de koning ertoe zou brengen al zijn andere geis te breken, wat uiteindelijk tot zijn ondergang zou leiden.

Zijn pleegbroeders sloten zich aan bij een van de piraten genaamd Ingcel de Eenogige. Ze overvielen de kustgebieden van Brittannië en andere eilanden. Na enkele jaren van overvallen en plunderen besloot Ingcel Ierland aan te vallen.

Op die noodlottige dag dat Ingcel en de pleegbroeders in de buurt van Tara landden, werd Conaire Mór verleid tot het breken van elk van zijn geis. De Dananns leken vastbesloten dat Conaire Mór die nacht zou sterven. Een voor een leek Conaire gedwongen te worden elke geis te breken.

Na zonsondergang kwamen Conaire en zijn gevolg drie rode ruiters tegen die voor hen uit reden, richting een huis dat toebehoorde aan een herbergier genaamd Da Derga, wat “Rood” betekent in het Gaelisch. Hoe snel hij ook probeerde zijn paarden aan te sporen, hij bleef achter de drie rode ruiters.

Conaire Mór arriveerde uiteindelijk bij Da Derga’s herberg. De koning besefte dat hij zo goed als al zijn geis had gebroken. Toen een man en een oude vrouw (Morrígan) de herberg wilden betreden, was Conaire eerst vastbesloten zijn laatste geis niet te breken. Toen Morrígan hem berispte voor zijn gebrek aan gastvrijheid, legde Conaire zich neer bij zijn lot en liet het paar de herberg betreden.

Ingcel en zijn bandieten arriveerden bij de herberg en waren vastbesloten de herberg aan te vallen. Hij ging de mensen in de herberg bespioneren. Toen Ingcel terugkwam, beseften Conaires pleegbroeders dat hun koning daar was. Het verhaal ging uitgebreid in op de details, waarbij de pleegbroeders elk van de kampioenen in Conaires gevolg identificeerden, waaronder Conall van de Overwinningen, Conchobars zoon Cormac, en Mac Cécht (Mac Cecht), de zoon van Snade Teched.

Ingcel beval zijn mannen de herberg aan te vallen. Ze werden met zware verliezen teruggeslagen door Conaire en zijn volgelingen. Ingcel beval de herberg tot de grond toe af te branden. De krijgers binnenin doofden het vuur met al het water en de wijn die in de herberg te vinden waren. Na uren van gevechten waren er nog maar een handjevol krijgers over in de herberg.

Conaire Mór, stervend van de dorst, beval Mac Cécht om drinken voor hem te halen. Mac Cécht was terughoudend om zijn koning te verlaten, maar slaagde erin los te breken van Ingcels bandieten. Buiten ging Mac Cécht op zoek naar water, maar de Dananns verborgen alle waterbronnen voor de held met magie. Meren en rivieren leken op te drogen wanneer Mac Cécht verscheen. Na uren van zoeken slaagde Mac Cecht erin een beker met water te vullen en begon aan zijn terugtocht naar de herberg.

Tegen de tijd dat Mac Cécht terugkeerde, waren de andere kampioenen ofwel dood ofwel gevlucht. Mac Cécht zag twee mannen die het hoofd van zijn koning hadden afgehakt. Mac Cécht viel de twee mannen aan en onthoofde zijn vijanden met zijn zwaard. Hij nam Conaires hoofd op en goot water in de mond. Conaire Mór sprak en prees Mac Cécht voor zijn diensten aan zijn koning, voor het halen van water voor de koning!