Díarmait

Díarmait ua Duibne of Diarmaid O’Dyna was de zoon van Donn en de pleegzoon van Angus Óg. Díarmait was een van de krijgers en metgezellen van Finn Mac Cumhaill. In de Acallam na Senórach noemde Caílte Díarmait zijn pleegbroeder.

Nog voor hij geboren was, had zijn vader de zoon van zijn vrouw en haar minnaar gedood, Roc, de rentmeester van Angus Óg. Roc wekte zijn zoon weer tot leven, maar de jongen werd veranderd in een wild zwijn. Roc beval het zwijn om Díarmait te vinden en te doden.

Als Fian-krijger gaven Angus Og en Manannán Mac Lir Diarmait enkele geduchte wapens. Diarmait gebruikte de Gáe Dearg of Gáe Derg, de “rode speer”, en zijn zwaard Nóralltach, “Grote Woede”, voor avonturen die een zaak van leven of dood waren. Diarmait had ook de kleinere “gele speer”, genaamd Gáe Buide, en een zwaard genaamd Begallta (“Kleine Woede”) voor minder grote avonturen.

Díarmait werd vaak Díarmait Ó Duibhne (“Díarmait van de Liefdesvlek”) genoemd, omdat een van de mooie jonkvrouwen (een Danann?) een teken op zijn voorhoofd plaatste, waardoor de jonge held onweerstaanbaar werd voor vrouwen. Dit teken zou zijn ondergang worden.

Gráinne (Grainne), dochter van Cormac Mac Airt, de hoge koning van Ierland, was verloofd met Finn. Gráinne gaf de voorkeur aan de jonge Díarmait boven de oudere kapitein van de Fianna. Gráinne probeerde Díarmait te verleiden, maar hij wees haar avances af totdat zij de held een ‘geis’ (een magisch verbod of gebod) oplegde. Díarmait had geen keus en vluchtte met haar weg.

Toen Finn het nieuws hoorde, probeerde hij hen op te sporen. Enkele van Diarmaits avonturen omvatten het doden van de drie giftige honden van de drie zeekampioenen, en het verslaan van de Searbhan (Sharvan), de bewaker van de magische lijsterbes (ook wel ‘quicken tree’ genoemd). Zestien jaar lang wisten ze de mannen van Finn te ontwijken, voordat Angus en Cormac Finn overtuigden om vrede te sluiten met het jonge paar. Het was een ongemakkelijke vrede, en Finn nam het Díarmait kwalijk dat hij zijn jonge bruid had afgepakt. Hij vergaf de jongere man nooit. Tegen die tijd was Díarmait de vader van vier zonen en een dochter.

Op een dag hoorde Díarmait dat de Fianna waren jacht op een magisch zwijn dat door het woud nabij Tara zwierf. Gráinne slaagde er niet in haar echtgenoot ervan te overtuigen zich niet bij Finn aan te sluiten, wetende dat dit zijn dood zou betekenen.

Het zwijn kwam Díarmait tegen en bleek bestand tegen de wapens van de held. Díarmait raakte dodelijk gewond. Finn, die over geneeskrachtig water beschikte, liet het water door zijn vingers glippen. Díarmait stierf aan zijn verwondingen. Zijn lichaam werd meegenomen door Angus Og, zijn pleegvader, die zijn lichaam behoedde voor verval. Af en toe kreeg hij genoeg leven terug om met Angus te praten.

Gráinne zwoer de dood van haar man te wreken. Ze vertelde Finn dat wanneer haar zonen volwassen zouden zijn, ze de held zouden opzoeken en hem zouden doden. Finn overtuigde haar echter om met hem te trouwen. Gráinne voelde zich beschaamd toen de Fian-krijgers haar bespotten. Uiteindelijk besloot Gráinne vrede te sluiten met Finn.

Díarmait was de held van verschillende andere verhalen, waaronder het bevrijden van Finn en andere Fianna die gevangen zaten in een feeënhostel door de drie koningen van het eiland Torrent te doden. Zie Bruidhean Chaorthainn (Het hostel van de lijsterbessen).