Catullus 27 Vertaling

Inleiding

In dit gedicht spreekt Catullus een jongen aan die bedient in het Falernische gebied, een Italiaanse wijnstreek. Catullus zegt tegen de jongen dat hij zijn beker moet vullen zoals de wet van Postumia het voorschrijft. De verwijzing naar Postumia kan slaan op een oude familie met die naam, of op een van de Romeinse Vestaalse Maagden.

Aangezien Catullus Postumia de “meesteres van de feesten” noemde, verwijst hij misschien niet naar een Vestaalse Maagd, want een meesteres is de benaming voor een vrouw die seksuele relaties heeft gehad. Echter, een meesteres kan ook een vrouw zijn die gezag heeft, en de Vestaalse Maagden hadden inderdaad invloed op de Romeinse cultuur. Ze verdienden zelfs een gratieverklaring voor Julius Caesar. Ze moesten dertig jaar in hun functie dienen en moesten gedurende die tijd een gelofte van kuisheid afleggen. Wetende dat Catullus een meester was met zijn woordkeuze, zou hij zowel naar de familie als naar de machtige Vestaalse Maagden kunnen verwijzen.

In regel 3 vertelde Catullus hoe de wet van Postumia voorschrijft dat de jongen bekers met wijn vult. Vervolgens, in regel 4, vertelt Catullus hoe Postumia aangeschotener moet zijn dan de druif. In regel 5 jaagt Catullus het water weg. Hij noemt het de vernietiging van wijn en zegt dat het alleen bij mensen met scrupules hoort. Vervolgens spreekt hij over de zuivere Thyonische god. Thyone is de Romeinse naam voor Semele. Zij is de enige sterveling die een god baarde, Dionysus, de god van de wijn in Griekenland. Zijn Romeinse naam is Bacchus.

Dit gedicht viert de wijn en het gebied waar deze werd verbouwd. Wijn was een belangrijk drankje voor de ouden, omdat het een van de veiligste dranken was om te drinken. Water werd vervoerd via aquaducten, en de Romeinen hadden openbare latrines en riolen. Het was dus veiliger voor mensen om water te drinken in Rome dan in Griekenland.

Carmen 27

Bronnen

VRoma Project