Ascanius in de Aeneis: Het Verhaal van de Zoon van Aeneas

Ascanius in de Aeneis was de zoon van de heroïsche held Aeneas en zijn vrouw Creüsa, de dochter van koning Priamus. Hij ontvluchtte samen met zijn vader Troje toen de Grieken de eens zo roemrijke stad belegerden, en vergezelde hem op zijn reis naar Italië.

De relatie tussen Aeneas en Ascanius was zeer sterk en droeg bij aan het leggen van de fundamenten voor wat later bekend werd als Rome. Lees verder om meer te weten te komen over het verhaal van Ascanius en zijn rol in de Aeneis van Vergilius.

Wie is Ascanius in de Aeneis?

Ascanius in de Aeneis was de stichter van de stad Alba Longa, de plek waar later Castel Gandolfo verrees. Hij speelde een instrumentale rol bij de stichting van het Romeinse Rijk en was de voorvader van Romulus en Remus. Hij vocht in de oorlog tegen de Italianen en doodde Numanus.

De Mythe van Ascanius in de Aeneis

Ascanius was een belangrijk personage, aangezien hij degene was die de oorlog tussen de Latijnen en de Trojanen ontketende. Hij was ook degene die door de god Apollo werd aangemoedigd. Hij werd door de Romeinse voorouders zelfs genoemd als Iulus.

Ascanius ontketent de oorlog tussen de Latijnen en de Trojanen

Er werd zelden iets over Ascanius vernomen tot de latere fasen van de Aeneis, toen hij per ongeluk het hert van Silvia verwondde. Volgens het verhaal had Juno de furie Allecto de opdracht gegeven om een oorlog tussen de Trojanen en de Latijnen aan te wakkeren. Om haar opdracht te vervullen, koos Allecto ervoor om Ascanius, een Trojaan, het tamme hert van Silvia (een Latijnse) te laten verwonden. Tijdens een jacht met zijn honden in de bossen wees Allecto de honden van Ascanius naar het hert van Silvia, dat uit de rivier dronk.

In navolging van zijn honden wierp Ascanius zijn speer en verwondde hij het koninklijke hert van Silvia dodelijk. Rond dezelfde tijd was Allecto op weg gegaan om Amata, de koningin van de Latijnen, op te hitsen tegen Aeneas and de Trojanen. Amata benaderde haar echtgenoot, koning Latinus, en adviseerde hem de hand van hun dochter (Lavinia) niet aan Aeneas te schenken. Turnus, de leider van de Rutuliërs, die verloofd was met Lavinia, bereidde zijn leger voor om tegen Aeneas te vechten.

Turnus stuurde zijn leger van herders om op Ascanius te jagen vanwege het doden van het lievelingshert van Silvia, de dochter van Tyrrheus, de opzichter van koning Latinus. Toen de Trojanen de Latijnse herders op Ascanius af zagen komen, schoten ze hem te hulp. Er brak een korte strijd uit tussen de Latijnen en de Trojanen, waarbij de Latijnen verschillende slachtoffers te betreuren hadden.

Ascanius en Apollo

Tijdens de strijd doodde Ascanius Numanus, die verwant was aan Turnus, door een speer naar hem te werpen. Voordat de jonge Ascanius de speer naar Numanus slingerde, bad hij tot de koning van de goden Jupiter: “Almachtige Jupiter, gun mijn gedurfde daad uw gunst”. Zodra Ascanius Numanus had gedood, verscheen de god Apollo aan hem en moedigde hem aan met de woorden: “Ga voort met nieuwe moed, jongen; aldus is het pad naar de sterren; zoon van goden die goden als zonen zullen hebben”.

Hier verwijst de god Apollo naar de nakomelingen van Ascanius, waarvan Augustus Caesar beweerde er een te zijn. Zo wordt aangenomen dat de Gens Julia, een oude patriciërsfamilie van Rome, afstamt van Ascanius. Nadat de strijd tussen de Latijnen en de Trojanen was geëindigd, beval Apollo de Trojanen om Ascanius veilig te houden voor de verschrikkingen van de oorlog.

Ascanius volgde zijn vader Aeneas op en regeerde 28 jaar tot aan zijn dood. Het koninkrijk werd vervolgens overgenomen door de zoon van Ascanius, Silvius.

Oude keizers van Rome traceren hun afstamming

Ascanius’ andere naam, Iulus, werd door Vergilius in de Aeneis gebruikt, waardoor de naam populairder werd onder de Romeinen. Zo verbond de Juliaanse familie van Rome hun afstamming aan Iulus, waarbij keizer Augustus zijn functionarissen de opdracht gaf dit officieel vast te leggen. De Juliaanse familielijn omvatte niettemin de goden Jupiter, Juno, Venus en Mars. Bovendien vroeg de keizer vervolgens aan alle dichters en toneelschrijvers om deze goden op te nemen wanneer ze zijn afstamming wilden traceren.

Conclusie

In dit artikel hebben we een nader inzicht gegeven in de mythe van Ascanius en de rol die hij speelde in de Aeneis en bij de stichting van Rome. Hier is een samenvatting van alles wat we tot nu toe hebben gelezen:

• Ascanius was de zoon van Aeneas en Creüsa en maakte deel uit van het gevolg dat uit Troje ontsnapte toen de Grieken de stad belegerden en tot de grond toe afbrandden.
• Er werd weinig vernomen van Ascanius tot de latere fasen van de Aeneis, toen hij per ongeluk het tamme hert van Silvia verwondde, de dochter van Tyrrheus, de opzichter van koning Latinus.
• De Latijnen vielen de Trojanen aan, maar de Trojanen kwamen als overwinnaars uit de strijd.
• Tijdens het handgemeen bad de jonge Ascanius tot Jupiter om hem te helpen Numanus te doden, en zo geschiedde: zijn speer wierp de Latijn tegen de grond.
• Apollo verscheen vervolgens aan de jonge jongen, moedigde hem aan en vertelde hem hoe er goden uit zijn nakomelingen zouden voortkomen.

Vanwege de profetie van Apollo traceerde de Julia-familie van Rome hun afstamming naar Ascanius. Dit werk werd uitgevoerd in opdracht van keizer Augustus, die alle dichters instrueerde om goden in zijn stamboom op te nemen.