Ashur: Hoe een Landbouwgod de Oppergod van Assyrië Werd
Ashur was een lokale landbouwgod van de Assyrische stad Assur. In de loop der eeuwen groeide hij uit tot de oppergod van het Assyrische rijk. Hoe is dit gebeurd? Lees verder om de opkomst en ondergang van Ashur, de opperste Assyrische god, te ontdekken.
Wie is Ashur? De Oorsprong van de Opperste Assyrische Godheid
Ashur is een Assyrische godheid die begon als een geest die de stad Assur karakteriseerde. Volgens de legende ontdekte een man genaamd Ashur de stad en noemde deze naar zichzelf. Later werd Assur de hoofdstad van het oude Assyrische Rijk.
De stad Assur bloeide op als een landbouwgemeenschap. Daarom noemden ze de geest die de werkethiek van hun gemeenschap belichaamde naar de stad. Dat is hoe Ashur, de Assyrische god, werd geboren. Geleerden plaatsen de oorsprong van de Assyrische godheid rond 1900 v.Chr.
Al snel werd de stad een belangrijke handelspost tussen Mesopotamië en Anatolië. Deze handel leidde tot de populariteit van de stad Assur. Naarmate de stad in populariteit groeide, groeide de legende van de godheid mee.
Hoe Ashur de Nationale Godheid van Assyrië Werd
Koning Ushpia wijdde de eerste tempel van Ashur in rond de 21e eeuw v.Chr. Koning Shamshi-Adad I hield toezicht op de eerste grote uitbreiding van de stad. Naarmate de stad zich uitbreidde, verspreidde de verering van Ashur zich. Al snel werd de stad Assur de hoofdstad van Assyrië.
Shamshi-Adad I was een vurig aanhanger van de god en hij schreef al zijn overwinningen toe aan de godheid. Hij vergrootte de tempel van Ashur, voegde een ziggurat toe en stelde Ashur aan als een nationale god. Na de dood van Shamshi-Adad I nam Hammurabi, de Babylonische koning, de teugels over.
Hammurabi lijfde de stad Assur in bij zijn koninkrijk en beperkte de verering van Ashur tot de stad. Dit kwam omdat Hammurabi een Babyloniër was en de Babyloniërs Marduk vereerden. Volgens de Babylonische traditie was Marduk de oppergod.
Marduk was de held in de Enuma Elish, een Mesopotamisch epos dat de gebeurtenissen van de schepping beschrijft. Hammurabi populariseerde de verering van Marduk in Assyrië. Zo werd Ashur weer een lokale god. Nadat Hammurabi in 1750 v.Chr. stierf, brak er chaos uit in de hele regio.
De Verheffing van Ashur tot de Positie van Oppergod
Koningen en rebellen begonnen te strijden om de controle over de Assyrische natie. Koning Adad-Nirari I versloeg de strijdende partijen en vormde het eerste Assyrische rijk. De koning schreef zijn overwinning toe aan de god Ashur. Hij herstelde opnieuw de verering van Ashur in het hele koninkrijk. Het Assyrische rijk groeide daarna met sprongen.
Naarmate het koninkrijk groeide, nam ook de populariteit van Ashur toe. Nadat de Assyriërs Babylon hadden verslagen, herschreven de Assyrische geleerden het scheppingsverhaal. Ze vervingen toen Marduk, de oppergod, door Ashur. Ze veranderden zijn naam in Anshar en maakten hem de held van het epische scheppingsverhaal.
Zo werd Ashur nu de oppergod. Het Assyrische scheppingsverhaal vertelt hoe Anshar (Ashur) Tiamat versloeg om de mensheid te creëren. Zo werd Ashur verheven tot het hoofd van het Assyrische pantheon.
De Assyriërs Promoten Ashur als een Alomtegenwoordige God
Het Nieuw-Assyrische Rijk, onder Sargon II, breidde zich uit naar andere regio’s. Koning Adad-Nirari II voegde Mesopotamië, Egypte, de Levant en een deel van Anatolië toe aan het nieuwe rijk. Hij behaalde deze veroveringen in de naam van Ashur. Dus verspreidde koning Adad-Nirari II de verering van Ashur ook in deze regio’s.
Ashur trok ten strijde met zijn onderdanen en verzekerde hun overwinning. In een poging om de verering van Ashur te verspreiden, verklaarden de Assyriërs dat hij alomtegenwoordig was. Zo kon iedereen hem overal vereren. Dit idee maakte Ashur populairder, zelfs in verre landen.
De Rol van Ashur in het Bestuur van het Assyrische Koninkrijk
In de oude Assyrische religie was de koning de vertegenwoordiger van Ashur en tevens een priester. Hij belichaamde de felle natuur van Ashur en ondernam vele veldtochten om de godheid gunstig te stemmen. De felste krijger — wiens persoonlijkheid en bewind Ashur belichaamden — was Tiglath-Pileser III. Hij bracht regelmatig gebeden aan de godheid tijdens zijn streven om het rijk uit te breiden.
Hij behaalde veel overwinningen en veroverde vele landen in de naam van Ashur. Hij bouwde het eerste gespecialiseerde leger, tot de tanden toe uitgerust en bewapend. De legers van Tiglath-Pileser III waren ook beroemd om hun belegeringswerktuigen. Deze werktuigen zorgden voor massale overwinningen terwijl de verliezen tot een minimum werden beperkt.
Ashur en de Rechten van Vrouwen in het Oude Koninkrijk
Naarmate de verering van Ashur zich over de landen verspreidde, namen de rechten en privileges van vrouwen af. Een goed voorbeeld waren de Feniciërs, die vrouwen hoog in het vaandel hadden staan en hun vrouwelijke goden vereerden. Nadat de Assyriërs hen hadden veroverd, dwongen ze hen de Assyrische religie over te nemen. Dit betekende dat vrouwen in Fenicië veel van hun rechten verloren en hun vrouwelijke goden hun verering kwijtraakten.
De Val van Ashur en het Assyrische Rijk
De verspreiding van de verering van Ashur kwam tot een einde toen het Nieuw-Assyrische rijk viel in 612 v.Chr. De laatste grote koning, en tevens de populairste, was Ashurbanipal. Tijdens het bewind van Ashurbanipal bereikte het koninkrijk zijn maximale omvang. Om deze reden werd het erg moeilijk te besturen. Nadat de laatste koning stierf, brak er in het hele koninkrijk een revolutie uit.
Steden die door de Assyriërs waren veroverd en bestuurd, begonnen in opstand te komen. Dit leidde tot de afscheiding van verschillende regio’s. Naarmate deze afgescheiden regio’s autonoom werden, keerden ze terug naar het vereren van hun voormalige goden. Zo nam de verering van Ashur af, hoewel de meeste Assyriërs aan hem vasthielden.
De Symbolen en Afbeeldingen van Ashur in Oude Kunstvormen
De oude Assyriërs beeldden Ashur af als een bebaarde boogschutter met een driepuntige pijl. Andere kunstvormen toonden de Assyrische godheid die een zonneschijf vasthield. Ashur had verschillende symbolen, waarvan er één een schijf was met vleugels en een cirkel, omringd door vier andere cirkels. Een ander symbool was een boogschutter met een gespannen boog, omsloten door een gevleugeld wiel.
Een variant van dit symbool beelddé hem af met een pijl in zijn linkerhand. Hij strekte zijn andere hand uit alsof hij zijn onderdanen wilde zegenen. Het meest voorkomende en inheemse symbool van Ashur was een gevleugelde schijf.
Geleerden geloven dat de bebaarde krijger en de getrokken pijlen later werden toegevoegd. De toevoeging was bedoeld om de felheid van de Assyrische krijgers uit te drukken. De gevleugelde schijf vertegenwoordigt de zon en toont Ashurs goddelijkheid en dapperheid.
Het Verhaal van de Boom des Levens en de Rol van Ashur
De boom des levens is een traditie die zijn wortels heeft in de oude mythologie. Het staat voor het leven en heeft verschillende betekenissen, afhankelijk van de cultuur. In de Assyrische mythologie zweefde het symbool van Ashur boven de boom des levens. Dit betekende de macht van Ashur als de gever van het leven.
Deze afbeelding is ook het equivalent van Ein Sof, die god was voordat hij enige vorm aannam. De term verwijst naar de oorspronkelijkheid van God en betekent ook de “eindeloze”. Dit impliceert dat Ashur lang voor de schepping bestond, volgens de Assyrische mythologie.
Moderne Vertegenwoordiging van Ashur onder de Bevolking van Assyrië
Hoewel Assyrië als staat niet meer bestaat, identificeren sommige nakomelingen van Assyriërs zich nog steeds met Ashur. Hij wordt nog steeds beschouwd als de nationale godheid. Hoewel de meeste Assyriërs christenen zijn, hebben ze een diep ontzag voor Ashur. Daarom nemen ze de godheid op in een variant van de Assyrische vlag. De vlag toont Ashur als een krijger aan de bovenkant, met een gespannen pijl en boog.
De Familie van Ashur: Zijn Vrouw en Kinderen
Ashur had geen eigen familie vanwege zijn goddelijke oorsprong. Daarom “gaven” de meeste geleerden in die tijd hem een familie, zoals gebruikelijk was bij andere goden uit zijn tijd. Volgens de Assyrische religie erfde hij Nilil, de vrouw van Enlil, als zijn echtgenote. De naam van Nilil werd later door de Assyrische geleerden veranderd in Mullissu om in hun cultuur te passen.
Volgens het verhaal adopteerde Ashur ook twee zonen, Ninurta en Zababa. Ninurta en Zababa waren oorspronkelijk de zonen van Enlil en Nilil.
Conclusie
We hebben de levenscyclus van Ashur doorlopen, de mythen en symbolen die hem omringen, en de geschiedenis van zijn verering. Laten we alles wat je tot nu toe hebt gelezen samenvatten.
- Ashur is een lokale god die de stad Assur belichaamde
- De legende van Ashur werd populairder naarmate de stad uitbreidde door handel
- Koning Ushpia wijdde de eerste Ashur-tempel in de 21e eeuw v.Chr.
- Assyrische koningen verspreidden de verering van Ashur via hun veroveringen
- De Assyriërs promootten Ashur als een alomtegenwoordige god
- Assyrische geleerden vervingen Marduk (de oppergod) door Ashur
- Zo werd Ashur de oppergod in het hele rijk van Assyrië
- De verering van Ashur nam af toen het Nieuw-Assyrische rijk instortte
De kerstening van Assyrië leidde ook tot de ondergang van de verering van Ashur. De christelijke missionarissen leerden dat hun God alomtegenwoordig was. Dit sloot aan bij het Assyrische verhaal van een alomtegenwoordige Ashur. Dit maakte het voor de Assyriërs gemakkelijk om zich te identificeren met de God van de christenen, omdat deze een aantal fundamentele kenmerken deelde met de “nieuwe” god.
