Graafschap Edessa: De eerste kruisvaardersstad die opkwam en ten onder ging

Het Graafschap Edessa was een van de staten onder het bewind van de kruisvaarders in de 12e eeuw. Tegenwoordig zou het graafschap Edessa ergens langs de grenzen van Turkije en Syrië liggen. Edessa speelde een belangrijke rol in de verspreiding van het christendom in de regio en was ook het middelpunt van vele schandalen.

In dit artikel brengen we u de volledige geschiedenis van het graafschap samen met de militaire ondernemingen van de staat.

Edessa Kruistochten

Het graafschap Edessa was door land omgeven. Wie over het graafschap heerste, heerste alleen en moest veel moeite doen om het onder controle te houden. Omdat het ver verwijderd was van de moderne beschaving, was het vatbaar voor aanvallen en onrechtvaardige overnames. In de geschiedenis zijn veel voorbeelden te vinden van vijandige overnames van Edessa.

Op dezelfde manier kwamen de kruisvaarders in de 12e eeuw naar Edessa. Vanwege de ligging van Edessa te midden van twee belangrijke koninkrijken, werd Edessa destijds het centrum voor het verzamelen en analyseren van inlichtingen. Terwijl het graafschap nog groeide, kon de koning het narratief van het hele graafschap manipuleren.

Om de kruistochten, het graafschap Edessa en de rol die het speelde in de kruisvaardersoorlogen tegen de moslims te begrijpen, laten we bij het begin beginnen.

De kruistochten

De kruistochten waren een reeks oorlogen die werden uitgevochten op basis van het christendom. De bekendste werden uitgevochten in de periode tussen 1095 en 1291, en de meeste van deze religieuze oorlogen vonden plaats nabij Jeruzalem. Jeruzalem speelde een belangrijke rol in zowel het christendom als de islam, wat de reden was waarom de volgelingen van deze twee religies vochten om de controle over dit heilige land.

De strategieën van de kruistochten en hun oorlogen werden vooraf gepland door de autoriteiten die zetelden in de ontwikkelde staten en landen. Er vloeide veel bloed om de controle over een stad te krijgen. Noch de moslims, noch de christenen gaven toe, en met de tijd ging het werkelijke doel van de kruistochten verloren.

In het begin wilden de christenen dat mensen hun religie begrepen en accepteerden, maar in harmonie en vrede. Later, toen de kruisvaardersstaten en bondgenoten in aantal groeiden, begonnen ze andere staten te dwingen het christendom als hun enige religie te accepteren en aan hun zijde te vechten. Mensen van verschillende religies kwamen samen om elkaar tegen deze barbaarsheid te verdedigen, en de geschiedenis leert dat er een groot aantal kleine en grote veldslagen werd uitgevochten tussen de kruisvaarders en de rest van de wereld.

Oorsprong van Edessa

Aan het begin van de 11e eeuw regeerde Thoros, een christen van Armeense afkomst maar met een Grieks-orthodoxe achtergrond, over Edessa. Het graafschap had op dat moment geen aandeel in politieke problemen en was een stabiele staat die op zichzelf leefde. In 1098 reisde Boudewijn van Boulogne door de staten. Hij was een grote naam in het kruisvaardersleger en kwam oorspronkelijk naar Edessa voor een bezoek, maar bleef vanwege het potentieel dat hij in het kleine graafschap zag.

Boudewijn overtuigde Thoros er op de een of andere manier van hem als zijn zoon te adopteren. Boudewijn ging in Edessa wonen en zou trouwen met Thoros’ dochter, Arda van Armenië. Niet lang nadat Boudewijn Thoros’ zoon was geworden, werd Thoros vermoord vanwege zijn Armeense afkomst.

Enige betrokkenheid van Boudewijn bij de moord is tot op heden niet bewezen. Nadat Boudewijn met Arda was getrouwd en Thoros was overleden, volgde Boudewijn hem op en werd de graaf van Edessa.

Tegelijkertijd was Boudewijns broer, Godfried van Bouillon, de koning van Jeruzalem. In 1100 stierf Godfried en besteeg Boudewijn de troon van Jeruzalem. Nu had Boudewijn twee tronen, en zijn vrouw Arda werd de eerste koningin van Jeruzalem. Boudewijn I kon de twee tronen niet tegelijk beheren en droeg de troon van Edessa over aan zijn neef, Boudewijn II van Bourcq.

Boudewijn II en het graafschap Edessa

Boudewijn II nam de controle over Edessa over. Hij was een echte kruisvaarder en maakte van het graafschap in wezen een kruisvaardersstaat. Het graafschap bloeide onder het bewind van Boudewijn II omdat zijn kruisvaardersconnecties het graafschap begonnen te bezoeken, wat leidde tot het begin van handel en veel inkomsten voor de inwoners van Edessa bracht. Boudewijn II trouwde met een Armeense uit Edessa, de dochter van Gabriël van Melitene.

Boudewijn II werd vergezeld door Jocelin van Courtenay. Het tweetal werd goede vrienden en leidde hun leven in het graafschap. De christelijke soldaten en functionarissen integreerden in het leven van Edessa, waarbij de meesten van hen trouwden met lokale Armeense meisjes uit het gebied.

Ze namen lokale namen en banen aan en lieten hun leven als kruisvaarder achter voor gemoedsrust en een stabiel bestaan. Dit was een zware klap voor de aantallen in het kruisvaardersleger.

Niettemin bood de graaf van Edessa, Boudewijn II, nieuwe en verbeterde prikkels aan de soldaten en bood ook immuniteit voor hun vrouwen in het geval er iets misging. Er werden ook rantsoenen uitgedeeld in de regio, wat het moreel van de soldaten aanzienlijk verhoogde, met als resultaat dat een enorme hoeveelheid christenen zich aanmeldde voor het kruisvaardersleger.

Conflicten met de moslimstaten

Na de controle over Edessa te hebben gekregen, werd Boudewijn II al snel actief in de oorlogen van de kruistochten tegen de moslims. Hij was nauw betrokken bij de aangelegenheden van Syrië en Azië, waar vele veldslagen werden uitgevochten in de naam van religie en veel bloed werd vergoten.

Boudewijn en Jocelin vochten elke slag samen en kwamen er samen uit. In de Slag bij Harran in 1104 werd Edessa aangevallen en ingenomen door Mosoel, waarbij Boudewijn en Jocelin gevangen werden genomen en alleen vrijgelaten zouden worden als er een fors losgeld werd betaald.

Niemand betaalde het losgeld en het duo bleef vier jaar lang gevangen en kwam vrij in 1108. Toen ze werden vrijgelaten, was Edessa al in handen van Richard van Salerno. Boudewijn en Jocelin werkten hard samen om de controle over hun land terug te krijgen en ze slaagden daarin. Voor dit doel maakte Boudewijn veel moslims tot zijn bondgenoten, omdat het terugkrijgen van de controle over Edessa anders niet mogelijk zou zijn geweest.

Boudewijn raakte zeer goed ingeburgerd in de rol van graaf van Edessa en als heerser van de eerste kruisvaardersstaat. Hij had de steun van een groot Frankisch leger en ook van de elites onder de christelijke bondgenoten over de hele wereld. Nu Boudewijn de controle over Edessa had genomen en er meer dan 18 jaar over had geregeerd, vond er een belangrijke ontwikkeling plaats in Jeruzalem.

Jocelin: De nieuwe graaf van Edessa

In 1118 stierf Boudewijn I, de koning van Jeruzalem, plotseling. Hij had geen geschikte erfgenamen en wees niemand aan als de legitieme koning van Jeruzalem na hem, dus de troon van Jeruzalem was leeg.

Volgens de wet moest de troon nu naar de broer van Boudewijn I gaan, Eustaas van Boulogne, maar Eustaas wilde niets te maken hebben met de troon of de titel, omdat hij een eenvoudig man was. Boudewijn II werd toen gekozen als de nieuwe koning van Jeruzalem, en hij aanvaardde de troon met plezier.

Boudewijn kon nu regeren vanuit een grotere staat en hij had veel meer gezag en macht. Onder meer zijn connecties en bondgenoten namen drastisch toe. Hij kreeg veel ere-onderscheidingen voor de diensten die hij als graaf van Edessa had verricht. Boudewijn vestigde het bewind van de kruisvaarders in Jeruzalem, wat een grote overwinning was voor de kruisvaarders over de hele wereld.

Gevangenschap en vrijheid

Boudewijn benoemde Jocelin als de nieuwe graaf van Edessa. Boudewijn en Jocelin bleven goede vrienden en bondgenoten en schoten elkaar te hulp wanneer dat nodig was. In die tijd stonden de meeste staten nabij de Eufraat onder controle van Mosoel. Ze sloten Edessa in en namen het in 1122 in, waarbij Jocelin ook werd ontvoerd.

Boudewijn schoot hem te hulp en werd ook gevangengenomen. Jocelin ontsnapte in 1128 en bevrijdde Boudewijn het jaar daarop. De vriendschap tussen Jocelin en Boudewijn werd met de tijd alleen maar sterker. Ze hielpen elkaar altijd wanneer dat nodig was.

De val van Edessa

In 1144 verenigde Zengi Mosoel en Aleppo onder zijn bewind en begon het beroemde beleg van Edessa. Edessa stond op dat moment onder controle van Jocelin II. Na de eerste val van Edessa werden verschillende succesvolle en onsuccesvolle pogingen ondernomen om het graafschap te heroveren, maar beide partijen waren vastbesloten het voor zichzelf te houden.

In 1150 nam Nur ad-Din, de zoon van Zengi, Edessa in. De staat Edessa stond nu onder moslimbewind. Dit was de definitieve klap voor de staat, en na deze inname heeft geen enkele kruisvaarder Edessa ooit nog heroverd. Edessa was de eerste kruisvaardersstaat die werd gevormd en de eerste kruisvaardersstaat die ten onder ging.

Demografie van Edessa

Edessa was de grootste kruisvaardersstaat van zijn tijd, met op een gegeven moment bijna 10.000 inwoners. Het graafschap strekte zich uit van Antiochië tot de rivier de Eufraat en stond vol met kastelen en vestingen. Het lag te midden van vele machtige naties van moslims en christenen.

De inwoners waren voornamelijk Syrisch-orthodoxe, Armeens-orthodoxe en Grieks-orthodoxe christenen, met een minderheid van Arabische moslims, zowel soennieten als sjiieten. Een zeer klein aantal Latijnen van het rooms-katholieke patriarchaat was ook aanwezig.

Afgezien van de politieke onrust onder de inwoners van verschillende religies, kwamen ze soms samen om elkaars evenementen en festivals te vieren. Dit bracht een gevoel van eenheid en bewondering teweeg onder de mensen. Dit was echter altijd van korte duur, omdat de mensen al snel door de autoriteiten aan hun religieuze verschillen werden herinnerd.

De Tweede Kruistocht

Het doel van de eerste kruistocht was om het woord van Jezus Christus en de kernwaarden van het christendom te verspreiden, maar al snel werd het doel veranderd in het krijgen van controle over elke staat rondom Edessa en het onderdrukken van elke andere minderheid in de regio. Dit was niet de basis van de kruistochten, maar de ego’s van de mannen die de controle overnamen.

Na de val van Edessa viel ook de eerste kruistocht uiteen. De christenen van Frankrijk en Groot-Brittannië begonnen toen aan de Tweede Kruistocht. De Tweede Kruistocht was machtiger en beter gestructureerd, omdat ze hadden geleerd van hun eerdere fouten. Een van de hoofddoelen van de Tweede Kruistocht was de inname van de heilige stad Jeruzalem.

Jeruzalem was van het grootste belang in de religieuze geschiedenis van moslims en christenen. Beide groepen vochten talloze oorlogen over de stad en haar inhoud, dus toen de Tweede Kruistocht begon, werden duidelijke instructies gegeven om Jeruzalem in te nemen en er voor eens en altijd een kruisvaardersstaat van te maken.

Edessa en zijn culturen

Edessa was het graafschap waar mensen met zeer verschillende religieuze en culturele achtergronden samenleefden. Soms leefden ze in harmonie, maar meestal waren ze verwikkeld in voortdurende territoriale oorlogen met elkaar.

Edessa werd het centrum van kunst, muziek en literatuur. Veel toeristen bezochten Edessa op zoek naar iets nieuws en spannends. Festiviteiten en culturele activiteiten bloeiden in Edessa, en ongeacht de heerser of de heersende religie in de regio, de festiviteiten gingen door en de mensen vierden ze met alles wat ze hadden.

Nalatenschap van het Graafschap Edessa

Edessa zal altijd blijven bestaan als het allereerste graafschap van de kruisvaarders en ook als het eerste land dat viel ten behoeve van het kruisvaarderschap. In de huidige geografie van de wereld kan Edessa worden gesitueerd in het gebied tussen Turkije en Syrië. Beide landen zijn tegenwoordig van groot belang in de wereld, en er kan worden aangenomen en bewezen dat Edessa in zijn tijd ook een zeer belangrijk graafschap was.

Conclusie

Hier zijn enkele van de belangrijkste punten die we in het bovenstaande artikel hebben besproken:

• Edessa was de eerste kruisvaardersstaat.
• Voordat het een kruisvaardersstaat werd, stond het onder het bewind van een Armeens-christelijke koning, Thoros.
• Boudewijn van Boulogne erfde Edessa nadat hij door Thoros was geadopteerd.
• In de loop van de geschiedenis heeft Edessa afwisselend onder het bewind gestaan van verschillende religieuze en politieke machten.
• Het graafschap Edessa viel in 1144 in moslimhanden.

Het valt niet te ontkennen dat het Graafschap Edessa een zeer belangrijke rol heeft gespeeld in de geschiedenis van de kruistochten, en de veldslagen waarvan het getuige was, dragen bij aan de nalatenschap die het de wereld van vandaag nalaat.