Melkitisch Katholicisme: Een Interessante Mix van Spiritualiteit & Theologie

Melkieten zijn hedendaagse katholieken die de Byzantijnse theologie en Midden-Oosterse tradities volgen. Deze oude religie is een interessante mix van spiritualiteit en theologie.

Dit artikel bespreekt deze oude tak van de Katholieke Kerk.

Wat is een Melkitisch Katholiek?

De Melkieten, soms gespeld als Melchire, zijn religieuze mensen die meestal in Syrië en Egypte te vinden zijn en de uitspraak van het Concilie van Chalcedon aanvaarden. Zij bevestigen de goddelijke en menselijke natuur van Christus.

Er zijn meer dan 425.000 Melkitische katholieken in Libanon, 235.000 in Syrië, 27.600 in Jordanië en 80.000 in Israël en Palestina. Vóór 1948 bewoonden meer Melkieten de Israëlische en Palestijnse gebieden. Vanwege het conflict tussen de twee naties trokken de Melkieten weg uit het Midden-Oosten.

Tegenwoordig wonen er meer Melkieten buiten het Midden-Oosten dan daarbinnen. Enkele landen met Melkitische katholieke gemeenschappen zijn Brazilië, Argentinië, de Verenigde Staten en Australië.

Wat is de Melkitische Katholieke Kerk?

De Melkitische Kerk is een van de tweeëntwintig autonome katholieke kerken met een patriarch aan het hoofd. De kerk heeft een oorsprong die teruggaat tot de Kerk van Antiochië – wat tegenwoordig bekend staat als Antalya in Turkije.

De Melkitische Kerk is verwant aan de Grieks-Orthodoxe Kerk van Antiochië. Ze was aanvankelijk gecentreerd in Syrië, Libanon, Jordanië, Israël en Palestina. Hoewel de Melkitische Katholieke Kerk dezelfde riten en Byzantijnse doctrine deelt met oosters-orthodoxe overtuigingen, zijn ze altijd onderdeel geweest van de Katholieke Kerk. In 1724 herbevestigde de Heilige Stoel de unie van de Melkitische Katholieke Kerk met Rome.

De Melkitische Katholieke Kerk is echter buiten het Midden-Oosten gegroeid door migratie en vervolging. Er zijn momenteel bijna 2 miljoen kerkleden wereldwijd, met kerken in veel verschillende gemeenschappen.

Melkitische Katholieken: Een Korte Geschiedenis

De Melkitische gemeenschap bestaat uit Griekse kolonisten en de gearabiseerde bevolking van Egypte en Syrië. Na het schisma dat begon en de Katholieke Kerk verdeelde in 1054, namen de Melkieten de Byzantijnse ritus aan, in navolging van Michaël Cerularius, de patriarch van Constantinopel.

In de daaropvolgende eeuwen probeerde de patriarch van Antiochië zich te herenigen met Rome, waardoor een kleine groep Melkitische katholieken ontstond. De eenwording kwam pas in 1724, toen de katholiek Cyrillus VI tot patriarch van Antiochië werd gekozen.

Organisatorisch heeft de Melkitische Kerk drie historische patriarchaten: Alexandrië, Antiochië en Jeruzalem, in unie met de Patriarch van Constantinopel.

De orthodoxen die tegen de unie waren, kozen hun eigen patriarch, Silvester, die juridische erkenning kreeg van de Ottomaanse regeringen. De orthodoxe kerk kreeg met deze verkiezing een autonome status. Het duurde meer dan 100 jaar voordat katholieken een onafhankelijke status kregen van de Ottomaanse Turken.

Een Melkitisch Priester Worden

Om een Melkitisch priester te worden, moet je de mensen willen dienen en door hen geaccepteerd willen worden.

Om toegang te krijgen tot een Melkitisch seminarie, moet je gedurende ten minste twee jaar lid zijn geweest van een Melkitische gemeenschap. Een getrouwde rooms-katholiek kan geen priesterwijding aanvragen in de Melkitische Kerk.

Stel dat een man wil trouwen en zich wil aanmelden voor de studie voor het diaconaat of priesterschap in de Melkitische Kerk. In dat geval moet hij getrouwd zijn voordat hij gewijd wordt. Als hij ongehuwd is wanneer hij toetreedt, moet hij celibatair blijven.

Zijn er Arabische Christenen?

Ja. Verschillende katholieken beschouwen zichzelf als Arabieren, zoals die van de Melkitische Katholieke Kerk en de Latijnse Katholieke Kerk.

Maar de Melkieten zijn niet alleen Arabische christenen. Een aanzienlijk deel van hen is religieus vluchteling geworden. Het Israëlisch-Palestijnse conflict heeft een grote impact gehad op de kerk, naast de heilige burgeroorlogen in het Midden-Oosten. Om deze reden zijn ze door het Midden-Oosten en verder weg getrokken.

Het Melkitische Kruis: Eretitels

In een Melkitische kerk zijn er geen kruiswegstaties. Iconen zijn een voorkeursvorm van religieuze kunst om in religieuze gebouwen tentoon te stellen. Er bestaat echter de Patriarchale Orde van het Heilig Kruis van Jeruzalem. Dit is een eervolle lekenorde die religieuze, culturele, charitatieve en sociale werken promoot die verband houden met de Melkitische Kerk.

Liturgie & de Viering Ervan

De Grieks-Melkitische liturgie, hoewel Byzantijns van vorm, wordt voornamelijk in het Arabisch gevierd. Hoewel ze het in veel landen buiten het Midden-Oosten in hun eigen taal vieren. De liturgie vindt meestal plaats bij of achter het centrale profiel van een wand met meerdere deuren die bekend staat als een iconostase – waar alle iconen aan de muur hangen.

Het altaar bevindt zich achter de iconostase en is gedeeltelijk zichtbaar door de centrale deur. De Byzantijnse liturgie is opzettelijk luisterrijk, met gouden gewaden, bedoeld om te dienen als ontmoetingsplaats tussen hemel en aarde.

De Melkitische liturgie deelt dezelfde structuur als de Romeinse mis. Het bevat de epistels, het evangelie, smeekbeden, de instellingswoorden, de aanroeping van de Heilige Geest en het Onzevader. Degenen die de mis vieren kijken meestal in dezelfde richting, behalve bij het lezen van het evangelie, het houden van preken en rituele zegeningen. Een diaken beweegt heen en weer tussen de celebrant en het volk. Gezongen gezangen zijn vaak opgenomen in de Melkitische liturgie.

Gelovigen staan meestal tijdens de liturgie, hoewel er kerkbanken en stoelen in Melkitische katholieke kerken zijn. In tegenstelling tot het rooms-katholieke gebruik is staan de primaire devotionele houding in plaats van knielen. Melkieten zullen altijd staan voor de consecratie.

Het brood dat voor de communie wordt gebruikt is gedesemd, in tegenstelling tot het ongedesemde brood dat in het Westen wordt gebruikt. Melkitische gelovigen maken het kruisteken bij het aanroepen van de Heilige Drie-eenheid. Oudere gelovigen bidden de rozenkrans tijdens de liturgie, hoewel dit door jongere Melkitische katholieken vaak als nogal vreemd wordt beschouwd.

Praktijken & Ritualen

De Katholieke Kerk definieert riten als een manier om de leringen van Jezus Christus uit te drukken. Ceremonies worden hoog gehouden omdat ze een uitdrukking zijn van individualiteit en identiteit. Ritualen worden beschouwd als een heilige band die mensen verbindt met hun voorouders en de vele generaties christenen.

Net als alle christelijke gelovigen volgen volgelingen van het Melkitisch Katholicisme historisch ontwikkelde en beoefende tradities. Ze zien hun verplichtingen nooit als regels, maar als een manier om hun liefde te tonen.

Ze aanbidden Maria en de heiligen niet, zoals leden van de Rooms-Katholieke Kerk dat doen. In plaats daarvan hebben ze een enorm respect voor hen. De aanbidding is alleen voor God en God alleen. Orale tradities hebben aangegeven dat de vroege gemeenschap een speciale devotie ontwikkelde voor de Heilige Maagd Maria.

Ze geloven in de zeven Heilige Mysteriën, of Sacramenten, die Christus historisch heeft ingesteld: Doop, Vormsel (Chrismatie), Eucharistie, Biecht, Priesterwijding, Huwelijk en Ziekenzalving. Ze worden allemaal toegediend volgens het ritueel van de Byzantijnse traditie.

Patriarch

Op 21 juni 2017 koos de Heilige Synode van de Melkitische Grieks-Katholieke Kerk aartsbisschop Joseph Absi als hun nieuwe patriarch. Hij ontving de volgende dag de kerkelijke communie van paus Franciscus.

De leden van de gemeenschap geloven oorspronkelijk dat hun groep is gesticht en gevestigd door de apostelen, waaruit de patriarch voortkomt. Volgens dit idee waren de oorspronkelijke patriarchen de apostelen van Christus: Jakobus van Jeruzalem, Petrus van Antiochië (later van Rome), Andreas van Constantinopel en Marcus van Alexandrië. De term patriarch komt van de woorden vader en leider; in de loop van de tijd werd de titel verbonden aan de leider van de gemeenschap.

Hoewel de Melkitische Kerk in communie is met de paus van Rome, hebben ze hun eigen patriarch en synode van bisschoppen. Het hoofd van de Melkitische Kerk staat bekend als “Zijne Zaligheid, de Patriarch van Antiochië en het Hele Oosten, van Alexandrië en Jeruzalem.”

De Melkitische Synode van Bisschoppen komt elk jaar bijeen om administratieve, theologische en kerkbrede kwesties te bespreken. Zowel de Kerk van Rome als de Melkitische Katholieke Kerk erkennen elkaar als geldige en apostolische kerken.

Wat het Betekent om een Melkiet te Zijn

Het woord Melkiet komt van het Syrische woord Malka, of het Arabische woord Malkik. Deze termen betekenen beide koning of keizer. De term Melkiet werd aanvankelijk gebruikt om te verwijzen naar christenen in de oude patriarchale kerken van Alexandrië, Antiochië en Jeruzalem. Dit waren de plaatsen die de christologische geloofsbelijdenis aanvaardden die door de Byzantijnse keizer was afgekondigd na het Concilie van Chalcedon in 451 n.Chr.

Er was enige controverse tussen de goddelijke en menselijke natuur van Jezus. Er waren facties in het priesterschap waarvan een deel predikte dat Jezus niet goddelijk was, maar slechts een volmaakt mens, en niet de Zoon van God. Deze leer ging in tegen wat de vroege christenen geloofden – dat Jezus Christus zowel mens als God en goddelijk is.

Omdat koning Marcianus het concilie bijwoonde en instemde met de verklaring van dit concilie, werden zijn volgelingen Melkieten genoemd. Nu wordt de term vaker gebruikt om te verwijzen naar Byzantijnse katholieken die verbonden zijn met patriarchale kerken.

In Communie met Rome

Ja. Melkieten dienen als getuigen voor de Rooms-Katholieke Kerk. Melkieten geloven dat ze een levend voorbeeld zijn van trouw blijven aan hun erfgoed terwijl ze ook werkelijk in communie zijn met Rome.

Ze hebben ook praktijken behouden zoals getrouwde clerus, de verkiezing van bisschoppen door de kerk en collegiaal bestuur. Melkieten dienen ook als getuige voor de oosters-orthodoxe kerken. Ze geloven dat ze een uitstekend voorbeeld zijn van een unie met de Kerk van Rome.

Verschil Tussen Melkiet en Maroniet?

Melkieten en Maronieten zijn beide katholiek. Een Maroniet is een term afgeleid van de Syrisch-sprekende katholieken, terwijl de Melkitische religie voortkomt uit de orthodoxen.

Zijn Griekse Melkieten Eigenlijk Grieks?

Ze worden Grieks-katholieken genoemd omdat ze de traditie van de Kerk van Constantinopel volgen en naleven. Hun uitingen van aanbidding liggen dichter bij de Byzantijnse Kerk van Constantinopel dan bij de Rooms-Katholieke Kerk.

Rollen Binnen de Kerk

Er zijn een paar rollen binnen de Melkitische Kerk.

Hier zijn er een paar:

• Exarch: Dit is de titel die gegeven wordt aan de persoon die de patriarch of eparch van een ander gebied vertegenwoordigt. Zij hebben geen jurisdictie, behalve dat ze een vertegenwoordiger zijn voor een hogere autoriteit.
• Archimandriet: Dit is een eerbetoon aan een celibatair priester door de patriarch of eparch. Bij het verdienen van deze erkenning dragen ze een hoofddeksel bestaande uit een oosterse klerikale hoed met een monnikssluier.
• Aartspriester: Deze eer wordt gegeven aan een celibatair of getrouwd priester. Bij het verdienen hiervan krijgen ze het recht om een pectorale (borstkruis) te dragen.
• Gemitreerde Priester: Deze titel wordt gegeven aan een priester die getrouwd of celibatair is. Zij krijgen het recht om de Byzantijnse mijter en een pectorale te dragen en een herdersstaf te dragen.
• Diaken: Dit is de eerste erkende rang van wijdingen in de christelijke kerk volgens de schrift. Oorspronkelijk gekozen door de apostelen om mensen in nood te helpen, assisteert de moderne rol de bisschop of priester bij liturgische functies.

Missie van de Kerk

De Melkitische Kerk bestaat om haar mensen naar de Heer te brengen. Ze geloven dat hun aanwezigheid ook een getuigenis is van de universaliteit van de Kerk van Christus.

Als christenen proberen ze zichzelf en anderen dichter bij God te brengen in het geloof dat ons door de apostelen is gegeven. Als katholieken van de Byzantijnse traditie is hun doel om als bakens te dienen in de reis van de kerken naar volledige communie.

Ze geloven dat ze een speciale verantwoordelijkheid van God hebben om het historische katholieke en orthodoxe geloof te respecteren. Hun unieke religieuze erfgoed kan bijdragen aan de gefragmenteerde moderne wereld en de verdeelde christelijke kerk.

De Melkitische Kerk is er trots op universeel te zijn. Ze accepteren degenen die in het spirituele erfgoed zijn geboren, degenen die erin trouwen, of degenen die de kerk vrijelijk in hun reis willen omarmen.

Conclusie

De Melkitische Kerk heeft een lange en ingewikkelde geschiedenis.

Hier is een kort overzicht van alles wat we in dit artikel hebben behandeld.

• Melkieten zijn religieuze mensen die meestal in Syrië en Egypte te vinden zijn. Ze zijn echter uit het Midden-Oosten gemigreerd vanwege vervolging.
• Hun leider staat bekend als een patriarch.
• De Melkitische Kerk is een van de tweeëntwintig autonome katholieke kerken met een eigen patriarch.
• Ze namen de Byzantijnse ritus aan, in navolging van de patriarch van Constantinopel Michaël Cerularius.
• De Melkieten zijn in communie met de paus van Rome.
• De Grieks-Melkitische liturgie, hoewel Byzantijns van vorm, wordt voornamelijk in het Arabisch gevierd. Het kan ook worden vertaald in de taal van die gemeenschap.
• De liturgie vindt meestal plaats bij of achter het centrale profiel van een iconostase.

De Melkitische Grieks-Katholieke Kerk is een oosters-katholieke kerk in volledige communie met de Heilige Stoel als onderdeel van de wereldwijde Katholieke Kerk. Ze wordt geleid door patriarch Youssef Absi en heeft haar hoofdkantoor in de Kathedraal van Onze-Lieve-Vrouw van de Ontslapenis in Damascus, Syrië.