Handelsroutes van het Ottomaanse Rijk: Landbouw en Handel via Land en Zee

De handelsroutes van het Ottomaanse Rijk groeiden van de smalle straatjes van Anatolië tot aan de Zijderoute. De Ottomanen waren zeer gericht op landbouw en handel, wat hun manier van leven veranderde en hen in staat stelde hun tenten te verruilen voor stenen huizen.

In dit artikel brengen we je alle details over de Ottomaanse handelsroutes, import, export en de economie van de handelsgoederen van het Ottomaanse Rijk.

Wat verhandelde het Ottomaanse Rijk?

De Ottomanen verhandelden volgens verschillende historici vooral zijde, bont, katoen, specerijen en tabak. Ze importeerden ook glaswerk, buskruit en medicijnen. Deze items waren de beroemdste exportproducten van het Ottomaanse Rijk rond de 15e eeuw. Het rijk begon niet met handel, maar ze ontwikkelden dit nadat ze stabiel waren en een groeiende macht over de landen hadden.

De eerste leiders van het rijk adviseerden tegen handel met niet-moslims om religieuze redenen, maar al snel begrepen ze het belang van de praktijk en begonnen ze ermee.

Hun handelstactieken en professionaliteit brachten hen veel winst en rijkdom, en mensen waren in grote mate onder de indruk van hun werk.

Controle over de wereldhandel

Vóór de komst van het Ottomaanse Rijk werd de wereldhandel gedomineerd door de Europeanen. De Europeanen hadden sterke banden met de Indiërs van het subcontinent, die vanwege hun grote bevolking een belangrijke rol speelden in de wereldeconomie. De wereld kende vele recessies en economische dieptepunten, maar de Europeanen wisten op de een of andere manier toch hun positie te behouden.

Een van de vele dingen die de Ottomanen de wereld brachten, was hun arbeidsethos. Ze waren uitzonderlijk ijverig en slim, wat hen ertoe bracht de wereldhandel over te nemen. Ze deden dit niet door de items voor import of export zelf te produceren, maar door de routes over te nemen waarlangs de handel in het Ottomaanse Rijk plaatsvond.

In die tijd vond handel op twee manieren plaats: via land of via zee. De Ottomaanse handelaren namen de controle over beide routes. Ze waren uitzonderlijke vechters, dus namen ze de belangrijke landhandelsroutes over, en ze waren ook geweldig met schepen, dus namen ze ook de zeeroutes in bezit. Al met al stonden de Ottomanen rond de 16e eeuw op het hoogtepunt van hun heerschappij in de wereldpolitiek en handel.

Handelsroutes onder het Ottomaanse Rijk

De hulpbronnen van het Ottomaanse Rijk groeiden en het rijk vergaarde kennis over de wereldpolitiek. Toen ze eenmaal hun interne oorlogen hadden beëindigd, wilden ze de wereld overnemen, of in ieder geval een deel ervan. Het volk was hardwerkend en kende vele vaardigheden, waarvan handel er één was, zowel via land als via zee.

Omdat het rijk omringd was door de Middellandse Zee, was de enige weg vooruit het benutten van al zijn hulpbronnen. De Ottomanen deden precies dat. Hun legers begonnen zowel de zee als het land te bestrijken.

Hier is een overzicht van de handels routes onder het Ottomaanse Rijk via land en zee:

Land

Het Ottomaanse Rijk bevond zich op een zeer belangrijke locatie op de wereldkaart, omdat het het oosten met het westen verbond. Elke handel die tussen hen plaatsvond, moest dus door het rijk passeren. Nu rijst de vraag: waarom kozen de handelaren geen alternatieve handelsroutes?

Het antwoord is dat de andere routes niet goed aangelegd of bewaakt genoeg waren voor een veilige doorgang.

De Ottomanen namen de controle over de Zijderoute en legden belastingen op aan elke kar met goederen die erlangs kwam. De Ottomaanse economie bloeide door de belastingen van de handelaren. Ook door de toenemende vraag naar producten binnen het rijk begonnen de handelaren die voorbijkwamen ook handel te drijven met het rijk zelf.

Op het hoogtepunt van het Ottomaanse Rijk vielen Griekenland, Bulgarije, Egypte, Hongarije, Macedonië, Roemenië en Jordanië onder zijn bestuur, dus men kan zich alleen maar voorstellen welke invloed het rijk had op de wereldhandel.

Zee

Een van de grootste voordelen van het Ottomaanse Rijk was de directe verbinding met een van de grootste zeeën ter wereld. Het was ook erg handig omdat meerdere steden van het Ottomaanse Rijk een kustlijn aan de zee hadden.

De Middellandse Zee diende als de bron van het grootste deel van de handel die door het rijk werd uitgevoerd.

Niet alleen de Middellandse Zee stond onder controle van het rijk, op verschillende momenten stonden ook andere belangrijke zeeroutes zoals de Zwarte Zee, de Rode Zee, de Perzische Golf en de Indische Oceaan onder Ottomaanse controle. Met de toenemende macht en bevolking van het rijk was er een steeds grotere vraag naar producten.

De vraag werd ook groter omdat de mensen nu rijkdom hadden en in staat waren luxeartikelen te kopen, en niet alleen de eerste levensbehoeften. Naarmate de vraag naar betere producten toenam, stegen ook de belastingen.

Import en export van het Ottomaanse Rijk

Een rijk gedijt wanneer de export groter is dan de import, omdat dit impliceert dat het rijk zelfvoorzienend is en alleen de noodzakelijke items importeert. In het geval dat de import groter wordt dan de export, kan het rijk een economisch probleem krijgen. Het Ottomaanse Rijk heeft beide fasen doorlopen.

Het Ottomaanse Rijk begon met zeer weinig tot nul import. Een van de redenen hiervoor is dat de geleerden adviseerden tegen handel met iedereen die geen moslim was. Deze aanpak schaadde niet alleen de groeiende economie, maar ook hun relaties met de wereld. De Sultan van die tijd schrapte de wet en gaf instructies om handel te drijven met iedereen die daartoe bereid was.

De volgende tabel bevat een uitgebreide lijst van alle belangrijke import- en exportproducten van het Ottomaanse Rijk:

De val van het Ottomaanse Rijk

Met het verstrijken van de tijd varieerden de import en export van het Ottomaanse Rijk, omdat het rijk zelf grondstoffen begon te produceren voor de meeste importproducten.

Een ander belangrijk punt is dat toen het Ottomaanse Rijk begon te vervallen, een van de redenen voor de achteruitgang de enorme schuldenlast was. De schuld was zo groot dat zelfs als ze de reserves van hun rijk zouden legen, ze deze niet zouden kunnen afbetalen.

De reden voor deze enorme schuld was dat het Ottomaanse Rijk afweek van zijn pad en degenen die aan de macht waren zich lieten meeslepen door genotzucht en honger naar macht. Dit leidde ertoe dat het Ottomaanse Rijk verviel en van de aardbodem verdween. Hoewel de Turken bleven en onder een nieuwe naam weer aan de macht kwamen, verdwenen de Ottomanen echter.

Geschiedenis

Om volledig te begrijpen hoe het Ottomaanse Rijk tot dergelijke glorie kwam in de handelssector en de beste handelsroutes ter wereld controleerde, moeten we eerst leren hoe ze zijn ontstaan.

De opkomst van het Ottomaanse Rijk

Het Ottomaanse Rijk begon bij een paar stammen in Anatolië die werden verenigd door Osman I onder het vaandel van de islam. Hij riep de naburige stammen op om hem te helpen de boodschap van de islam te verspreiden, waarbij hij erin slaagde veel mannen te verenigen en de basis te leggen voor het Ottomaanse Rijk in de 13e eeuw.

Het rijk begon bescheiden en groeide uit tot een van ‘s werelds beroemdste rijken. Ze verdreven de kruisvaarders van het land en begonnen handel te drijven met buurlanden. Het rijk bracht onder meer uitzonderlijk bestuursbeleid en kunst voort.

Een van de redenen dat het Ottomaanse Rijk zulke hoogten van glorie bereikte, was zijn geografische ligging. Het was een optimale positie vanuit economisch oogpunt, omdat het het oosten en het westen verbond. Het werd de gang van nieuwe en verbeterde handel en het bijbehorende beleid. Het rijk veranderde uiteindelijk zijn status en werd een welvarende natie.

Ottomaanse handelsroutes vandaag

Het Ottomaanse Rijk had zijn zinnen gezet op wereldheerschappij en ze deden hun best om dat te bereiken. Ze faalden vanwege hun gebrek aan respect voor wereldwijde harmonie en gelijkheid toen ze de Zijderoute overnamen, terwijl deze bedoeld was voor wereldwijd gebruik. In geschiedenisboeken zijn ook veel voorbeelden van machtsmisbruik en wangedrag te vinden.

Vandaag de dag staat het Ottomaanse Rijk bekend als Turkije. Turkije leeft volgens enkele van dezelfde principes als die van het Ottomaanse Rijk, met het enige verschil dat Turkije meer op zichzelf gericht is.

De handelsroutes die ze hebben zijn hetzelfde als die van veel andere landen, en niemand claimt een volledig aandeel in een natuurlijke route of grondstof. Dit kan de reden zijn dat Turkije wordt beschouwd als een van de opkomende economische machten van de wereld.

Met andere woorden, de sleutel tot een succesvolle economie is niet de totale controle over handelsroutes, maar de kwaliteit van de handelsgoederen en een uitzonderlijk zakelijk inzicht. Als een rijk of een land erin slaagt dit te bewerkstelligen, is dat goed, maar als ze de routes willen controleren en besturen, kunnen ze eindigen met hetzelfde lot als het Ottomaanse Rijk.

Conclusie

De 16e eeuw was de tijd waarin de handel in het rijk bloeide, en dat kwam zeker door het optimale gebruik van zowel land- als zeeroutes. De Ottomaanse handelaren leerden deze routes in hun voordeel te gebruiken.

• De Ottomanen importeerden medische voorraden, buskruit, wollen kleding, glaswerk en mechanische onderdelen.
• Ze exporteerden katoen, specerijen, bont, zijde, olijven en specerijen.
• Ottomaanse handelaren gebruikten de Zijderoute voor het grootste deel van hun handel via land.
• De Ottomanen gebruikten de Middellandse Zee voor hun handel via zee.
• Het Ottomaanse Rijk ontstond in de 13e eeuw.
• Het rijk bereikte het hoogtepunt van zijn macht in de 16e eeuw.

Het Ottomaanse Rijk viel van zijn voetstuk toen het bankroet ging, maar zijn erfenis leeft voort en de sporen die ze in de geschiedenis hebben achtergelaten zullen nooit worden gewist.