Emer

Emer was de dochter van Forgall (Fogall) Manach, een Ulster-hoofdman. Cú Chulainn kwam op een dag om haar het hof te maken, maar zij weigerde hem te aanvaarden totdat hij was opgeleid als krijger en een heldendaad had verricht. Cú Chulainn ging in de leer bij Scáthach en doodde bij zijn terugkeer in Ierland eigenhandig alle zonen van Nechtan, die een fort bezaten aan de grens van Connacht.

Haar vader Forgall, die van Cú Chulainn hoorde, wilde de jongeman niet als schoonzoon. Forgall kwam om het leven bij een poging aan Cú Chulainn te ontkomen, waarna de held Emer meenam naar Emain Macha om er te trouwen.

Emer, zo wordt verhaald, bezat de zes gaven van de vrouwelijkheid: zij had de gave van schoonheid, stem, zoete spraak, naaiwerk, wijsheid en kuisheid.

Emer was op de hoogte van Cú Chulainns talloze ontrouw, maar zij was nooit jaloers totdat Cú Chulainn Fand ontmoette, een Danann en de echtgenote van Manannán Mac Lir. Emer was vastbesloten haar te laten doden, waarop Cú Chulainn Fand verdedigde. Daar spraken zij met elkaar totdat Emer besloot de held bij Fand achter te laten. Ook Fand besloot haar minnaar bij zijn vrouw achter te laten. De beslissing viel toen Fand terugkeerde naar haar eigen echtgenoot. Manannán gebruikte zijn magische mantel om de geliefden elkaar te doen vergeten.

Cú Chulainn bleef bij zijn vrouw, zonder enige herinnering aan zijn ontmoeting met Fand.