Helgi Hundingsbani

Helgi Hundingsbani was een held in een hoofdstuk van de Volsunga Saga, dat dezelfde verhaallijn volgde als twee gedichten in de Poetische Edda - Helgakvida Hundingsbana I en Helgakvida Hundingsbana II. De dood van Helgi verschijnt in het tweede Eddaische gedicht. Merkwaardig genoeg negeerde Snorri Sturluson Helgi in zijn Proza Edda.

Toen Helgi werd geboren, kwamen de Nornen.

Op vijftienjarige leeftijd verdiende Helgi de naam Hundingsbani omdat hij Hunding, zijn rivaal, doodde in een veldslag, en vier van Hundings zonen (Alf, Eyolf, Herward en Hagbard) in een andere veldslag - vandaar dat hij bekendstond als de Verdelger der Hundingen. Het was hun dood die een andere zoon van Hunding, genaamd Lyngi (Lyngvi), ertoe bracht oorlog te voeren tegen Sigmund, en later tegen Sigurd.

Helgi Hundingsbani mag niet worden verward met een andere Helgi die de zoon was van Hiorvard; Helgi Hiorvardsson was een held uit een ander gedicht in de Poetische Edda - Helgakvida Hiorvardssonar.

Helgi was de zoon van Sigmund en Borghild, vandaar dat hij Helgi Sigmundarson werd genoemd. Hij was de broer van Hamund. Net als zijn halfbroers Sinfjotli en Sigurd, was Helgi een van de Volsungen (afstammelingen van Volsung, omdat Helgi ook een kleinzoon van Volsung was).

Helgi werd geboren in Bralund of Braulund, het land van zijn moeder. Bralund lag nabij de Himinfell, een berg waar het water vanaf valt. De Nornen vertelden Sigmund dat Helgi de grootste koning zou worden. Sigmund gaf hem Hringstead (mogelijk Ringsted, eiland Zeeland).

Helgi’s paard heette Vigblaer. De kapitein van zijn schip was Leif.

Helgi voerde ook oorlog tegen een rivaliserende minnaar van Sigrun, genaamd Hodbrod, zoon van koning Granmar, hoewel in een ander deel van het gedicht Granmar de broer van Hodbrod was.

Sigrun was een Walkure en dochter van Hogni. Haar vader was eigenlijk van plan geweest Sigrun uit te huwelijken aan Hodbrod, dus werd hij Hodbrods bondgenoot en sneuvelde in de strijd met Hodbrod. Het was Hogni’s dood die Sigruns broer Dag ertoe bracht zijn zwager in het bos te vermoorden.

Vanwege zijn heldendom tijdens zijn leven kende Odin Helgi de hoogste eer toe: heerser van Walhalla. Helgi zou Hunding dwingen de voeten van de andere gevallen krijgers in Walhalla te wassen, en reduceerde zijn aartsvijand tot niets meer dan een slaaf die varkens moest voeren.

Ondanks dat hij dood was, leidde Helgi de Wilde Jacht, een spookachtig gezelschap van ruiters. Helgi verscheen aan zijn treurende echtgenote bij zijn grafheuvel. Sigrun bracht de nacht door met Helgi, en toen hij niet opnieuw aan haar verscheen, stierf Sigrun aan een gebroken hart.

Samen met Sigrun werd Helgi gereincarneerd als Helgi Haddingia-vernietiger, en Sigrun werd herboren als Kara. Eerder in het tweede Eddaische gedicht wordt ons medegedeeld dat Helgi en Sigrun reincarnaties waren van Helgi Hiorvardsson en Svava.

Zie De Twee Helgi’s om de volledige legende van Helgi te lezen.