Waarom het Ottomaanse Rijk viel: De externe en interne oorzaken
De val van het Ottomaanse Rijk is een belangrijk historisch verhaal. Het Ottomaanse Rijk begon met verschillende stammen, die zich verzamelden onder de naam van hun religie.
Het rijk steeg naar zijn hoogtepunt en nam vele steden, landen en territoria over voordat het uiteindelijk ten val kwam.
Lees verder over de opkomst en ondergang van het Ottomaanse Rijk en de reden waarom zijn naam van de wereldkaart verdween.
Waarom viel het Ottomaanse Rijk?
Deze vraag is al vaak gesteld, en het antwoord kan subjectief zijn. Het rijk dat ooit de controle had over de zijderoutes en meerdere landen tegelijkertijd, verloor zijn geloofwaardigheid tegenover zijn eigen volk en de wereld. Om het hele verslag van de opkomst en val van het Ottomaanse Rijk te begrijpen, moeten we bij het begin beginnen.
De oorsprong van het Ottomaanse Rijk
Het Ottomaanse Rijk begon toen Osman I van de Kai-stam in Söğüt, Anatolië, de nabijgelegen stammen aanspoorde om samen te komen en te vechten in de naam van hun religie. Deze nomadische stammen bestonden uit krijgers die al geruime tijd tegen ongelovigen vochten. In die tijd, aan het begin van de 13e eeuw, vochten ook de kruisvaarders in de naam van hun religie en namen ze stad na stad over.
Osman Gazi was een vroom moslim en een uitzonderlijk krijger. Hij en zijn mensen leidden eenvoudige levens. Osman verzamelde soortgelijke stammen die eenvoudig leefden en geloofden in de islam. De naam Ottomaans is afgeleid van de naam van de stichter Osman.
Nadat hij de fundamenten van het Ottomaanse Rijk had gelegd, zetten hij en zijn volk, de Turken, een formele regering op en breidden ze hun territoria uit. Osman I lanceerde invallen tegen het verzwakte christelijke Byzantijnse Rijk. Het hoofdkwartier van het rijk werd in 1326 verplaatst naar Bursa, en de opkomst van het Ottomaanse Rijk begon.
De opkomst van het Ottomaanse Rijk
De nakomelingen van Osman I namen zijn visie over en maakten deze werkelijkheid. Het Ottomaanse Rijk was nu een dynastie. Het rijk werd bestuurd onder bevel van de Sultan. Het Ottomaanse Rijk bevond zich nu in een sterke positie, zowel militair als financieel. Ze breidden hun territoria uit en brachten vele landen onder hun bewind.
Enkele van de belangrijke landen die zij controleerden waren:
- Griekenland
- Bulgarije
- Egypte
- Hongarije
- Macedonië
- Roemenië
- Jordanië
- Palestina
- Libanon
- Syrië
- Delen van Arabië en de kuststrook van Noord-Afrika
Het einde van het Byzantijnse Rijk
In 1453 belegerde de sultan van het Ottomaanse Rijk, Mehmed II, de stad die ooit als onneembaar werd beschouwd: Constantinopel. Constantinopel was de hoofdstad van het Byzantijnse Rijk. Het was vernoemd naar Constantijn, de eerste christelijke heerser van Rome. De Turken namen de stad over en maakten een einde aan het Byzantijnse Rijk, dat meer dan 1000 jaar had geregeerd.
Het was een grote overwinning voor het Ottomaanse Rijk. Sultan Mehmed hernoemde Constantinopel naar Istanbul en wees het aan als de nieuwe hoofdstad voor alle operaties van het Ottomaanse Rijk. Mehmed stierf in 1481 na vele jaren succesvol te hebben geregeerd en het Ottomaanse Rijk tot grote glorie te hebben gebracht.
Het hoogtepunt van het Ottomaanse Rijk
Het Ottomaanse Rijk bereikte zijn hoogtepunt in de 16e eeuw. Tussen 1520 en 1566 was het het sterkste rijk ter wereld. Deze periode stond onder het bewind van Suleiman de Grote (Suleiman the Magnificent). Het rijk kende een enorme stabiliteit, rijkdom en macht. Sultan Suleiman werd gezien als zowel een religieus als een politiek leider.
Hij vulde alle gaten op die zijn koninkrijk nog had. Hij introduceerde nieuwe en verbeterde bestuursregels waar iedereen baat bij had. Hij verwelkomde de cultuur van kunst en muziek van over de hele wereld. Er werden specifieke belasting- en douanewetten ingevoerd die de economie van het rijk als nooit tevoren stimuleerden.
Er werd speciale aandacht besteed aan de medische en architectonische sectoren. Omdat het Ottomaanse Rijk voorheen de meeste medicijnen en medische apparatuur importeerde, richtte Suleiman hogescholen en onderwijsinstituten op voor studie en innovatie. Onder het bewind van Sultan Suleiman de Grote werd ook veel werk verzet op het gebied van de wetenschappen.
In totaal regeerden 36 sultans over het Ottomaanse Rijk in hun eigen tijd. Het was een succesvol rijk tot aan het begin van de 16e eeuw. Het is moeilijk te geloven dat een rijk als het Ottomaanse Rijk, dat zijn tijd zo ver vooruit was, ten val kon komen.
Maar het gebeurde toch, en de redenen achter de val zijn divers. Laten we nu kijken naar de redenen voor de neergang van het Ottomaanse Rijk.
De val van het Ottomaanse Rijk
De ineenstorting van het Ottomaanse Rijk begon met het verlies van stabiliteit, macht en rijkdom aan het begin van de 16e eeuw. Rond dezelfde tijd verloren ze hun militaire en economische macht en de controle over Europa. Er zijn vele redenen voor de neergang van het Ottomaanse Rijk, en hier bespreken we ze een voor een:
Fratricide (Broedermoord)
Omdat het Ottomaanse Rijk in wezen een dynastie was, concentreerden de opvolgers van de Sultan zich meer op wie er op de troon zou zitten en van de rijkdommen zou genieten, in plaats van na te denken over hoe ze de controle over het rijk konden behouden. Tijdens het bewind van Sultan Selim werd het concept van fratricide geïntroduceerd. Het was een afschuwelijk en wreed concept.
Volgens dit concept werden de broers en neven van de legitieme erfgenaam vermoord of levenslang opgesloten wanneer een sultan stierf en er een nieuwe sultan moest worden gekozen. Dit werd gedaan om elke kans op een staatsgreep of oneerlijke overname te elimineren.
Het concept van fratricide deed meer schade dan goed. Jonge jongens werden in hun slaap gedood, vaders en broers werden weggehaald bij hun families zodat de sultan zonder angst kon leven.
Dit was een van de belangrijkste redenen voor de val van het Ottomaanse rijk. Ze werden meer bezorgd om de troon dan om de plicht zelf.
Industriële Revolutie in Europa
Europa maakte een industriële revolutie door. Ze werden sterker in hun handel met India en Amerika. Door de opvolgingsproblemen in de hoofdstad van het Ottomaanse Rijk, werden de vertegenwoordigers van het rijk in Europa zwakker. Europeanen dachten dat dit het beste moment was om hun land en gezag terug te winnen, en dat deden ze omdat ze de zwakheden van het Ottomaanse Rijk kenden.
De Balkanoorlogen
De Europeanen begonnen in opstand te komen en allianties te vormen met externe machten tegen het Ottomaanse Rijk. Er werden veel verschillende oorlogen uitgevochten tussen de Europeanen en de Ottomanen. De Balkanoorlogen vonden plaats tussen 1912 en 1913.
Griekenland, Wenen, Bulgarije, Roemenië en Servië werden onafhankelijk, en de Ottomanen verloren bijna al hun controle over Europa. Zonder controle over de Europese staten en met grote instabiliteit in eigen land, was het Ottomaanse Rijk behoorlijk geschokt.
De schuld van het Ottomaanse Rijk
Rond de tijd dat de Ottomanen Europa verloren, hadden ze een schuld van 716.000.000 pond. 60 procent van deze schuld was verschuldigd aan Frankrijk, 20 procent aan Duitsland en 15 procent aan Groot-Brittannië. Hieruit kunnen we afleiden hoezeer het Ottomaanse rijk in crisis verkeerde.
De Jonge-Turkenrevolutie
De Jonge-Turken van het rijk namen het op zich om gelijkheid en rechtvaardigheid in het rechtssysteem van het rijk te brengen. Ze waren tegen elke vorm van discriminatie.
Omdat het Ottomaanse rijk voornamelijk islamitisch was, hadden ze niet veel flexibele wetten voor niet-moslims. Bovendien waren de Jonge-Turken fel tegen het dynastieke systeem en wilden ze eerlijke verkiezingen om machthebbers te kiezen.
Deze revolutie schokte het Ottomaanse rijk omdat het volk in opstand kwam en gerechtigheid eiste. De dynastie stemde in met verkiezingen.
De Jonge-Turken vormden hun politieke partij genaamd het Comité voor Eenheid en Vooruitgang (CUP). Bij de verkiezingen van 1908 namen veel politieke partijen deel, maar de verkiezingen verliepen niet zoals gepland.
Er was geen eenduidige uitslag, dus Sultan Abdul Hamid II nam opnieuw de controle over het rijk over. In 1913, tegelijk met de Balkanoorlogen, greep de CUP de macht in de Ottomaanse regering en zette de dynastie af. Hoewel het bewind van de dynastie nu voorbij was, werd het rijk nog steeds geconfronteerd met veel interne en externe dreigingen.
Eerste Wereldoorlog
De Eerste Wereldoorlog begon in 1914. De oorlog ging tussen de Geallieerden (Frankrijk, Rusland, Groot-Brittannië en andere landen) en de Centrale Mogendheden (Duitsland, Oostenrijk-Hongarije, Bulgarije). De oorlog werd de oorlog genoemd die aan alle oorlogen een einde zou maken. Het Ottomaanse Rijk koos de zijde van de Centrale Mogendheden en verloor uiteindelijk, toen de Geallieerden wonnen.
De oorlog eindigde in 1918, en dat was het moment waarop de naam van het Ottomaanse Rijk van de wereldkaart werd gewist. De oorlog liet het rijk gebroken en voor het grijpen achter. De territoria werden verdeeld en aan buurlanden gegeven.
De Armeense Genocide
Toen het Ottomaanse Rijk werd opgedeeld en aan andere landen werd gegeven, planden de Turkse leiders in het geheim wraak. Ze vermoordden meer dan 1,5 miljoen Armeniërs als reactie op het feit dat hun land uiteen werd gescheurd. Deze genocide is tot op de dag van vandaag de meest inhumane en verwerpelijke gebeurtenis die met het Ottomaanse rijk wordt geassocieerd.
Het is tegenwoordig illegaal om in Turkije over de Armeense Genocide te praten, en niemand hoeft verantwoording af te leggen over waarom en wat de leiders ertoe aanzette om zulke drastische stappen te ondernemen.
En zo stierf het Ottomaanse rijk, dat meer dan 600 jaar had geregeerd, Europa onder zijn bewind had gebracht en de wereld zo’n rijke cultuur had gegeven, uiteindelijk uit.
Conclusie
Het Ottomaanse Rijk was een van de grootste rijken ter wereld. Ze begonnen bescheiden onder de heerschappij van Osman Gazi en verspreidden zich over een groot deel van de wereld. Het rijk raakte uiteindelijk in verval na de Eerste Wereldoorlog. De redenen voor hun val waren talrijk, grotendeels intern maar ook op alarmerende wijze extern.
Referenties
- https://www.history.com/topics/middle-east/Ottoman-empire
- https://www.nationalgeographic.com/history/article/why-Ottoman-empire-rose-fell
- https://www.allaboutturkey.com/Ottoman.html
- Baram, Uzi, and Lynda Carroll, editors. A Historical Archaeology of the Ottoman Empire: Breaking New Ground (Plenum/Kluwer Academic Press, 2000)
- Barkey, Karen. Empire of Difference: The Ottomans in Comparative Perspective. (2008) 357pp Amazon.com, excerpt and text search
