Graalburcht

De Graalburcht was het betoverde verblijf van de Graalbewaarder. De Graalbewaarder werd soms de Visserkoning of de Verminkte Koning genoemd. Volgens de Vulgate Cycle en Malory’s Le Morte d’Arthur was deze Visserkoning koning Pelles van Listenoise.

De Graalburcht werd vaak Corbenic genoemd. Corbenic betekent “Heilig Vat”. Binnen Corbenic bevinden zich de Kerk van Notre Dame en het verblijf van de Visserkoning, dat bekend stond als het Paleis van Avontuur.

De Graalburcht was als de Keltische Anderwereld, maar in de vorm van een magisch kasteel. De normale regels van de mensenwereld golden hier niet. Weinig stervelijke helden werden toegelaten in dit mysterieuze kasteel. Sommigen werden de eerste keer uitgenodigd, maar hadden vervolgens moeite het kasteel terug te vinden of opnieuw binnen te gaan.

In Chrétiens Conte du Graal bezocht Perceval de Graalburcht waar hij de Graal zag. Hij zocht dit kasteel niet doelbewust, maar stuitte erop toen de Visserkoning de held in zijn woning uitnodigde. Later, toen hij op zoektocht ging om de Graalburcht te vinden, zocht Perceval vijf jaar lang, maar kon het niet terugvinden. In Chrétiens verhaal werd nooit een naam aan dit kasteel gegeven. Het stond simpelweg bekend als het kasteel van de Visserkoning.

Evenzo zagen meerdere andere helden de Graal in Corbenic (Graalburcht), in de Lancelot van de Vulgate. Bors, Lancelot, Gawain en Perceval gingen allen naar het kasteel en zagen de Graal op enig moment (voordat de eigenlijke queeste begon). Galahad leefde waarschijnlijk in Corbenic met zijn moeder Elaine en zijn grootvader koning Pelles. Toch rijst in de Queste del Saint Graal de vraag: waarom moesten hij en de andere ridders het land doorkruisen op zoek naar de Graal, wanneer zij daar al eerder waren geweest?

Het leek erop dat het kasteel niet altijd stond waar het geacht werd te staan. Vermoedelijk gehoorzaamde de Anderwereld niet aan de normale wetten van de mensenwereld. Het kon ook vereisen dat de helden die aan de queeste begonnen de een of andere proef moesten doorstaan voordat zij de poorten van de Graalburcht konden betreden. Het was een vorm van inwijding in de mysteries. In het geval van de Queste moesten de helden een spiritueel pad volgen om in de queeste te slagen.

Volgens de Perlesvaus (ca. 1210) werd de Graalburcht het Kasteel der Zielen genoemd, maar oorspronkelijk heette het Eden, en daarna het Kasteel van Vreugde, voordat het zijn huidige naam kreeg. De Graal en andere heilige relikwieën werden bewaard in de Graalkapel.

En volgens de Duitse romance, Parzival (1200), werd deze Graalburcht Munsalvæsche genoemd. Het was de woning van de Graalfamilie, een geheime genootschap dat het heilige vat beschermde tegen indringers. Het kasteel werd bewaakt door de geduchte tempelridders. Zou Wolfram von Eschenbach kunnen verwijzen naar de historische orde waarin deze kruisvaardende strijders algemeen bekend stonden als de Tempeliers?

Al eeuwenlang bestaat de speculatie dat de Tempeliers vreemde artefacten verborgen en beschermden die zij uit het Heilige Land hadden meegebracht. Ook tegenwoordig leggen veel geleerden en theoretici nog steeds verbanden tussen de orde en de Tempeliers.