Merlijn
Wilde Man van de Bossen
De twee verschillende stambomen, hieronder afgebeeld, zijn ontleend aan twee verschillende bronnen:
- Verschillende Welshe gedichten toegeschreven aan Myrddin, met name in het Zwarte Boek van Carmarthen, ca. 1250.
- Vita Merlini, geschreven door Geoffrey of Monmouth, ca. 1150.
De Welshe Myrddin
Er zijn een aantal gedichten die zijn toegeschreven aan Myrddin, te vinden in het Zwarte Boek van Carmarthen. Uit deze gedichten was ik in staat de relatie tussen hem en zijn zuster Gwenddydd af te leiden. Myrddin kan verantwoordelijk zijn geweest voor het doden van zijn neef, de zoon van Gwenddydd, in de Slag bij Arfderydd.
Het is uit De Dialoog Tussen Myrddin en zijn Zuster Gwenddydd, bewaard in het Rode Boek van Hergest, dat ik de naam van Myrddins vader en mogelijk zijn vier broers vond. Van Myrddin en Gwenddydd werd gezegd dat zij tweelingen waren.
Zie de Welshe Legende van Myrddin.
Geoffreys Caldonius Merlijn
De bron voor de stamboom van Caldonius Merlijn kwam uit Geoffrey of Monmouths Vita Merlini, geschreven in 1150 (zie De Wilde Man van de Bossen). Geoffrey schreef ook de Historia regum Britanniae in 1137, waarin Merlijn voor het eerst verscheen als een jongen die Koning Vortigern adviseerde over zijn instortende vestingmuren. Men heeft gespeculeerd dat Geoffrey over twee verschillende Merlijns schreef.
Geoffrey of Monmouth kan zijn eigen bronnen hebben gehaald uit de Welshe gedichten toegeschreven aan Myrddin, en uit de Schotse legende over Lailoken.
Van Jongensprofeet tot Tovenaar
De drie verschillende stambomen, hieronder afgebeeld, zijn ontleend aan drie verschillende bronnen:
- Historia Brittonum, geschreven door Nennius, 9e eeuw.
- Historia regum Britanniae, geschreven door Geoffrey of Monmouth, 1137.
- Merlijn, geschreven door Robert de Boron, 1200 (er bestaat ook een prozaversie van Merlijn, die deel uitmaakt van de Vulgaatcyclus, geschreven ca. 1240).
Nennius’ Ambrosius
Deze stamboom is gebaseerd op het verslag in Historia Brittonum, dat Nennius schreef in de 9e eeuw. Geoffrey of Monmouth baseerde zijn Historia regum Britanniae (ca. 1137) op Nennius’ werk, waarbij hij de gebeurtenis veranderde en uitbreidde waarin Vortigern probeerde een vesting te bouwen, maar de muren bleven instorten.
In Nennius’ verslag werd de “jongen geboren zonder vader” Ambrosius genoemd, niet Merlijn. Ambrosius is eigenlijk een Romeinse naam voor Emrys. Nadat Ambrosius (Merlijn) de koning vertelde wat de oorzaak was van het instorten van de muren, beweerde hij dat zijn vader een Romeinse consul was, vergeleken met Geoffrey die beweerde dat de vader van de jongen de duivel of een incubus was.
Zie ofwel de Jongensprofeet of Vortigern over deze gebeurtenis.
Geoffreys Merlijn Ambrosius
De bovenstaande genealogie is gebaseerd op de Historia regum Britanniae, geschreven door Geoffrey of Monmouth, in 1137. Geoffrey was de eerste die de naam Merlijn gebruikte (of Merlinus, aangezien hij de Historia in het Latijn had geschreven).
Hij werkte de scene uit, gevonden in Nennius’ Historia Brittonum (ca. 9e eeuw), over Vortigern die probeerde een vesting te bouwen die bleef instorten. Het was in deze scene dat Vortigern Merlijn ontmoette. Via zijn moeder was Merlijn de kleinzoon van de Koning van Demetia (Dyved). Merlijn was de zoon van de duivel (of incubus), maar dankzij zijn doop bij de geboorte had hij grote wijsheid en het opmerkelijke vermogen om de toekomst te voorspellen. Nadat Merlijn had uitgelegd waarom Vortigerns vesting bleef instorten, onthulde hij dat zijn naam ook Ambrosius was.
Zie ofwel de Jongensprofeet of Vortigern over deze gebeurtenis.
Geoffrey gaf ons niet veel details over Merlijns buitengewone geboorte. De volgende bron werd geschreven door Robert de Boron, in zijn trilogie van versromans over de Graal.
Borons Merlijn
Robert de Boron was een Franse dichter die een trilogie over de Heilige Graal schreef (ca. 1200): Joseph d’Arimathie, Merlijn en Perceval.
Het was in Merlijn dat Boron een verslag schreef over Merlijns geboorte. Dit gedicht gaf ook een verslag over de geboorte en opvoeding van Arthur, en Arthur die koning werd toen hij een zwaard uit een aambeeld of steen trok, maar het verslag is gefragmenteerd. Er bestaat een prozaversie van Merlijn, te vinden in een van de vijf werken van de Vulgaatcyclus.
In dat werk was Merlijn inderdaad de zoon van de duivel, maar omdat zijn moeder een vrome christen was die haar zoon onmiddellijk na de geboorte liet dopen, was Merlijn geen kwaadaardig schepsel van Satan. Hij behield zijn demonische vermogen om alles te weten wat in het verleden was gebeurd, maar hij ontving ook Gods gave om de toekomst te zien.
Wij ontdekten dat Merlijn bij zijn geboorte werd vernoemd naar zijn grootvader.
Een verslag over Merlijns geboorte vindt u in Timeless Myths, getiteld Zoon van de Duivel?
