Wat leidde tot de ondergang van de Sumerische stadstaten: een analyse van de oorzaken
Door Timeless Myths
De ondergang van de Sumerische stadstaten kwam door een overvloed aan oorzaken. De Sumerische stadstaten lagen in Mesopotamië, een gebied dat deel uitmaakt van het huidige Iran, Irak en Koeweit, en delen van Turkije. Rond 4000 v.Chr. woonden zij op de overstromingsvlakten van de Tigris en de Eufraat. Als je wilt weten welke factoren tot de ondergang van de Sumerische stadstaten hebben geleid, hoef je niet verder te zoeken, want hier vind je informatie die op expertise is gebaseerd.
Hoe ontstonden de Sumerische staten?
Sumer groeide zeer snel. Er waren honderden en duizenden mensen, met bevolkingsaantallen van dertigduizend of meer. Steden waren het centrum van handel, geleerdheid en godsdienst. Opvallend genoeg telde het oude Sumer in 2500 v.Chr. in totaal meer dan een half miljoen inwoners.
Om zichzelf te beschermen werden kleine steden verbonden met grote steden, waardoor stadstaten ontstonden. Gemeenschappen omvatten steden en de omringende landbouwgrond om de inwoners van de stad te kunnen voeden.
Deze stadstaten hadden smalle straten en elke stad was omgeven door een beschermende muur van baksteen. Boeren bouwden hun huizen van riet dat uit de rivieren werd gehaald. Binnen de stad waren de huizen gemaakt van leemstenen.
Het Sumerische volk had een zeer onafhankelijke stadstaat gecreëerd, doordat het georganiseerd was met behulp van kanalen en grensstenen. Elke staat was gewijd aan een god of godin. De Sumeriërs kwamen aan de macht tijdens de prehistorische periodes van Ubaid en Uruk.
Ziggurats
De Sumeriërs verdeelden zichzelf in stadstaten die rond een tempel waren gegroepeerd. De stad stond onder invloed van de priesters van die tempel. In elke stad viel één gebouw op boven de rest en werd beschouwd als de belangrijkste structuur. Dit was een tempel die een ziggurat werd genoemd.
De eerste ziggurat werd rond 2200 v.Chr. gebouwd en de greep van de tempel was zeer sterk. Opvallend is dat de meeste Sumeriërs als slaven van de god van de tempel werden beschouwd.
Wanneer er een ramp plaatsvond, dacht men dat de god van de tempel boos was. Dit maakte dat de mensen de wensen van hun lokale god wilden gehoorzamen en ernaar wilden handelen. Toen kwam er een tijd waarin de heerschappij van het priesterschap door de oorlogen afnam. Krijgers kregen de overhand en dit leidde tot de heerschappij van koningen.
Het vroege bestuur van Sumer
Er wordt gezegd dat het allereerste bestuursorgaan van Sumer de Eerste Dynastie van Kish was. Dit bewind bracht stabiliteit aan alle landen rond die regio. De beroemde heerser van het vroege Sumer was Gilgamesj, koning van Uruk, die rond 2700 v.Chr. regeerde. Rond 2600 v.Chr. begon een machtsstrijd tussen de heersers van Kish, Erech en Ur, die ongeveer 400 jaar duurde.
Zoals we eerder noemden, hadden de Sumeriërs hun stadstaten omringd met een muur. De dorpen lagen buiten de muur. Elk dorp was verbonden met de godheid die het aanhing.
Vroege heersers van Sumer
De laatste dynastie van Kish regeerde een eeuw. Daarvoor regeerde Lugalzage-si, koning van Uruk, 25 jaar lang. Laten we hieronder meer te weten komen over de vroege heersers van Sumer.
Sargon
Beter bekend als Sargon de Grote was hij de eerste heerser van het Akkadische Rijk. Hij was de eerste veroveraar van de Sumerische stadstaten. Hij regeerde 50 jaar en na zijn dood kreeg zijn zoon Rimush met een grote opstand te maken. Hetzelfde gebeurde met zijn broer.
Sargons kleinzoon Naram-Sin besteeg de troon en begon zichzelf goddelijk te achten. De Guteeërs vielen het rijk van de laatste koning binnen. Door hun verwaarlozing werd de stad Agade zwaar verwoest en van de kaart geveegd.
Ur- Nammu
Het laatste leiderschap ontstond toen Utuhegal, de koning van Ur, de Guteeërs versloeg. Hij werd opgevolgd door Ur-Nammu, die een dynastie begon die een eeuw regeerde. Tijdens zijn bewind vond er veel bouwactiviteit plaats, wat zeer positief was voor de ontwikkeling van de Sumerische beschaving. Hij creëerde ook een georganiseerd systeem van scholen voor staatsbestuurders.
Welke factoren leidden tot de ondergang van de Sumerische stadstaten?
In 2004 v.Chr. namen de Elamieten Ur over en kwamen zij aan de macht. Tegelijkertijd begonnen de Amorieten ook de bevolking van de Sumeriërs over te nemen. De Elamieten namen langzaam de Amoritische cultuur over en werden de Babyloniërs, waarmee een einde kwam aan de Sumerische heerschappij.
De Sumerische stadstaten en hun val
De oorzaak van de val van de Sumerische beschaving is aan vele factoren toegeschreven. Daaronder vallen een grote bevolking, opstanden in de provincies en incompetent bestuur**.**
Droogte verwoestte nederzettingen
De grootste factor die tot de val van de Sumerische stadstaten leidde was een extreme droogte. De droogte trad rond 2200 v.Chr. op en duurde twee- tot driehonderd jaar. Deze droogte droogde het hele land uit. Ongeveer 74 procent van de bevolking verliet de door droogte getroffen gebieden en vestigde zich elders.
De droogte zette zeer snel in en had ernstige gevolgen. Kleitabletten uit die tijd vertellen ons dat veel mensen naar het zuiden migreerden, wat de zuidelijke steden overbelastte. Dit leidde tot overbevolking en trof de voedselvoorziening van de Sumeriërs, wat een voedseltekort veroorzaakte. Het leidde ook tot geweld en de val van de dynastie van Sargon.
Slecht bestuurde gemeenschappen
Omdat het een van de vroegste beschavingen was, hadden de Sumeriërs geen voorbeeld om te volgen toen zij problemen begonnen te ondervinden. Hun gemeenschappen groeiden in aantal en de overbevolking leidde ertoe dat zij met elkaar gingen vechten. Orde was alleen te vinden in de verering in de tempels, maar ook priesters waren meer bezig met het innen van tribuut voor de goden en godinnen dan met het proberen te beperken van de voortdurende oorlogsvoering.
Bovendien hadden de priesters geen leger dat kon helpen bij het scheppen van orde en discipline. De interne en externe twisten tussen gemeenschappen stonden groei van die gemeenschappen in de weg.
In oorlog met elkaar
Hoewel de Sumeriërs een gemeenschappelijke taal en een gemeenschappelijke cultuur hadden, waren de stadstaten voortdurend met elkaar in oorlog. Dit zorgde ervoor dat de Sumerische stadstaten macht verloren. Het eerste van deze conflicten betrof koning Eannatum van Lagash, die in 2450 v.Chr. de stadstaat Umma overnam.
Als aandenken aan de overwinning maakte hij ook een kalkstenen monument dat de “Gierenstele” werd genoemd. Dit monument toonde vogels die zich te goed deden aan het vlees van de vijand. In de latere fasen van hun geschiedenis werden de Sumeriërs veroverd door de Elamieten, de Akkadiërs en de Guteeërs.
Invasie van de Elamieten
De Sumerische stadstaten stortten in 1750 v.Chr. volledig in toen de Elamieten de regio binnenvielen. Shulgi, afkomstig uit de stad Ur, had een muur laten bouwen om zijn mensen tegen dergelijke invasies te beschermen. Maar de muur was aan geen van beide uiteinden verankerd, en de indringers vielen rondom de muur aan.
Vóór deze definitieve ondergang streden de Sumerische stadstaten om hun autonomie te behouden, aangezien de Amorieten de macht in Babylon hadden verworven.
Verovering door de Akkadiërs
Het naburige Akkadische Rijk leidde een leger dat rond 2000 v.Chr. de Mesopotamische hoofdstad Ur verwoestte. Vluchtelingen die vanwege de droogte waren gemigreerd, vermengden zich bovendien met de lokale bevolking van de hoofdstad, wat eveneens tot de ondergang van de stad leidde.
De vluchtelingen die in Ur woonden wisten niet veel van landbouw en hadden een neiging tot geweld. Dit was nog een reden waarom de landbouweconomie van de Sumeriërs achteruitging. Hoewel er een 110 mijl lange muur rond de hoofdstad werd gebouwd om de vluchtelingen tegen te houden, werkte dit helaas niet.
Culturele verschuiving
Toen de Amorieten de macht in Babylon verworven, was er een culturele verschuiving, vooral in de verhouding tussen mannen en vrouwen. Deze cultuur keerde het Sumerische theologische model om. Voorheen hadden vrouwen een gelijke status gehad als mannen. Maar de orde verhief de opperste mannelijke god, Marduk, boven alle andere godheden.
Helaas resulteerde dit in de verwoesting van de tempels van de godinnen. Tegelijkertijd begonnen ook de rechten van vrouwen, die traditioneel gelijkwaardig waren aan die van mannen, achteruit te gaan. Dit leidde ertoe dat er nog meer conflicten in het land ontstonden.
Verandering in het irrigatiesysteem
De Sumeriërs gedijden eeuwenlang dankzij hun superieure irrigatiesysteem. Toch werd dit een andere factor die tot hun ondergang leidde.
Water uit de rivier veranderde van loop en begon schadelijke zouten en andere mineralen mee te voeren. Dit maakte het land zuurder en vernietigde de gewassen. De Sumerische voedselvoorziening die rond de rivier werd geproduceerd, werd hierdoor verwoest**.** Bovendien leidde deze vernietiging ook tot economische neergang en tot verlies van politieke en militaire kracht.
Conclusie
Deze problemen in Mesopotamië leidden tot de ondergang van de oude Sumerische stadstaten. Laten we eens kijken naar de samenvatting van de gebeurtenissen die zich ontvouwden en tot de val van de Sumerische stadstaten leidden:
- Er vond een ernstige droogte plaats die 300 jaar aanhield en het land deed opdrogen
- De economie van Sumer was gebaseerd op landbouw. De droogte dwong mensen om naar de zuidelijke steden te migreren
- Na de economische neergang volgde politieke instabiliteit. Stadstaten hadden hun eigen kleine legers, maar de belangrijkste Sumerische autoriteiten, de priesters, hadden geen leger. Dit leidde tot vele interne conflicten en destabiliseerde de regio
- Het irrigatiesysteem veranderde van loop en schaadde de vruchtbaarheid van het land. Dit leidde tot een daling van de economische middelen
- Door interne conflicten begonnen externe mogendheden de Sumerische stadstaten binnen te vallen, wat resulteerde in een wisseling van heersers
- De wisseling van heersers leidde ook tot een verandering in de cultuur. Dit zorgde er langzaam voor dat de stadstaten achteruitgingen
Sumerische stadstaten vormden de centrale punten van geleerdheid, handel en religieuze activiteit, en er wordt nog steeds veel over hen ontdekt.
