Welke landen maakten deel uit van het Ottomaanse Rijk?

Landen in het Ottomaanse Rijk liggen tegenwoordig in Europa, Azië en Afrika. De Ottomaanse heerschappij besloeg meer dan 600 jaar en kennis over deze landen fascineert iedere waarnemer van de geschiedenis. Bovendien helpt het besef dat deze landen deel uitmaakten van het Ottomaanse grondgebied om hun latere ontwikkeling en cultuur te begrijpen. In dit artikel bespreken we alle landen die onder de Ottomaanse paraplu vielen en hoe zij nog altijd sporen van de Ottomaanse heerschappij dragen.

Welke landen maakten deel uit van het Ottomaanse Rijk?

Landen onder het Ottomaanse Rijk omvatten het huidige Hongarije, de Balkanregio, Griekenland en delen van Oekraïne; delen van het Midden-Oosten die nu door Irak, Syrië, Israël en Egypte worden bewoond; Noord-Afrika tot in Algerije in het westen; en grote delen van het Arabisch Schiereiland.

Daarnaast had het Ottomaanse Rijk ook invloed op andere regio’s in de wereld. Dat betekent dat het rijk deze gebieden niet rechtstreeks beheerste, maar wel betrokken was bij de vormgeving van hun levenswijze.

Waar lag het Ottomaanse Rijk?

De locatie van het Ottomaanse Rijk is het onderwerp geweest van vele geschiedenislessen, en doorgaans denkt men bij de exacte ligging van het Ottomaanse Rijk aan Turkije. De meeste mensen weten echter niet dat het Ottomaanse Rijk uitgroeide van een Turks bolwerk in Anatolië tot een enorm rijk dat zich uitstrekte over alle bovengenoemde landen.

Op welk continent lag het Ottomaanse Rijk?

Het Ottomaanse Rijk besloeg drie continenten en strekte zich uit van de Balkan in Zuid-Europa via Anatolië tot Centraal-Azië, Arabië en Noord-Afrika. Dit was voor een groot deel te danken aan het gebruik van buskruit door het Ottomaanse leger.

Welk grondgebied beheerste het Ottomaanse Rijk?

Het Ottomaanse grondgebied breidde zich uit van 270.000 vierkante mijl in 1451 tot 1.134.509 vierkante mijl in 1844. De expansie verliep zo snel dat het rijk, beginnend vanuit Anatolië, verschillende omliggende gebieden onder zijn heerschappij bracht. Na de val van Constantinopel en onder leiding van Mehmed II in 1453 verstevigde het zijn gezag in het Aziatische deel en werd het een van de meest gevreesde rijken.

Wanneer en hoe begon het Ottomaanse Rijk deze landen te beheersen?

De Ottomanen begonnen deze hedendaagse Ottomaanse Rijk-landen in handen te krijgen na de dood van Mehmed II in 1481. Bayezid II, zijn oudste zoon, volgde hem op als sultan. Tegen 1517 had Selim I, de zoon van Bayezid, Syrië, Arabië, Palestina en Egypte voor de Ottomanen veroverd. Bovendien bereikte het Ottomaanse Rijk onder de regering van Süleyman de Prachtige zijn hoogtepunt tussen 1520 en 1566.

Hoe verspreidde Süleyman de Prachtige de Ottomaanse heerschappij?

In deze periode was er veel gezag, stabiliteit en geld, en daarom stichtte Süleyman een consistent rechtsstelsel en omarmde hij verschillende vormen van kunst en literatuur. Bovendien werd Süleyman door vele moslims gezien als religieuze leider én politiek heerser. Gedurende het bewind van sultan Süleyman groeide en breidde het rijk zich uit en omvatte het delen van Oost-Europa.

Hoeveel landen telde het Ottomaanse Rijk en hoe veroverde het ze?

Zoals hierboven vermeld, zijn er momenteel ongeveer 12 tot 13 landen van het Ottomaanse Rijk. Het Ottomaanse Rijk bestond aan het begin van de zeventiende eeuw in totaal uit 32 provincies, naast verschillende vazalstaten. Sommige daarvan bracht de Ottomaanse overheersing volledig onder controle, terwijl andere in de loop van de tijd een aanzienlijke mate van vrijheid kregen. Hun trouw moest echter bij de Ottomanen blijven.

Hieronder vindt u een analyse van hoe het machtige Ottomaanse Rijk de landen die het beheerste in handen kreeg.

Begin in Turkije

Het begon allemaal als een verzameling kleine Seltsjoek-Turkse vorstendommen, waarbij de Ottomanen aanvankelijk burgers waren. Voor de confrontatie met het Byzantijnse Rijk beschikte het over een gunstige strategische positie. De Ottomanen veroverden eerst het noordoostelijke deel van Turkije en trokken daarna Europees grondgebied binnen door de Bosporus over te steken en het te omsingelen. Constantinopel wisten zij echter pas in 1453 te veroveren.

Opmars tot aan Wenen

Van daaruit breidden zij zich uit naar wat nu zuidelijk Bulgarije is, vervolgens naar wat nu Macedonië is, en ten slotte naar Servië, Albanië en Bosnië en Herzegovina. Daarna veroverden zij Constantinopel en voltooiden zij hun verovering van de Balkan door Roemenië, Hongarije, Kroatië en Slovenië in te nemen, terwijl zij eveneens op de poorten van Wenen klopten.

Bereik van de Krim en Armenië

Na het bereiken van Wenen verlegden zij, na de verovering van de Balkan, hun aandacht naar Azië. Zij trokken Klein-Armenië binnen, het huidige zuiden van Turkije, en brachten de verschillende Seltsjoek-Turkse staten bijeen. Het bondgenootschap voegde de Krim toe aan het rijk, evenals grote delen van Hongarije en Roemenië, die als vazalstaten werden bestuurd in plaats van rechtstreeks veroverd te worden.

Beheersing van Egypte

De Ottomanen namen het in Centraal-Azië op tegen de Mongolen, maar verloren van hen. De Mongolen verloren echter van de Mamlukken van Egypte in wat nu Noordoost-Syrië is. De Mamlukken heersten over een aanzienlijk deel van Egypte, en nadat de Ottomanen van hun Mongoolse nederlaag waren hersteld, daagden zij hen uit en vestigden zij de controle over hun hele rijk.

Verovering van de rest van het Midden-Oosten

In het begin van de negentiende eeuw maakten Napoleon en een nieuwe Turkse gouverneur, Muhammad Ali, definitief een einde aan de Mamlukken. Syrië (dat het huidige Syrië, Libanon, Palestina/Israël en Jordanië omvatte) werd bestuurd vanuit Damascus. De Ottomanen en de Perzen vochten oorlogen uit, waarbij zij Irak verwierven en een deel van Armenië dat nu Turkije en Noord-Irak is.

Noord-Afrikaanse staten

De Noord-Afrikaanse staten Tripoli, Tunis en Algerije waren slechts vazalstaten die een bondgenootschap vormden met het grootste en machtigste moslimrijk ter wereld, wat hun veiligheid en aanzien verschafte. Vervolgens trok het Ottomaanse Turkije in de negentiende eeuw zuidwaarts en werd Soedan een provincie.

Hoe het Ottomaanse Rijk de controle over deze landen verloor

Aan het begin van de jaren 1600 maakte Europa militair en economisch vooruitgang en daagde het de Ottomaanse suprematie uit. In combinatie met de Industriële Revolutie en de Renaissance verwierven de Europeanen al snel onbetwiste macht.

De handelszwakte in vergelijking met andere naties en het gebrek aan vast leiderschap verergerden de Ottomaanse ellende. Zo leden de Ottomanen in 1683 al een nederlaag, wat hun moeilijkheden in de loop der tijd verder vergrootte.

In de honderd jaar daarna verloren de Ottomanen een uitgestrekt gebied aan hun Europese tegenhangers. Griekenland verwierf bijvoorbeeld na een revolutie in 1830 zijn onafhankelijkheid van de Ottomanen. Vervolgens verklaarde het Congres van Berlijn in 1878 Roemenië, Servië en Bulgarije onafhankelijk. Bovendien verloor het Ottomaanse Rijk tijdens de Balkanoorlogen van 1912 en 1913 vrijwel al zijn Europese bezittingen.

Hoe leidde het einde van het Ottomaanse Rijk ertoe dat deze landen onafhankelijk werden?

Bij het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog was het Ottomaanse Rijk al bezig te vergaan. Bovendien sloot het Ottomaanse leger zich in 1914 aan bij de Centrale mogendheden (waaronder Duitsland en Oostenrijk-Hongarije) en werd het in oktober 1918 verslagen. Na de Wapenstilstand van Mudros werden de meeste Ottomaanse gebieden verdeeld tussen Groot-Brittannië, Frankrijk, Griekenland en Rusland.

Geboorte van Turkije

Het Ottomaanse Rijk blafte zijn laatste adem uit toen het sultanaat in 1922 zijn titel verloor. Vervolgens werd de Republiek Turkije geboren op 29 oktober 1923, wat de laatste spijker in de Ottomaanse doodskist sloeg. Van 1923 tot Mustafa’s dood in 1938 diende hij als eerste president van Turkije en voerde hij hervormingen door die het land snel seculariseerden en verwestelijkten.

De invloed van het Ottomaanse Rijk op deze landen

Zonder twijfel wordt de meest levendige erfenis van de Ottomaanse geschiedenis waargenomen op artistiek gebied, met name in de architectuur. Bovendien dienen de prachtige Ottomaanse gebouwen in Istanbul, de hoofdstad van het Ottomaanse Rijk, nog altijd als bron van inspiratie en identiteit voor het land. Daarnaast leverden zij bijdragen aan wetenschap en techniek.

Wetenschap en techniek in en na het Ottomaanse Rijk

Wetenschap en techniek bloeiden gedurende de hele geschiedenis van het rijk, maar vooral in de eerste eeuwen. De Ottomanen zagen verbeteringen in medische, mijnbouw- en militaire technologie en droegen bij aan de oprichting van ziekenhuizen en de gezondheidszorg. Hedendaagse Ottomaanse Rijk-landen bezitten al deze kenmerken, die glimpen tonen van de erfenis van het Ottomaanse Rijk.

Conclusie

We hebben veel details behandeld over landen onder het Ottomaanse Rijk. Laten we samenvatten om zeker te weten dat u op de hoogte bent van alle feiten:

• Het grootste deel van Zuidoost-Europa stond onder de heerschappij van het Ottomaanse Rijk
• Ongeveer 12 tot 13 moderne natiestaten stonden onder de controle van het Ottomaanse Rijk
• De Ottomanen verbreidden zich geleidelijk vanuit Anatolië naar delen van Europa, Afrika en het Midden-Oosten
• De landen van het Ottomaanse Rijk vielen onder Ottomaans bewind na de val van Constantinopel en werden bevrijd na de Eerste Wereldoorlog
• De erfenis van kunst en wetenschappen van het Ottomaanse Rijk is vandaag de dag nog steeds zichtbaar

Het is duidelijk dat het Ottomaanse Rijk als geheel een van de sterkste rijken was dat ooit zo’n groot deel van de wereld beheerste, bestaande uit etnisch uiteenlopende bevolkingsgroepen. Ten slotte worden de Ottomaanse Turken in de voormalige Ottomaanse Rijk-landen nog steeds herinnerd om hun machtige leger, etnische diversiteit, artistieke ondernemingen, religieuze tolerantie en architecturale wonderen.