Phemius in de Odyssee: De Ithakaanse Profeet
Zanger voor zowel mensen als het goddelijke, Phemius in de Odyssee, is een autodidactische lierspeler die gespecialiseerd is in klaagliederen.
Hij wordt beschreven als ongelukkig, omdat hij gedwongen wordt op te treden voor mannen die de troon en de vrouw van de koning willen stelen.
Deze orale dichter vertegenwoordigt de vreemde mix van traditie en vernieuwing, beïnvloed door de goden.
Wie is Phemius in de Odyssee?
Phemius maakt zijn debuut in het eerste boek van het stuk. Hij wordt gezien terwijl hij zingt voor de vrijers van Penelope, en hen vermaakt terwijl ze eten en drinken in de zaal.
Maar wie is Phemius in de Odyssee? Welke invloed had dit personage op de setting van dit literaire werk? Om dieper in te gaan op wie Phemius werkelijk is, moeten we terugkeren naar de eerste helft van het stuk.
In het eerste boek van de Odyssee zien we de grote zaal van het kasteel; hier zijn we getuige van een lied dat gezongen wordt door een Ithakaanse profeet ter vermaak van bepaalde mannen.
Het lied in kwestie heet “de terugkeer uit Troje” en beschrijft wat een zegevierende terugkeer van Odysseus zou zijn. Penelope, de vrouw van Odysseus, hoort dit en wordt overmand door verdriet. Ze vraagt Phemius om een ander lied te zingen, maar wordt tegengehouden door haar zoon, Telemachus.
De terugkeer van Odysseus Na een turbulente reis op zee komt Odysseus eindelijk thuis in Ithaka. Bij zijn aankomst wordt hij begroet door de godin van de oorlog, Athena. Ze waarschuwt hem voor de voortdurende spelletjes waarmee de vrijers van zijn vrouw om haar hand dongen. Ze overtuigt hem om zijn uiterlijk te veranderen en deel te nemen aan de wedstrijd om de hand van Penelope.
Hoewel Athena Odysseus als bedelaar heeft vermomd, onthult hij zijn ware identiteit aan zijn zoon Telemachus. Samen smeden ze een plan om de vrijers af te slachten en de macht over Ithaka te heroveren.
De slachting onder de vrijers van Penelope Wanneer Odysseus in het paleis aankomt om deel te nemen aan de wedstrijd, toont Penelope onmiddellijk belangstelling voor deze vreemde bedelaar. Omdat ze zijn identiteit vermoedt, organiseert Penelope de volgende dag een boogschietwedstrijd, waarbij ze belooft te trouwen met de man die de grote boog van Odysseus kan spannen en een pijl door een rij van 12 bijlen kan schieten.
Elke vrijer stapt naar voren en probeert de boog te spannen, maar faalt. Odysseus stapt naar voren en voltooit met weinig moeite de zware taak. Vervolgens richt hij de boog op de vrijers en vermoordt hij alle vrijers van Penelope met de hulp van Telemachus.
Odysseus onthult zijn identiteit aan het hele paleis en wordt herenigd met zijn liefhebbende vrouw, Penelope. Daarna reist hij naar de buitenwijken van Ithaka om zijn bejaarde vader, Laërtes, te bezoeken. Daar worden ze aangevallen door de wraakzuchtige familieleden van de gedode vrijers.
Toch slaagt Laërtes, gesterkt door de terugkeer van zijn zoon, erin een van de vaders van de vrijers te doden, waardoor de aanval eindigt. Athena herstelt vervolgens de vrede in Ithaka, en zo komt er een einde aan de lange beproeving van Odysseus.
Phemius smeekt om zijn leven Terwijl hij alle vrijers van Penelope afslacht, richt Odysseus in woede en razernij zijn pijl op Phemius**.** Phemius valt uit angst voor zijn leven op beide knieën en smeekt Odysseus om genade, waarbij hij benadrukt dat hij onwillig was om de mannen te dienen die dongen naar de hand van Penelope. Slechts een paar meter verderop bevestigt Telemachus dit feit, waardoor Odysseus zijn boog kan laten zakken en zijn hand kan uitsteken.
Odysseus realiseert zich de chaos die hij heeft aangericht door al deze mannen te vermoorden en vraagt Phemius om hulp om het onvermijdelijke uit te stellen. Hij begrijpt dat het nieuws van zijn terugkeer zich snel zal verspreiden en uiteindelijk de oren van de families van de vrijers zal bereiken. Hij hoopt hierop te wachten met de hulp van Phemius totdat hij zijn vader heeft opgezocht.
Phemius helpt Odysseus Odysseus vraagt Phemius om huwelijksliederen te spelen, zo luid als hij op de lier kan spelen. Ondanks dat Phemius gespecialiseerd is in thema’s van verdriet, was hij de enige die tot zo’n prestatie in staat was.
Odysseus is van plan de illusie van een vrolijk feest in het kasteel te wekken in plaats van de gruwelijke gebeurtenis. Hij hoopt dat deze huwelijksliederen de families van de vrijers zouden misleiden, waardoor ze zouden denken dat er een bruiloft plaatsvond in plaats van een bloedbad.
Odysseus en Telemachus vertrekken vervolgens naar de buitenwijken van Ithaka, waar Laërtes woonde.
De rol van Phemius in de Odyssee De rol van Phemius in de Odyssee is die van een bard; hij beïnvloedt het stuk door het publiek te voorzien van live vocale verhalen die de kennis van de toeschouwers over de Griekse klassieker opfrissen.
In het oude Griekenland waren toneelstukken een van de weinige bronnen van vermaak, en dat gold ook voor de Odyssee, die liederen gebruikt om gebeurtenissen uit te beelden die op dat moment in het meesterwerk plaatsvinden. Homerus legt de nadruk op de weergave van deze liederen en hoe ze worden gebruikt om het verhaal voor het publiek te tonen. Hierdoor kunnen de toeschouwers harmonieus in het plot worden opgenomen.
Phemius, beïnvloed door de goden, gebruikt zijn goddelijke Muze om inspiratie te putten voor zijn kunst. In de Griekse poëzie belichaamt de Muze doorgaans op vage wijze de poëtische traditie. Dit is de reden waarom hij wordt beschreven als zowel traditioneel als vernieuwend.
Phemius en goddelijke tussenkomst Phemius, een liefhebber van de goden, put zijn inspiratie uit hun levens en de verhalen over hun bemoeienis in de sterfelijke wereld. Op deze manier wordt goddelijke tussenkomst gebruikt als een motief om de buitengewone manier te tonen waarop Phemius zijn verhaal ingewikkeld opbouwt, en de algemene manifestatie van de goden in alle sterfelijke zaken in het klassieke werk van Homerus.
Hoewel het absoluut klinkt, sluit goddelijke tussenkomst de menselijke component in de hymnen van Phemius niet volledig uit. Dit wordt verbeeld in het verdriet dat Penelope toonde bij het horen van een van zijn liederen; rouw en lijden als thema worden neergezet als een onderwerp van de mensheid.
Conclusie
Nu we dieper zijn ingegaan op de bespreking van Phemius, wie hij is als personage, zijn rol in de Odyssee en de implicaties van zijn bestaan, laten we de belangrijkste punten van dit artikel doornemen:
- Phemius in de Odyssee is een Ithakaanse profeet die gedwongen wordt zijn liederen te zingen voor de vrijers van zijn koningin Penelope.
- Odysseus keert na een reis van 10 jaar terug naar huis in Ithaka en wordt begroet door de godin Athena.
- Athena overtuigt Odysseus om zijn uiterlijk te veranderen en deel te nemen aan de wedstrijd van de vrijers.
- Odysseus ontmoet zijn zoon Telemachus en onthult zijn identiteit aan hem; samen beramen ze de moord op de vrijers van Penelope.
- Penelope krijgt onmiddellijk argwaan over de identiteit van de bedelaar en kondigt gevat aan te zullen trouwen met de winnaar van de wedstrijd die ze voor de volgende dag heeft uitgeschreven.
- Odysseus voltooit de wedstrijd en begint met de hulp van zijn zoon de vrijers van zijn vrouw één voor één af te slachten, waarna hij zijn boog op Phemius richt, die hem vervolgens om zijn leven smeekt.
- Phemius overleeft en helpt Odysseus om veilig de buitenwijken van Ithaka te bereiken door huwelijksliederen op zijn lier te spelen, waardoor de families van de vrijers worden misleid.
- Athena herstelt de vrede in Ithaka en beëindigt de ontberingen en strijd van Odysseus.
- Het personage Phemius is nodig om het belang van orale vertelkunst uit te beelden en om de tradities van de Grieken te benadrukken.
- Zijn personage is ook essentieel in de subtiele weergave van goddelijke tussenkomst en hoe goden betrokken zijn bij alle sterfelijke zaken.
Samenvattend was Phemius een belangrijk personage in de Odyssee. Ondanks dat hij een kleine bijrol speelde, was zijn rol het benadrukken van de Griekse traditie van orale vertelkunst en het tonen van hun geloof in goddelijke tussenkomst door de goden. Dit is te zien wanneer hij het stuk opent door “de terugkeer uit Troje” te zingen.


