Brân

Brân (Bran) was de koning van Groot-Brittannië of Wales. Bran was de zoon van Llyr en Penarddun, dochter van Beli zoon van Mynogan, die heerser van Groot-Brittannië was. Bran had een zus genaamd Branwen (Bronwen); een broer genaamd Manawyddan en twee halfbroers - Nissyen en Evnissyen.

In de Welshe mythen was Bran meer een koning dan een god. Bran leek vanuit Londen te regeren. Bran was een reus, waardoor geen enkel gebouw groot genoeg was om hem onderdak te bieden. Een uitgebreide, reusachtige tent of paviljoen werd opgericht om Bran te beschutten. Bran was groter dan de hoogste boom en kon door de zee waden zoals de Griekse jager Orion, met alleen zijn hoofd boven het wateroppervlak.

Mallolwch (Matholwch), koning van Ierland, kwam naar Groot-Brittannië op zoek naar een vrouw. Bran bood zijn mooie zus Branwen aan de Ierse koning aan, met wie hij trouwde.

Het waren de daden van de twistzieke Evnissyen jegens Mallolwch die leidden tot de slechte behandeling van Branwen door haar echtgenoot en de rampzalige oorlog tussen Groot-Brittannië en Ierland.

Tijdens de gevechten liep Bran een wond op door een met gif besmeerde speer. Voordat hij zelfs maar gewond was, werd hij de “Doorboorde Dijen” genoemd. Zijn lichaam was te groot om naar Groot-Brittannië te worden verscheept voor begrafenis, dus vroeg Bran zijn broer Manawyddan om zijn hoofd af te hakken en het te begraven op White Hill in Londen. Hij informeerde zijn broer ook dat zijn hoofd hem gezelschap zou houden in de hal van Gwales. Zijn hoofd zou kunnen praten.

Echter, toen Manawyddan terugkeerde naar Wales, ontdekte hij dat zijn neef Casswallawn de macht in Groot-Brittannië had overgenomen. Casswallawn had de dood veroorzaakt van Caradawg, the zoon van Bran. Manawyddan bleef met zes andere overlevenden in Gwales, mogelijk in Cornwall. Hij bewaarde het hoofd van zijn broer tachtig jaar lang in Gwales, zodat het hof bekend kwam te staan als de Vergadering van het Wonderbaarlijke Hoofd. Ze vergaten alle verdriet en verliezen in de rampzalige oorlog zolang ze in deze hal verbleven.

Zodra de deur van de hal werd geopend, zouden hun herinneringen aan hun verdriet en verliezen terugkeren. Hierna gingen ze naar White Hill en begroeven ze het hoofd van Bran op de heuvel.

Zie Branwen Dochter van Llyr voor het volledige verhaal.

In de Welshe Triaden werd Bran genoemd als een van de “Drie Gezegende Koningen van Groot-Brittannië”.

Vanwege de betrokkenheid van de Ketel van Wedergeboorte en zijn bijnaam als Doorboorde Dijen, geloofden sommige geleerden dat dit verhaal een voorloper was van de Graallegende, aangezien er overeenkomsten zijn tussen zijn naam en Bron, de zwager van Jozef van Arimathea. Als de Rijke Visser was hij de Bewaarder van de Graal.