Lucius Tarquinius Superbus

Lucius Tarquinius Superbus was de zevende en laatste koning van Rome (534-510 v.Chr.). Tarquinius Superbus was algemeen bekend als Tarquin de Trotse. Tarquinius Superbus was ofwel de zoon of de kleinzoon van Lucius Tarquinius Priscus.

Tarquin was gehuwd met Tullia, de dochter van Servius Tullius. Tullia zette haar echtgenoot aan om haar vader te vermoorden, zodat Tarquin de troon kon bestijgen.

Tarquin was verantwoordelijk voor de bouw van de Capitolijnse Tempel (Jupiter Capitolinus) en de Cloaca Maxima, het rioleringssysteem dat loosde op de Tiber. Tarquin sloot een verdrag met Gabii, een stad ten oosten van Rome.

Livius beschreef Tarquin als een verdorven tiran die als een despoot regeerde. Tarquin vervreemdde de Senaat van zich door velen van hen ter dood te brengen.

Tarquin was de vader van Titus, Arruns en Sextus. Het was Sextus die ervoor zou zorgen dat hij zijn troon verloor. Tarquin werd afgezet en verbannen. Tarquin was ook de oom van Lucius Junius Brutus en Lucius Tarquinius Collatinus. Zie de Geboorte van de Republiek over Tarquins ondergang.

De Romeinen schaften de monarchie af en vestigden een regeringssysteem genaamd de Republiek. Tarquin leefde de rest van zijn leven in ballingschap in Etrurië. Zie de Legende van de Republiek.

Tarquinius Superbus stierf in Cumae in 496 v.Chr.