Tullus Hostilius

Tullus Hostilius was de derde koning van Rome (ca. 673–641 v.Chr.), na de dood van Numa Pompilius. Tullus Hostilius was de kleinzoon van de Romeinse kampioen Hostius Hostilius, die onder het bewind van Romulus had gediend.

Tullus was een zeer agressieve koning die Alba Longa plunderde.

Tijdens de gevechten daagde een van Tullus’ mannen, genaamd Publius Horatius, drie Albanese kampioenen uit namens drie Romeinse strijders. Twee van Horatius’ metgezellen sneuvelden in de strijd. De drie Albanezen raakten gewond, maar Horatius was in de minderheid met drie tegen één. De drie Albanezen zetten de achtervolging in op Horatius. Omdat de drie Albanezen met verschillende snelheden renden, kreeg Horatius de gelegenheid om telkens halt te houden en één Albanese strijder tegelijk te bevechten. Elke keer stopte Horatius, draaide zich om en doodde een Albanees voordat hij weer op de vlucht sloeg. Uiteindelijk overleefde alleen Horatius.

Toen Horatius triomfantelijk terugkeerde, zag zijn zus haar broer met de kleren van haar Albanese verloofde. Toen zij om de dood van haar verloofde rouwde, doodde Horatius haar wegens gebrek aan vaderlandsliefde. Horatius werd vrijgesproken van de moord op zijn zus.

Tullus nam Mettius Fufetius, de Albanese leider, gevangen. Hij liet Mettius verscheuren door zijn ledematen aan paarden te binden. Tullus voerde ook een lange en succesvolle oorlog tegen de Sabijnen.

Tullus bouwde mogelijk de Curia Hostilia, het gebouw van de Senaat.

Volgens de legende werd Tullus bijgelovig na een regeerperiode van 32 jaar. Rome leed onder de pest. Tullus bevond zich in de tempel van Jupiter Elicius toen hij door de bliksem werd getroffen. Ancus Marcius volgde Tullus Hostilius op.

Zijn afstammelingen overleefden vermoedelijk in de Romeinse Republiek, aangezien de naam Hostilius meerdere keren tot het consulaat werd gekozen.