Argus in de Odyssee: De trouwe hond

Argus in de Odyssee wordt pas in het laatste deel van het epos genoemd.

Hoewel er weinig over hem bekend is, werd hij beschouwd als een trouwe hond van Odysseus. Wie was hij voor Odysseus, behalve zijn hond?

Om dit beter te begrijpen, duiken we dieper in het verhaal van de terugkeer van Odysseus naar Ithaka.

Wie is Argus in de Odyssee?

Zodra Odysseus het eiland van Kalypso verlaat, waagt hij zich op zee in de hoop terug te keren naar Ithaka. Helaas koestert Poseidon, onze goddelijke tegenstander, nog steeds een wrok tegen onze held omdat hij zijn zoon Polyphemos heeft verblind, en hij maakt het hem moeilijk om naar huis terug te keren. Poseidon veroorzaakt een storm die Odysseus uit koers brengt en hem laat aanspoelen op de kust van de Faiaken.

Op het eiland van de Faiaken vertelt Odysseus over zijn avonturen en hoe hij moet terugkeren naar Ithaka. Hij vraagt om hulp en krijgt een schip om mee uit te varen.

Ironisch genoeg wil Poseidon, de beschermheer van de zeevarende Faiaken, Odysseus doden, maar de mensen die hij beschermt helpen Odysseus uiteindelijk om naar huis terug te keren.

Eenmaal in Ithaka ontmoet Odysseus een jonge herder, Athena, in vermomming, die het verhaal vertelt van de vrijers van Penelope. Zij overtuigt Odysseus om zijn identiteit te verbergen en deel te nemen aan de wedstrijd voor de hand van zijn vrouw.

Odysseus gaat vervolgens naar Eumaios voor onderdak voordat hij naar zijn paleis gaat.

Eumaios en Odysseus

Pallas Athena vermomde Odysseus als een arme bedelaar en droeg hem op Eumaios op te zoeken. Bij aankomst verwelkomde Eumaios hem, gaf hem te eten en bood hem onderdak. Hij kreeg zelfs een dikke mantel om zich te bedekken.

Telemachos eindelijk herenigd met zijn vader Odysseus

Op aanwijzing van Athena ging Telemachos naar de zwijnenhoeder Eumaios voordat hij naar het huis ging. Terwijl Eumaios hem te eten gaf, werd Odysseus door Athena van zijn vermomming ontdaan en maakte hij zich bekend aan Telemachos.

Daarop omhelsden de twee elkaar en weenden ze. Ze begonnen plannen te maken om de vrijers te verdrijven.

Op weg naar het paleis vindt hij Argus, zijn hond, verwaarloosd liggend op een hoop koeienmest, vergeven van de luizen. Zijn toestand vormt een scherp contrast met de hond die Odysseus zich herinnert. Argus stond vroeger bekend om zijn snelheid, kracht en superieure speurvaardigheden, maar de Argus die voor hem ligt is zwak, vuil en op het randje van de dood.

Argus herkent Odysseus onmiddellijk en heeft net genoeg kracht om zijn oren te laten hangen en met zijn staart te kwispelen, maar hij kan zijn meester niet begroeten. Zodra Odysseus vertrekt, sterft Argus, schijnbaar tevreden dat hij zijn meester nog één keer heeft gezien.

Welke rol speelde Argus in de Odyssee?

Argus, de hond van Odysseus, speelt de rol van een trouwe volgeling die wacht op de terugkeer van zijn meester. Ondanks dat hij jarenlang weg was, herinnerde Argus zich zijn meester en bleef hij wachten tot ze herenigd waren.

Zijn voldoening was duidelijk toen Odysseus zijn paleis binnenging en zijn geliefde meester erkende, terwijl Argus met zijn laatste krachten trouw bleef tot het einde. In dat vluchtige moment huilde Odysseus, want ook hij herinnerde zich zijn hond.

De bitterzoete hereniging van meester en hond

Zoals beschreven in de Odyssee, overlijdt Argus onmiddellijk nadat Odysseus hem verlaat om de grote hal binnen te gaan. Zijn overlijden wordt beschreven als zoet maar droevig, pijnlijk maar essentieel.

Het belang van zijn dood is te zien in het feit dat hij zijn eigenaar in één oogopslag herkent. Ondanks dat hij zich als bedelaar heeft vermomd, wordt Odysseus onmiddellijk herkend door zijn trouwe hond. Als Argus was blijven leven, zou zijn herkenning van Odysseus ongetwijfeld de ware identiteit van de bedelaar hebben verraden.

De relatie tussen Argus en Odysseus wordt neergezet als eenvoudig en liefdevol. In tegenstelling tot zijn relatie met Penelope, de vrouw van Odysseus, hoeft hij bij Argus niet na te denken over waar ze staan en of de band nog bestaat. In plaats daarvan is hij verzekerd van zijn band met Argus, ervan overtuigd dat de liefde en loyaliteit die hij achterliet nog steeds zouden bestaan.

De symbolische aard van de dood van Argus

De dood van de geliefde hond van Odysseus kan worden geïnterpreteerd als een teken van de aanstaande vrede en het gevaar waar Odysseus en zijn familie mee te maken krijgen. Met zijn dood kon zijn meester doorgaan met zijn plan om alle vrijers van Penelope te doden en zijn positie op de troon op te eisen.

Zijn relatie met zijn meester toonde zijn diepe loyaliteit, die zo ver ging dat hij wachtte op de terugkeer van zijn meester en de dood pas accepteerde nadat dit was gebeurd. Zijn dood maakte een soepel verloop van de plannen van zijn meester mogelijk.

Het hartverscheurende overlijden van de hond van Odysseus symboliseert het gevaar waar hij en zijn geliefde land en familie mee te maken kunnen krijgen. Zijn familie heeft twee decennia op hem gewacht, maar kan niet eeuwig blijven wachten. De vrijers eten hen letterlijk de deur uit, en daarom moet Odysseus zich haasten en zijn plan ten uitvoer brengen.

Hij moet zijn plaats als koning van Ithaka en echtgenoot van Penelope heroveren. Als Argus in leven was gebleven, zoals de meesten van ons hadden gehoopt, zou hij de aankomst van zijn meester hebben verraden, waardoor de troepen en de vrijers van Penelope ruim de tijd zouden hebben gehad om zijn dood te plannen.

Argus zelf symboliseert Odysseus, loyaal tot in het extreme. Aan de andere kant weerspiegelt zijn ziekelijke toestand de staat van Ithaka, een ooit trotse natie die tot wanhoop en verdriet is gebracht. Zijn slechte, skeletachtige conditie zinspeelt op de gebeurtenissen in het huis.

Omdat de vrijers naar believen feesten en drinken zonder aan de rest te denken, verspillen ze onnodig middelen, voedsel dat de armen zou kunnen voeden. Hoe meer de vrijers aten, hoe meer Argus en Ithaka uithongerden. Deze situatie vormt een gevaar voor het huis van Odysseus.

Conclusie

We hebben de rol van Argus in de Odyssee besproken, de weergave van zijn loyaliteit en de implicaties van zijn dood.

Laten we de belangrijkste punten van dit artikel doornemen:

• Odysseus vertelt de Faiaken over zijn avonturen en vraagt om hun hulp om terug te keren naar Ithaka.
• Bij thuiskomst ontmoet hij Athena, vermomd als een jonge herder, die hem vertelt zich te verbergen om deel te nemen aan de wedstrijd voor de hand van hun koningin.
• Odysseus, vermomd als bedelaar, ontmoet Eumaios, een zwijnenhoeder, en wordt herenigd met Telemachos.
• Bij zijn terugkeer in het paleis ziet Odysseus Argus, die hem ondanks zijn vermomming onmiddellijk herkent.
• De hond die ooit bekend stond om zijn kracht, behendigheid en jachtvaardigheden, was nu een hond bedekt met mest en luizen en op de drempel van de dood.
• Odysseus en zijn hond hebben een diepe relatie vol vertrouwen en loyaliteit. Dit staat in contrast met de relatie tussen Odysseus en Penelope.
• Argus’ relatie met zijn meester is eenvoudig; er is geen onduidelijkheid en er zijn geen wankelende gevoelens, alleen loyaliteit en liefde.
• Zijn relatie met Penelope is daarentegen vrij complex; omdat hij bijna twintig jaar weg is geweest, weet hij niet meer waar ze beiden staan.
• Het overlijden van Argus symboliseert het gevaar waar ze mee te maken kunnen krijgen; zijn familie heeft twee decennia op hem gewacht, maar kan niet eeuwig blijven wachten.
• De skeletachtige toestand van de hond kan worden vergeleken met de toestand van het huis, omdat talloze vrijers al twintig jaar hun voedsel opeten en hun wijn drinken, waardoor de rijkdommen van hun huis langzaam slinken.

Samenvattend kunnen we zeggen dat Argus symbool stond voor Ithaka terwijl Odysseus weg was, en zijn onwankelbare loyaliteit aan zijn meester was zowel hartverscheurend als ontroerend.

Argus, de trouwe hond, vertegenwoordigde verschillende symbolen door het hele epos, die allemaal belangrijk waren om de setting, de thema’s en de bedoelingen van Homerus met deze Griekse klassieker te begrijpen. Hoewel zijn verschijning kort was, had zijn personage een enorme impact op het verloop van het verhaal.