Hoe worden de vrijers beschreven in de Odyssee: Alles wat je moet weten

De Odyssee is een episch Grieks gedicht dat het verhaal vertelt van de terugreis van Odysseus naar het eiland Ithaca. Het beschrijft de uitdagingen waar Odysseus voor stond terwijl hij probeerde naar huis terug te keren. Enkele van deze uitdagingen omvatten verschillende monsters, een bezoek aan het hiernamaals, kannibalen, drugs, betoverende vrouwen en de vijandigheid van Poseidon zelf, een van de Griekse goden.

Na vele ontberingen op zijn reis naar huis, ontdekte Odysseus helaas dat zijn beproevingen nog niet voorbij waren toen hij Ithaca bereikte. Daar trof hij 108 jonge mannen aan, de vrijers, die zijn huis hadden bezet. Hun doel was om de vrouw van Odysseus, Penelope, onder druk te zetten om met een van hen te trouwen. De vrijers worden negatief beschreven als onbeleefd, slonzig, respectloos en ondankbaar.

De kwestie met de vrijers werd opgelost door een wedstrijd met de boog te houden, wat leidde tot de afslachting van de vrijers door Odysseus en zijn zoon, Telemachus. Met de tussenkomst van Athena, godin van de wijsheid, overwinning en oorlog, werd de vrede op Ithaca hersteld.

Het verhaal van Odysseus benadrukt de kracht van liefde voor huis en gezin; door zijn intense liefde voor zijn familie en zijn verlangen om naar huis terug te keren, overwon Odysseus angst en haat en versloeg hij uiteindelijk de vrijers die dreigden alles te stelen wat hem toebehoorde.

De Vrijers

Odysseus is de koning van Ithaca, een Grieks eiland met een ruig terrein dat bekend staat om zijn isolatie. Om voor de Grieken te vechten in de Trojaanse Oorlog, vertrok Odysseus van Ithaca en liet zijn pasgeboren kind, Telemachus, en zijn vrouw, Penelope, achter. Er waren 10 jaar verstreken en Odysseus was nog steeds niet teruggekeerd.

Tijdens deze lange afwezigheid van Odysseus vermoedden 108 ongehuwde jonge mannen dat Odysseus in de oorlog was omgekomen of zelfs tijdens zijn reis terug naar huis. Deze jonge mannen, die in het gedicht de vrijers worden genoemd, namen hun intrek in het huis van Odysseus en dongen naar de hand van Penelope. 52 van de vrijers kwamen uit Dulichium, 24 uit Same, 20 uit Zacynthus en de overige 12 uit Ithaca.

Penelope, ontevreden over hun aanwezigheid, bedacht een plan om de hofmakerij van de vrijers te vertragen. Volgens haar plan verklaarde ze dat ze pas een vrijer zou kiezen nadat ze een lijkwade had geweven om aan de vader van Odysseus, Laertes, te schenken.

Penelope werkte drie jaar aan de lijkwade, terwijl ze al die tijd wachtte op de terugkeer van haar echtgenoot naar Ithaca. Een van Penelope’s dienstmeisjes, Melantho genaamd, onthulde echter het vertragingsplan van Penelope aan Eurymachus, die het later aan de vrijers vertelde.

Toen ze haar tactiek vernamen, eisten de vrijers dat Penelope een echtgenoot uit hun midden zou kiezen.

De vrijers vertoonden wangedrag in het huis van Odysseus. Ze dronken zijn wijn en aten zijn voedsel. Telemachus, de zoon van Odysseus, die was opgegroeid tot een jongeman, was uiterst gefrustreerd door het slechte gedrag van de vrijers.

Telemachus uitte zijn irritatie over het gedrag van de vrijers aan een van de gastvrienden van Odysseus, Mentes, die eigenlijk de godin Athena in vermomming is. Na naar Telemachus te hebben geluisterd, spoorde Athena Telemachus aan om de vrijers te weerstaan en vervolgens naar zijn vader te gaan zoeken.

Toen Odysseus eenmaal naar huis was teruggekeerd, door Athena vermomd als bedelaar (zodat hij zijn wraak kon beramen), trok hij er samen met Telemachus en twee van Telemachus’ vrienden, Eumaeus en Philoetius, op uit om de vrijers en de ontrouwe dienstmeisjes te doden.

Lijst van Vrijers

Van de 108 vrijers worden er drie als belangrijk beschouwd bij het vertellen van het epische gedicht. Dit zijn:

Antinous

Antinous is de zoon van Eupheithes en is de eerste van de vrijers die sterft bij de terugkeer van Odysseus naar Ithaca. Hij is de meest respectloze onder de vrijers en volgens het epische gedicht is hij degene die van plan was Telemachus te doden bij zijn terugkeer naar Ithaca. Zijn plan werd echter weggestemd door Amphinomus. Antinous gedraagt zich arrogant in het huis van Odysseus wanneer Odysseus vermomd is als bedelaar; niet alleen respecteerde hij Odysseus niet door geen enkele gastvrijheid te tonen, maar hij gooide ook een kruk naar hem.

Eurymachus

De zoon van Polybus, Eurymachus, is de tweede vrijer die in het epische gedicht verschijnt. Hij trad op als leider onder hen vanwege zijn charisma. Hij overtreft de andere vrijers in het geven van geschenken, wat hem de meest waarschijnlijke kandidaat maakte om de hand van Penelope te winnen. De verbintenis tussen Eurymachus and Penelope werd ook gesteund door de vader en broers van Penelope. Ondanks zijn charismatische imago is Eurymachus in werkelijkheid erg bedrieglijk. Hij ontdekte Penelope’s plan om haar hertrouwen uit te stellen via een van haar dienstmeisjes, Melantho, met wie hij een affaire had. Toen Odysseus zich aan de vrijers openbaarde, schoof Eurymachus alle schuld op Antinous om aan de toorn van Odysseus te ontsnappen. Uiteindelijk wordt hij echter gedood door een pijl van Odysseus.

Amphinomus

Hij is de zoon van koning Nisos en staat bekend als de meest sympathieke onder de vrijers omdat hij probeerde de vrijers ervan te weerhouden Telemachus te doden. Odysseus wist dit en wilde zijn leven sparen. Daarom waarschuwde hij Amphinomus om zijn huis te verlaten voordat de eindstrijd plaatsvond. Amphinomus besloot echter te blijven en werd uiteindelijk gedood door Telemachus, samen met de andere vrijers.

Andere namen van vrijers die door Homerus in dit epische gedicht worden genoemd, zijn onder meer: Agelaus, Amphimedon, Ctesippus, Demoptolemus, Elatus, Euryades, Eurydamas, Eurynomus, Leiocritus, Leodes, Peisander, Polybus.

Thema’s

Gastvrijheid is het belangrijkste thema in dit epische gedicht. Het is veelbetekenend omdat het dient als een vorm van morele en ethische constitutie onder de personages van het gedicht. Ithaca heeft een lange traditie van gastvrijheid (xenia), en het is een vitaal aspect van de wereld van Homerus.

Gastvrijheid was bedoeld om iemands kwaliteit als mens te tonen en in de hoop dat anderen hen in ruil daarvoor hetzelfde zouden behandelen, vooral tijdens het reizen. Het gebrek aan gastvrijheid onder de vrijers wordt zeer serieus genomen. Tijdens de 10-jarige afwezigheid van Odysseus is zijn huis binnengevallen door een groep ongehuwde jonge mannen. Het is duidelijk dat deze vrijers op respectloze wijze misbruik maakten van de langdurige traditie van gastvrijheid op Ithaca.

Loyaliteit of volharding is een ander belangrijk thema in dit epische gedicht. Penelope vertegenwoordigt dit thema goed omdat ze trouw wachtte op de terugkeer van haar man naar Ithaca. Telemachus, de zoon van Odysseus, toonde zijn loyaliteit door aan de zijde van zijn vader te staan tegen de vrijers.

De trouwe dienaren van Odysseus worden beloond, en degenen die niet loyaal waren, werden hard aangepakt. Bijvoorbeeld de geitenhoeder Melanthius, die vriendschap had gesloten met de vrijers en Odysseus onbewust had beledigd terwijl de koning vermomd was als bedelaar, werd gemarteld en gedood als straf voor zijn ontrouw.

Wraak is een ander zichtbaar thema binnen het epische gedicht. Odysseus is een van de meest opvallende personages die dit thema vertegenwoordigen. Dit is duidelijk te zien in zijn houding tegenover de vrijers en zijn ontrouwe dienaren. Hij neemt wraak op de vrijers voor hun gebrek aan respect voor zijn huishouden. Dit is te zien wanneer hij de vrijer Antinous doodt met een pijl recht door de keel. Vervolgens ging hij voor Eurymachus met een pijl recht door zijn lever. Hij doodde hen om wraak of vergelding te nemen voor de manier waarop de vrijers misbruik van hem hadden gemaakt.

Schijn tegenover werkelijkheid is een thema dat voornamelijk wordt uitgebeeld via Athena en Odysseus. In het gedicht vermomde Athena zich als een van de gastvrienden van Odysseus, genaamd Mentes. De vermomming stelde haar in staat Telemachus aan te moedigen om tegen de vrijers op te staan en een zoektocht naar zijn vader te beginnen. Odysseus daarentegen vermomde zich met de hulp van Athena als bedelaar. Door deze vermomming kan Odysseus de ware aard van de vrijers en zijn dienaren zien. Volgens wetenschappers worden bedrog, illusie, liegen en misleiding vaak bewonderd in De Odyssee.

Spirituele groei is een centraal thema omdat het nauw samenhangt met de karaktergroei van Telemachus. We kunnen zien hoe teleurgesteld Telemachus is door het slechte gedrag van de vrijers. Bovendien staat ook zijn positie als prins op het spel. Dit dwong Telemachus om snel volwassen te worden, en net als elke jongere in een episch verhaal wordt hij geconfronteerd met uitdagingen, maar overwint hij uiteindelijk. In dit gedicht overwint hij met succes obstakels onder de leiding van de godin Athena, overleeft later de test van de strijd met de vrijers en verdient het vertrouwen van zijn vader.

Laatste Gedachten

De Odyssee suggereert dat geen enkele relatie, zelfs niet de relatie tussen een man en een vrouw, belangrijker is dan de band tussen een vader en een zoon. De wereld waarin De Odyssee zich afspeelt, is inderdaad een patriarchale wereld.

Dit betekende dat het beste wat een man kon doen, was om zijn roem en de rijkdom die hij als krijger had verworven door te geven aan zijn mannelijke nageslacht. Dit is het best te zien aan het feit dat Odysseus, om roem en rijkdom te winnen, Penelope en zijn kind moest achterlaten terwijl hij de patriarchale krijgerscode volgde om deel te nemen aan de strijd om Troje.