Minos en zijn broers

Minos (Μίνως) was een zoon van de god Zeus en Europa, de dochter van koning Agenor van Sidon. Minos was tevens de broer van Rhadamanthys (´Ραδάμανθυν) en Sarpedon (Σαρπηδών). Zijn stiefvader was Asterius, die koning van Kreta was.

Zeus had Europa in de gedaante van een prachtige stier naar Kreta gebracht. Daar verleidde hij de Fenicische prinses en werd de vader van Minos en zijn broers.

Asterius voedde Minos en zijn broers op alsof het zijn eigen zonen waren, nadat hij met hun moeder trouwde. Asterius en Europa mogelijk een dochter genaamd Kreta gekregen hebben (sommigen beweerden dat Kreta de dochter was van Deucalion). Het eiland werd naar Kreta vernoemd.

Minos was een krachtige, atletische man die bekend stond om zijn vaardigheid in de jacht. In zijn jonge jaren ging Minos vaak op jacht. Hij werd ooit verliefd op een nimf genaamd Britomartis, dochter van Zeus en Karme (Carme), dochter van Eubulus. Maar Britomartis had, net als haar godin Artemis, geen belangstelling voor mannen als sekspartners, omdat zij maagd wilde blijven. Omdat hij haar liefde niet kon winnen, besloot Minos de jonge vrouw te verkrachten.

Enkele dagen lang zette Minos de nimf na, totdat zij in wanhoop in de zee sprong om te ontsnappen. Zij werd gered door vissers die haar met hun net uit het water trokken. Vol bewondering voor haar vastberadenheid om haar maagdelijkheid te behouden, schonk Artemis haar metgezel onsterfelijkheid. Zij werd vaak Dictynna genoemd, als godin van de jacht en de visserij. Zie de pagina over Moedergodinnen voor meer informatie over Britomartis.

Natuurlijk beperkten de seksuele voorkeuren van Minos zich niet alleen tot nimfen of mooie jonge vrouwen, zoals u spoedig zult zien.

Rhadamanthys werd gerespecteerd als rechter vanwege zijn rechtvaardigheid en wijsheid. Men zei dat hij de wetboeken van Kreta had opgesteld, wat hem de bijnaam “Wetgever” opleverde.

De spanningen tussen de drie Kretensische broers waren altijd hoog. Minos en zijn broers waren vaak rivalen.

Op een dag leidde hun rivaliteit tot openlijke vijandigheid omdat zij allen verliefd werden op een mooie jongeman genaamd Miletus of Atymnius. Miletus was de zoon van Apollo en ofwel Acacallis, Areia of Deione. (Als Atymnius was hij de zoon van Zeus en Cassiopea.)

Toen Miletus (Atymnius) moest kiezen, deelde hij de broers mee dat hij de voorkeur gaf aan Sarpedon. De jaloerse Minos greep de macht en verdreef Miletus en zijn twee broers uit Kreta.

Sarpedon en zijn geliefde vluchtten naar Klein-Azië, waar Miletus de stad Anactoria veroverde, die hij omdoopte tot Miletus (uiteraard). Sarpedon trok verder naar het oosten, waar hij en zijn volgelingen de stam der Solymi versloegen en hun land innamen. Sarpedon en zijn Kretensische volgelingen stonden bekend als de Termilae. Zij bleven Termilae worden genoemd totdat de Atheense Lycus met zijn volgelingen arriveerde. Sarpedon deelde het koninkrijk met Lycus, en hun land werd bekend als Lycië.

Sarpedon had een zoon genaamd Evander, die hij uithuwelijkte aan Deïdameia, de dochter van Bellerophon. Sarpedon maakte Evander vervolgens koning. Evander werd de vader van Sarpedon, de Lycische aanvoerder die bij Troje vocht en sneuvelde.

Er werd gezegd dat Europa niet de moeder van Sarpedon was, omdat hij soms als de zoon van Zeus en Laodameia werd beschouwd, een andere dochter van de held Bellerophon. Volgens Homerus vocht deze Sarpedon in de Trojaanse Oorlog.

Rhadamanthys trok in de tegenovergestelde richting van zijn broer. Apollodorus vermeldde dat Rhadamanthys zich vestigde in Boeotië, waar hij trouwde met de weduwe Alcmene, de moeder van Heracles. Hij werd de vader van Erythrus en Gortys.

Toen Rhadamanthys stierf, werd hij tot god verheven in de Onderwereld, in het bijzonder in de Elysische Velden, waar hij fungeerde als een van de drie rechters. De andere twee rechters waren Aeacus, zoon van Zeus en Aegina, en Rhadamanthys’ eigen broer, Minos.