Sol en Maan

Maan en Sol waren broer en zus. Sol (Zon) was de godin van de zon, terwijl haar broer Maan de god van de maan was. Sol werd ook Alfrodul genoemd. In de Germaanse mythe heette Sol Ostara, terwijl Maan Mani werd genoemd.

In de Tweede Mersebergse Spreuk, geschreven in de 9e eeuw in Oudhoogduits, werd Sol bij de naam Sunna genoemd, waarbij Sunna de zus was van de godin Sinthgunt, die mogelijk de godin van de maan was. Sinthgunt, samen met de godin Frija (Frigg) en Wodan (Odin), werden in de spreuk aangeroepen om de verstuikte enkel van het paard van Baldur (Baldr) te genezen.

Zij waren de nakomelingen van Mundilfaeri. Sol was de echtgenote van Glen, maar de goden keurden dit huwelijk niet goed.

Sol en Maan werden aan de hemel geplaatst. Sol reed in een kar getrokken door twee paarden: Arvak en Alsvinn. Haar kar was als de zon die langs de hemel voer.

Maan had een mannelijke en een vrouwelijke metgezel genaamd Hiuki en Bil, kinderen van Vidfinn, die een emmer (Saeg) op hun schouders droegen uit de put of bron genaamd Byrgir.

Sol werd achtervolgd door een reuzenwolf genaamd Skoll, terwijl Hati Hrodvitniddon de maan achtervolgde. Een van de tekenen dat de Ragnarök nabij was, was dat de twee wolven de broer en zus zouden verslinden, waardoor de wereld in duisternis zou vallen en de winter een heel jaar zou duren.

Na de Ragnarök zou de dochter van Sol haar rol overnemen, rijdend in de zonnekar over de hemel, zodat er een nieuwe zon geboren werd.