Ladon Griekse Mythologie: De Mythe van de Veelkoppige Hesperische Draak

Ladon in de Griekse mythologie volgt de legende van de Hesperische Draak die door de Hesperiden, de dochters van Atlas, was belast met het bewaken van de gouden appels. Ladon was tegen de taak opgewassen, want zijn angstaanjagende uiterlijk was genoeg om de dapperste mannen af te schrikken om de appels te stelen. Niemand kon hem ongemerkt besluipen, want zijn honderd koppen konden alles om hem heen zien en niemand kon hem doden, behalve één man. Lees verder om te ontdekken wie deze man was en hoe hij erin slaagde het 100-koppige beest te doden.

De Mythe van Ladon

De Oorsprong van Ladon

Verschillende versies van de mythe noemen verschillende figuren als de ouders van de Hesperische draak. Volgens één versie was hij de zoon van de oer-zeegoden Phorcys and Ceto. Een andere versie noemt de slangachtige reus Typhon als zijn vader en het monster Echidna als zijn moeder. Andere vertellingen vermelden dat Gaia of Hera Ladon baarden zonder de tussenkomst van een man.

Volgens de dichter Ptolemaeus Hephaestion was Ladon de broer van het gevaarlijke beest, de Nemeïsche leeuw.

Hera Stelt Ladon aan om Haar Goudkleurige Appels te Bewaken

Hera, de koningin van de goden, had een tuin in het westen aan de rand van Oceanus, de rivier die de wereld omringde. Hoewel de tuin veel schatten bevatte, stond er slechts één boom die glanzende appels voortbracht en werd verzorgd door de Hesperiden.

De appels werden haar als huwelijksgeschenk gegeven door de oer-aardegodin, Gaia. De appels verleenden onsterfelijkheid aan wie ze ook at, waardoor de concurrentie om hen groot was en de Hesperiden, ook wel bekend als de nimfen van de avond, vaak wat appels voor zichzelf namen.

Hera merkte op wat de Hesperiden deden en besloot dat ze extra beveiliging nodig had om de vruchten veilig te stellen. Zo stelde ze Ladon, haar zoon, aan om de appels te bewaken en de Hesperiden in de gaten te houden. Dit deed hij perfect door iedereen af te weren die probeerde onsterfelijkheid te verkrijgen door de appels te stelen.

Beschrijving van Ladon

Oorspronkelijk werd Ladon gezien als een slangachtig wezen dat zijn lichaam om de appelboom wikkelde. De Griekse dichter Aristophanes stelde Ladon echter voor als een beest met meerdere koppen en uiteindelijk begonnen mensen Ladon te zien als een monster met 100 koppen. Uiteindelijk werd hij bekend als Ladon de 100-koppige Draak die nooit moe werd of sliep tijdens zijn dienst.

Er werd geloofd dat Ladon 100 stemmen had of dat hij het vermogen had om stemmen na te bootsen. Dankzij zijn 100 koppen kon hij tegelijkertijd in elke richting kijken. Volgens de mythe sliepen de verschillende koppen van Ladon om de beurt terwijl de anderen wakker bleven. Met zijn vele koppen kwelde Ladon de Titaan Atlas door hem voortdurend te bijten, maar hij stierf nooit.

Ladon versus Hydra

Het is makkelijk om Ladon te verwarren met de Hydra, een slangachtig beest dat in de wateren van Lerna in de regio Argolis leefde. Net als bij Ladon waren de ouders van de Hydra Typhon en Echidna, volgens de Griekse dichter Hesiodus.

Waar ze echter in verschillen, zijn hun fysieke beschrijvingen en hun rollen. Ladon had 100 koppen vergeleken met de negen koppen van de Hydra en telkens wanneer een van de koppen van de Hydra werd afgehakt, groeiden er snel twee terug. Hetzelfde wordt gezegd van Ladon, die ook een snelle regeneratie had nadat hij gewond was geraakt.

De Hydra was slangachtig, terwijl Ladon meer draakachtig was met een paar vleugels en een huid die leek op plantaardig materiaal. Bovendien waren de krachten van Ladon beperkt in vergelijking met de sterktes van de Hydra.

Zo was de adem van de Hydra giftig en was zijn bloed zo giftig dat iedereen die het rook, stierf. Wanneer men het gif van de Hydra binnenkreeg, explodeerde men omdat het venijn ervoor zorgde dat de bloedcellen van het slachtoffer zich met razendsnelle snelheid vermenigvuldigden.

Ladon daarentegen veranderde slachtoffers in planten met een kus. Volgens oude mythen doodde en voedde Ladon zich met de Hydra omdat hij groter was. De Hydra werd gevonden in moerassige gebieden, terwijl Ladon werd ingezet om grote schatten te bewaken.

Beide wezens werden gedood door Hercules als onderdeel van de twaalf taken die hem waren toegewezen door Eurystheus. Ten slotte, als het op intelligentie aankwam, won Ladon de strijd dankzij zijn vermogen om verschillende talen te spreken.

Ladon en Heracles

Zoals vermeld in de vorige paragraaf, kreeg Hercules de taak om Ladon te doden als onderdeel van zijn Twaalf Werken. Zoals gebruikelijk bij mythen uit het oude Griekenland, zijn er verschillende versies van hoe Heracles de appels in handen kreeg. Eén versie stelt dat Heracles naar het verre westen reisde, door de Libische woestijn, op zoek naar de ongrijpbare tuin van Hera. Hij ontmoette Nereus, de zoon van Gaia en Pontus, die een gedaanteverwisselaar was en Heracles bleef ontwijken totdat hij werd gevangen.

Nereus vertelde Heracles vervolgens dat hij de tuin alleen kon vinden als hij Prometheus ontmoette, de Titanengod van het vuur. Nereus vertelde hem waar hij Prometheus kon vinden en Heracles vervolgde zijn reis.

Prometheus had op dat moment de goden beledigd door hun vuur te stelen, dus straften ze hem door hem aan een rots te ketenen en een arend opdracht te geven zijn lever op te eten. Heracles vond Prometheus uiteindelijk en hij schoot een pijl op de arend, waardoor deze onmiddellijk stierf.

Prometheus, blij dat hij was bevrijd, bedankte Heracles en vertelde hem dat zijn (Prometheus’) broer, Atlas, de locatie van de tuin wist. Atlas wees hem de weg naar de tuin van de Hesperiden en Hercules vervolgde zijn pad. Bij het bereiken van de boomgaard schoot Hercules een giftige pijl op Ladon, die hem doodde. Daarna nam hij de appels mee en ging er vandoor, waarmee hij de taak voltooide die hem door Eurystheus was toegewezen.

Ladon en Atlas

Volgens een andere versie van de mythe heeft Heracles, na Atlas te hebben gevonden, hem misleid om de appels te halen. Zeus had Atlas gestraft voor zijn deelname aan de oorlog tegen de Olympische goden door hem te vragen het hemelgewelf omhoog te houden. Toen Heracles Atlas vond, stelde Atlas voor dat Heracles hem zou helpen het hemelgewelf vast te houden terwijl hij de appels voor Heracles ging halen. Omdat Atlas de vader van de Hesperiden was, kon hij de appels zonder problemen van de boom plukken.

Toen hij echter terugkwam met de appels, weigerde hij het hemelgewelf weer van Heracles over te nemen en dat was waar Heracles zijn list gebruikte. Heracles vertelde Atlas dat hij het hemelgewelf graag zou blijven vasthouden, maar dat hij eerst zijn mantel moest aanpassen. Zo gaf hij de hemel aan Atlas om vast te houden en toen Atlas de hemel opnam, rende Heracles zo snel als hij kon weg met de appels. In deze versie van de mythe kwam Heracles Ladon niet tegen, maar kreeg hij de appels toch.

Ladon in de Astronomie

In het boek Astronomie van de Latijnse auteur Gaius Hyginus wordt het sterrenbeeld in de verre noordelijke hemel Draco genoemd, naar Ladon. Volgens de mythe plaatste Zeus hem tussen de sterren, waarschijnlijk nadat Heracles hem in de tuin van de Hesperiden had gedood. De Romeinse astronoom Ptolemaeus nam Draco op in zijn 48 sterrenbeelden en het maakt nog steeds deel uit van de hedendaagse 88 sterrenbeelden. Astronomen kunnen het sterrenbeeld het hele jaar door zien vanaf noordelijke breedtegraden.

Andere Versies van Ladon

Veel geleerden geloven dat de Griekse Ladon was geïnspireerd door Lotan, een ander monster uit de Amoritische traditie. Men denkt ook dat Lotan werd voorafgegaan door Temtum, een slang die wordt afgebeeld op Syrische zegels uit de 18e-16e eeuw voor Christus. Lotan beïnvloedde ook de Leviathan die in de Hebreeuwse Bijbel te vinden is.

Een ander figuur waarvan de Grieken waarschijnlijk Ladon hebben gevormd, was Illuyanka, een slangachtige draak die aanvankelijk vocht met de stormgod Tarhunz en won. Illuyanka werd later echter gedood door Tarhunz op advies van Inara, de godin van de wilde dieren.

De Uitspraak van Ladon

De naam wordt uitgesproken als “|Lah-dun|”.

Ladon Percy Jackson

Ladon komt voor in de boekenserie van Rick Riordan, Percy Jackson en de Olympiërs, in zijn oorspronkelijke rol als bewaker van de glanzende appels in de tuin van de Hesperiden. Ladon draagt bij aan de dood van Zoe Nightshade door via een beet gif in haar bloedbaan te spuiten.

Conclusie

Dit artikel heeft gekeken naar de oorsprong en mythologie van de oude Griekse slang Ladon. Hier is een samenvatting van alles wat we tot nu toe over het slangachtige beest hebben ontdekt:

• Ladon was ofwel de zoon van de oer-zeegoden Ceto en Phorcys, Typhon en Echidna, of werd gebaard door ofwel Gaia of Hera zonder enige mannelijke betrokkenheid.
• Hera, de koningin van de goden, belastte hem met de taak om haar glanzende appels in de tuin te bewaken omdat ze haar dienaressen, de Hesperiden, niet vertrouwde om dit goed te doen.
• Ladon had 100 koppen die in elke richting keken, waardoor het voor iedereen moeilijk was om de appels te stelen, want wanneer één kop sliep, waren de andere 99 klaarwakker.
• Het beest werd echter gedood met een giftige pijl door Heracles als onderdeel van de Twaalf Werken die hem waren toegewezen door koning Eurystheus van Mycene.
• Na zijn dood werd hij veranderd in een sterrenbeeld aan de hemel dat tegenwoordig bekend staat als Draco.

De figuur van Ladon was geïnspireerd op Lotan uit Ugaritische teksten of Illuyanka uit de Hettitische mythen. Ladon verschijnt in enkele moderne literaire werken, waaronder het boek van Rick Riordan, Percy Jackson en de Olympiërs.