Antigone

Een Thebaanse prinses. Antigone (Ἀντιγόνη) was de dochter van Oedipus en Jocasta. Antigone was de zuster van Eteocles, Polyneices en Ismene.

Zij speelde een belangrijke rol in de oorlog tussen Argos en Thebe, die bekend staat als de Zeven tegen Thebe. Zij was een prominente figuur in twee toneelstukken van Sophocles: Oedipus te Kolonos en Antigone.

Haar vader was betrokken bij een tragedie waarin hij onwetend zijn eigen vader, koning Laius, had gedood en met zijn moeder, Jocasta, was getrouwd. Oedipus verwierf het koninkrijk Thebe doordat hij het monster Sfinx had verslagen. Hij trad daarna in het huwelijk met Jocasta, zonder te beseffen dat hij zich schuldig had gemaakt aan moord en incest. Toen Thebe door hongersnood werd getroffen, probeerde Oedipus te ontdekken wie de vorige koning had vermoord. Toen hij de vreselijke waarheid achter het orakel en de voorspelling besefte, doorstak hij zijn eigen ogen nadat zijn moeder/echtgenote (Jocasta) zelfmoord had gepleegd. Omdat haar broers Eteocles en Polyneices te jong waren om te regeren, trad haar oom Creon, de broer van Jocasta, op als regent.

In Oedipus te Kolonos, toen haar vader werd verbannen, fungeerde zij als zijn gids, aangezien hij blind was. Tijdens Oedipus’ ballingschap ontbrandde een machtsstrijd in Thebe tussen haar twee broers. Eteocles werd koning terwijl zijn broer een leger uit Argos terugbracht. Beide broers beseften dat een van hen de oorlog kon winnen als hij de zegen van hun vader ontving. Beide broers wendden zich tot hun vader om een zegen, maar hij vloekte hen beiden in plaats daarvan. Creon probeerde Antigone te ontvoeren zodat Oedipus gedwongen zou worden partij te kiezen voor Eteocles. Theseus, de Atheense held en koning, redde Antigone uit handen van haar ontvoerders.

In de andere tragedie, Antigone, toen de oorlog eindigde met de nederlaag van Argos, sneuvelden beide broers toen zij elkaar in een tweegevecht doodden. Opnieuw trad Creon op als regent en heerser van Thebe; hij gaf Eteocles een schitterende begrafenis, maar hij bepaalde dat Polyneices een vijand was wiens lichaam geen begrafenis verdiende. Antigone was ontzet door het decreet en smeekte haar oom zijn bevel in te trekken. Dit maakte Creon alleen maar kwader, zodat hij beval dat iedereen die Polyneices begroef levend zou worden ingemuurd als straf.

Alleen Antigone had de moed om haar andere broer te begraven; haar zuster Ismene was bevreesd voor de straf van haar oom. Antigone werd kort nadat zij Polyneices had begraven gevangengenomen. Haemon, die verliefd was op Antigone, smeekte zijn vader Creon om Antigone te sparen, omdat hij van haar hield en met haar verloofd was. Maar Creon negeerde de smeekbeden van zijn zoon.

De tragedie is dat Antigone stierf toen zij werd ingemuurd, en Haemon volgde haar door zich met zijn zwaard te doden. Eurydice, de echtgenote van Creon, vervloekte haar man om zijn koppigheid en meedogenloze decreet voordat zij zich verhing.

Hoewel Antigone geen strijdster was, bewees zij haar moed toen zij het decreet van haar oom trotseerde. Antigone was heroïsch omdat zij zich verzette tegen een hogere macht. Van allen in haar familie had zij de zaak van het recht en het goddelijk recht het meest vooruitgeholpen. Zij was een martelares.

Volgens de Fabulae schreef Hyginus een andere versie van de mythe van Antigone. Creon beval zijn zoon Haemon om Antigone te doden, omdat zij zijn wet had getrotseerd en Polyneices had begraven. Omdat Antigone zijn vrouw was, verborg Haemon haar echter bij de herders. Zij baarde een zoon die later zou deelnemen aan de jaarlijkse spelen in Thebe. Creon herkende zijn kleinzoon en beval zijn zoon opnieuw om Antigone te doden. Haemon had geen keus meer en doodde zijn vrouw met zijn zwaard in aanwezigheid van Creon. Daarop wierp Haemon zich op zijn zwaard en stierf, zijn vrouw volgende.

Zie Oedipus in het Huis van Thebe en de Zeven tegen Thebe voor meer details over de tragedie en de oorlog.