Theseus

Theseus, of Θησεύς, was de grootste held uit Athene. In veel opzichten leek hij op zijn beroemdere neef Heracles, sterk en buitengewoon moedig. Toch werden zijn moed en kracht geëvenaard door wijsheid en mededogen.

• Vroege avonturen
• Oorlog van de Lapithen en de Centauren
• Later leven

Vroege avonturen

• Jeugd
• Minotaurus
• Amazonen

Jeugd

Velen zeggen dat Aegeus (Αἰγεύς), koning van Athene, zijn vader was. Toch denken evenveel mensen aan hem als de zoon van Poseidon.

Aegeus ging naar Delphi, verlangend naar een zoon. Omdat hij het orakel niet begreep, ging hij naar Troezen en bezocht Pittheus (Πιτθεύς), de zoon van Pelops. Pittheus begreep het orakel echter wel. Nadat hij Aegeus dronken had gemaakt, liet Pittheus zijn dochter met Aegeus slapen, maar in plaats daarvan was het Poseidon die met Aethra (Αἴθρα) sliep. Als dat het geval is, dan was Theseus niet eens een Athener. Voordat Aegeus naar Athene terugkeerde, plaatste hij zijn zwaard en sandalen onder een enorme rots en vertelde Aethra hun zoon naar hem toe te sturen als hij de voorwerpen onder de rots vandaan kon halen.

Toen hij opgroeide tot een jonge man, verwijderde Theseus het zwaard en de sandalen onder de rots vandaan. Hij liep naar Athene in plaats van een schip te nemen. Maar bandieten teisterden de weg naar Athene. Onverschrokken trotseerde Theseus elk gevaar met zowel snel denken als kracht en moed.

---

Zijn methoden om met de bandieten af te rekenen waren eenvoudig maar effectief: wat de bandiet zijn slachtoffer aandeed, deed Theseus de bandiet aan.

Een bandiet die bekend stond als Periphetes had de gewoonte om de hoofden van zijn slachtoffers in te slaan. Theseus ontwapende hem en doodde hem met dezelfde knots die Periphetes op veel van zijn slachtoffers had gebruikt.

Sciron dwong zijn slachtoffer zijn voeten te wassen voordat hij hen van de klif schopte. Toen Sciron Theseus probeerde te schoppen, liet de held Sciron slim in plaats daarvan van de klif gooien.

Toen Theseus door de landengte van Korinthe reisde, kwam hij Sinis tegen, de zoon van Polypemon en Sylea, dochter van Corinthus. Deze bandiet stond bekend als de Pijnboombuiger omdat hij de gewoonte had de benen van zijn slachtoffer vast te binden aan twee naar de grond gebogen pijnbomen, voordat hij de bomen losliet. Sinis stierf op dezelfde manier als veel van zijn slachtoffers waren gestorven.

Sinis had een prachtige dochter genaamd Perigune, die zich verborg in een bed van biezen en asperges toen haar vader werd gedood. Ze bad dat ze deze soorten planten nooit zou vernietigen als ze haar verborgen hielden. Theseus kon haar niet vinden, maar Perigune kwam toch naar buiten toen Theseus beloofde haar geen kwaad te doen. Theseus nam haar mee naar bed en ze baarde een zoon genaamd Melanippus. Zij en haar nakomelingen hielden zich aan haar belofte. Melanippus was dezelfde persoon die de hardloopwedstrijd won bij de Nemeïsche Spelen, gehouden door de Epigonen.

Theseus doodde ook de Crommyonische Zeug, nageslacht van de monsters Echidna and Typhon, die het platteland teisterde. Theseus worstelde met Cercyon bij Eleusis en doodde hem, waarbij hij zijn vaardigheid meer gebruikte dan brute kracht.

Een bandiet Procrustes had een bed dat hij zijn gast aanbood. Als zijn slachtoffer te kort was, rekte hij hen uit met gewichten; als ze te lang waren, sneed hij ze af tot ze in het bed pasten. Hij werd op dezelfde manier gedood (op welke manier Procrustes precies stierf, weet ik niet zeker).

---

Eindelijk arriveerde Theseus in Athene. Aegeus was echter getrouwd met Medea, de tovenares die uit Korinthe vluchtte na het doden van Jasons verloofde en haar vader. Aegeus was er eindelijk in geslaagd zelf een zoon te krijgen. Medea baarde Aegeus een zoon genaamd Medus. Gehoord hebbend van de roem van Theseus, nodigde Aegeus de held uit voor een banket, onwetend dat de jonge held zijn zoon was.

Medea wist wie Theseus was en overtuigde de koning om de jonge held te laten vergiftigen. Maar voordat Theseus de vergiftigde wijn dronk, herkende Aegeus het zwaard dat zijn zoon aan zijn zijde droeg, en sloeg onmiddellijk de wijn uit de hand van zijn zoon. Medea ontsnapte en vluchtte terug naar Colchis. Aegeus liet Theseus benoemen tot troonopvolger van Athene.

Aegeus had last gehad van rebellie sinds hij zijn bewind begon, na het verdrijven van de zonen van Metion met de hulp van zijn broers, Pallas en Lycus. Pallas had vijftig zonen die bekend stonden als de Pallantiden. Met de hulp van zijn zoon dreef Aegeus zijn broer Lycus uit naar Lycië, in Klein-Azië. In de gevechten doodde Theseus Pallas en zijn zonen.

Minotaurus

Theseus vernam al snel dat Athene eerder een oorlog had verloren van Minos, de koning van Kreta, zoon van Zeus en Europa. Minos had een zoon verloren genaamd Androgeus toen Aegeus de jongeling stuurde om een stier te doden. In plaats daarvan doodde de stier Androgeus. Sommigen zouden zeggen dat Aegeus Androgeus opzettelijk de dood in had gestuurd.

Om Aegeus en Athene te straffen, eiste Minos elke negen jaar een schatting waarbij Athene zeven jongelingen en zeven maagden naar zijn paleis in Cnossus moest sturen. Daar werden ze in het Labyrint geworpen, een groot doolhof waar iedereen zou verdwalen terwijl ze over het kronkelende pad liepen, zonder ooit de uitgang te vinden. De Atheense jongelingen en maagden moesten voedsel zijn voor een monster dat in het Labyrint leefde.

Het monster stond bekend als de Minotaurus (Μινώταυρος). De Minotaurus was een wezen met de kop van een stier en het lichaam van een man. De Minotaurus was het nageslacht van Minos’ vrouw Pasiphaë (Pasiphae), dochter van Helius, en een prachtige witte stier die bekend stond als de Kretenzische Stier.

Toen Minos voor het eerst over Kreta heerste, had hij tot Poseidon gebeden om hem een stier te sturen, zodat hij die stier kon offeren aan de Heer van de Zee. Toen de stier verscheen, kon Minos het niet opbrengen om de stier te offeren. In plaats daarvan hield hij de stier.

Boos over de gebroken belofte liet Poseidon Pasiphaë verliefd worden op de stier. Pasiphaë paarde met de stier. In plaats van het monster te doden waaraan zijn vrouw het leven had geschonken, liet Minos zijn vermaarde uitvinder, Daedalus, het Labyrint bouwen en sloot de Minotaurus op in het doolhof.

Theseus besloot een einde te maken aan de schattingen door het monster te doden, waarbij hij als een van de offeranden meeging. Hij beloofde zijn vader dat als hij zou slagen in deze zoektocht, hij het zwarte zeil op zijn schip zou veranderen in een wit zeil. Theseus was begonnen aan het grootste avontuur uit zijn heroische loopbaan.

Aangekomen in Cnossus werden de slachtoffers door de straat geparadeerd. De dochter van Minos, Ariadne (Ἀριάδνη), die de stoet gadesloeg, werd onmiddellijk verliefd op Theseus. Ze zocht Daedalus op en vroeg om een middel om uit het Labyrint te ontsnappen.

Ariadne ontmoette toen Theseus en vroeg hem haar mee te nemen naar Athene en met haar te trouwen als ze hem hielp de uitgang te vinden. Theseus stemde toe. Ze gaf hem een kluwen garen en vertelde hem het ene uiteinde van de wol aan de ingang te binden en de wol af te wikkelen terwijl hij liep. Als hij het Labyrint wilde verlaten, kon hij gemakkelijk zijn stappen terugvinden door de draad te volgen.

Theseus ging moedig op zoek naar de Minotaurus in het Labyrint. Zonder wapen sloeg Theseus de Minotaurus dood met zijn vuisten terwijl hij het monster tegen de grond drukte. Met de draad verlieten Theseus en de andere slachtoffers het Labyrint en ontsnapten met Ariadne naar het schip, koers zettend naar Athene.

Het achterlaten van Ariadne

Er zijn veel versies van waarom Ariadne Athene nooit bereikte. Een daarvan was dat Theseus haar opzettelijk achterliet op het eiland Naxos. Ariadne werd gevonden door Dionysus, de god van de wijn. De wijngod troostte haar en trouwde later met haar.

Een andere was dat Ariadne moest herstellen van zeeziekte; ze werd op het eiland achtergelaten terwijl Theseus wat noodzakelijk werk aan het schip moest doen. Een storm hield het schip echter vele dagen weg van de haven. Toen Theseus terugkeerde naar het eiland, was Ariadne gestorven.

Nog een andere versie (in de Odyssee) zegt dat Ariadne door Artemis werd gedood op het eiland Dia, vanwege wat Dionysus tegen Ariadne had gezegd.

De dood van Aegeus

Bij de terugkeer van Theseus naar Athene vergat hij zijn zeil te veranderen van zwart in wit. Theseus was met zijn vader overeengekomen dat het witte zeil zou betekenen dat de held succesvol was in zijn avontuur, terwijl het zwarte zeil aangaf dat hij op Kreta was gestorven.

Aegeus, het zwarte zeil ziende, dacht dat zijn zoon was gestorven. In zijn verdriet wierp Aegeus zich in de zee en verdronk. De zee werd naar de koning de Egeïsche Zee genoemd.

Vanwege zijn overwinning op het doden van de Minotaurus werd gezegd dat Theseus een festival instelde ter ere van Apollo, genaamd Pyanopsia, door een mengelmoes van peulvruchten en een tak van olijf of laurier op te hangen aan de poort van de tempel van Apollo.

Amazonen

Theseus werd koning van Athene. Hij bleek een wijs en rechtvaardig koning te zijn. Als koning probeerde hij degenen te helpen die zichzelf niet konden beschermen. Theseus beschermde de verbannen en bejaarde Oedipus en zijn dochters in Colonus tegen mannen die gestuurd waren door Creon, de regent van Thebe en de oom van Oedipus. Theseus troostte de bejaarde koning totdat hij stierf. Bij zijn dood begeleidde Theseus de dochter van Oedipus veilig terug naar Thebe.

Op vergelijkbare wijze weigerde Creon, de regent van Thebe, na het rampzalige conflict van de Zeven tegen Thebe, de Argivers toe te staan de gesneuvelde leiders te begraven. Adrastus, de enige overlevende leider van de noodlottige expeditie, deed een beroep op Theseus voor hulp.

Theseus en zijn Atheense leger versloegen de Thebanen en dwongen Creon vervolgens de Argivische doden op te geven en hen te laten begraven. Hoewel Theseus een overwinnaar was, stond hij de Atheners niet toe Thebe te bezetten of te plunderen.

Zie Zeven tegen Thebe.

---

Volgens de tragedie van Euripides, De Waanzin van Heracles, overtuigde Theseus zijn neef Heracles er niet van om zelfmoord te plegen. Heracles had, vanwege zijn waanzin - een waanzin toegebracht door Hera - zijn zonen en mogelijk zijn vrouw Megara vermoord.

Waar de andere vrienden van Heracles van hem wegvluchtten, probeerde Theseus hem te troosten en de moed van Heracles op te wekken, hem vertellend dat alleen een lafaard zichzelf zou doden. Theseus nam Heracles mee naar Athene om zijn neef te reinigen.

In andere versies was Theseus niet betrokken bij deze mythe met Heracles. De meeste bronnen beweren dat het Thespius was die Heracles reinigde. Wie hem ook reinigde, Heracles eindigde nog steeds met het raadplegen van het orakel van Delphi en het uitvoeren van twaalf werken voor zijn neef Eurystheus.

---

Hoewel hij een grote verantwoordelijkheid had als koning, weerhield het Theseus niet van zijn liefde voor avontuur en gevaar. In Marathon was er een stier die bekend stond als de Marathonische Stier, die mensen doodde en gewassen verwoestte. Deze stond voorheen bekend als de Kretenzische Stier, die koning Minos in bezit had gehad. Deze zelfde Kretenzische Stier was de vader van het monster, de Minotaurus. Deze Kretenzische Stier werd door Heracles van Kreta naar Tiryns gebracht, in een van zijn twaalf werken. Nadat Heracles deze stier aan Eurystheus had getoond, liet hij hem los. De stier kwam uiteindelijk aan in Marathon.

Theseus ging ook naar Marathon en doodde de Marathonische Stier, zoals hij ook met zijn nageslacht had gedaan.

---

De volgende gebeurtenissen over Theseus en de Amazonen zijn nogal verwarrend, afhankelijk van de bronnen waarop men vertrouwt.

Ofwel vergezelde Theseus Heracles naar het land van de Amazonen tijdens het negende werk van Heracles, of Theseus ging alleen naar Themiscyra. Ofwel ontvoerde Theseus Antiope, de zus van Hippolyte of Hippolyta (de Amazonenkoningin), of ze liep met Theseus weg naar Athene.

Volgens Nostoi (de “Terugkeren”) in de Epische Cyclus, belegerden Heracles en Theseus Themiscyra. Antiope, die verliefd werd op Theseus, verraadde de Amazonen en haar stad.

Theseus en Antiope trouwden en kregen een zoon genaamd Hippolytus.

De Amazonen vielen later Athene aan, maar werden verslagen. Antiope vocht aan de zijde van Theseus. In de eindfase van de strijd werd Antiope gedood. (Sommigen zeggen dat Hippolyte de vrouw van Theseus was.)

Volgens de bovenstaande gebeurtenis vielen de Amazonen Athene binnen om Antiope te straffen en te doden voor het verraden van hen. Terwijl sommige schrijvers zeggen dat de Amazonen kwamen om Antiope te redden, als Theseus Antiope had ontvoerd.

Volgens de Catalogus van Vrouwen trouwde Theseus ook met Hippe en Aegle op hetzelfde moment.

Oorlog van de Lapithen en de Centauren

• Peirithoüs
• Huwelijk van Peirithoüs & Hippodameia
• Helena & Persephone

Peirithoüs

Een koning van de Lapithen. Peirithoüs (Peirithous) was de zoon van Ixion, Zeus of Aepytus, en van Dia, dochter van Eioneus of Deïoneus.

Peirithoüs stond meer bekend om zijn overmoedige dapperheid dan om enige heroische prestaties. Toen hij hoorde van de heroische daden van Theseus, wilde Peirithoüs hem testen om te zien of het waar was.

De jonge koning stal een kudde vee van Theseus’ land. Theseus achtervolgde hem totdat Peirithoüs zich omdraaide om de Atheense held te confronteren.

In plaats van tegen elkaar te vechten, bewonderden ze elkaars moed. Theseus en Peirithoüs besloten vrienden te worden. Het leek erop dat Theseus en Peirithoüs bloedbroeders waren geworden.

Sommigen zeggen dat de twee koningen deelnamen aan de zoektocht met Jason en de Argonauten, maar Apollonius noemde hun namen niet in zijn versie. Volgens Apollodorus waren Theseus en Peirithoüs samen op avontuur in de Onderwereld. Ze namen zeker deel aan de Calydonische zwijnenjacht, waar Theseus zijn gewonde vriend moest redden.

Peirithoüs vergezelde de held waarschijnlijk naar het land van de Amazonen. Zie het vorige artikel over de Amazonen.

Huwelijk van Peirithoüs & Hippodameia

Peirithoüs (Peirithous) nodigde zijn vriend uit voor zijn huwelijk met Hippodameia. Vele andere helden waren aanwezig, waaronder Peleus en Nestor. Onder de Lapithenhelden bevonden zich Polyphemus en Caeneus.

Polyphemus was de zoon van Eilatus en Hippea. Polyphemus had met de Argonauten gevaren, maar werd met Heracles achtergelaten in Mysië toen hij op zoek ging naar de vermiste schildknaap van Heracles, Hylas. Zie de Argonauten over de verdwijning van Hylas.

Caeneus (Καινεύς) is mogelijk ook een Argonaut geweest (hij werd niet genoemd door de schrijver Apollonius). Hij was oorspronkelijk een dochter van Elatus (of Eilatus?) genaamd Caenis. Toen Poseidon Caenis verkrachtte, kreeg ze een wens van de zeegod. Caenis wenste een man te worden zodat ze nooit meer hulpeloos zou zijn. Haar wens werd ingewilligd en Caenis werd veranderd in een man. Ze veranderde haar naam in Caeneus (Caineus).

Als Caeneus werd hij een held van grote kracht en de transformatie maakte zijn lichaam onkwetsbaar voor alle wapens. Caeneus had een zoon genaamd Coronus, die later door Heracles zou worden gedood.

Onder de genodigden waren de Centauren. De Lapithen hadden onlangs vrede gesloten met de Centauren. De Centauren woonden in de buurt van de Lapithen, voornamelijk in de regio Magnesia. Volgens één versie waren de Lapithen en Centauren aan elkaar verwant. Lapithus en Centaurus waren zonen van Apollo en Stilbe, die de dochter was van de riviergod Peneius en de Naiade Creüsa (Creusa). Lapithus werd de voorvader van de Lapithen, terwijl Centaurus de voorvader van de Centauren was. In een andere versie was Centaurus de zoon van Ixion en het wolkenfantoom, mogelijk genaamd Nephele, die leek op de godin Hera. Centaurus paarde met enkele merries uit Magnesia, wat een stam voortbracht die deels man en deels paard was.

Tijdens de huwelijksceremonie werden de Centauren, geleid door Eurytion, dronken en gewelddadig. Eurytion en de anderen probeerden de bruid en andere Lapithenvrouwen weg te voeren, zodat ze hen konden verkrachten.

Er braken hevige gevechten uit tussen de Centauren en Lapithen. Theseus doodde vele Centauren, waaronder Eurytion. (Een ander verhaal zegt dat Eurytion ontsnapte naar Arcadië, waar de Centaur Heracles tegenkwam in zijn vierde werk.)

De andere gasten, Peleus en Nestor, namen ook deel aan de strijd. Caeneus doodde ook vele Centauren, totdat de Centauren hem met bomen doodknuppelden of hem onder de bomen begroeven. De Lapithen verdreven de rest van de Centauren.

Toen de Lapithen het lichaam van Caeneus opgroeven, ontdekten ze dat Caeneus weer in een meisje was veranderd.

De Lapithen versloegen de Centauren en verdreven hen uit Thessalië. De overlevende Centauren vestigden zich in Arcadië, waar Heracles hen zou ontmoeten bij de berg Pholoë (Mount Pholoe).

Peirithoüs en Hippodameia kregen een zoon genaamd Polypoetes. Polypoetes en zijn vriend Leonteus, zoon van Coronus en kleinzoon van Caeneus, zouden later de Lapithen in veertig schepen van Argissa naar Troje leiden.

Helena & Persephone

Het laatste avontuur van Theseus met Peirithoüs (Peirithous) bleek rampzalig voor het duo. Inmiddels van middelbare leeftijd begon Theseus zijn gezonde verstand te verliezen omdat de overmoed van zijn jongere vriend de grote held begon te beïnvloeden. Toen de vrouw van Peirithoüs stierf, besloten of zwoeren ze elk waarschijnlijk te trouwen met een dochter van Zeus.

Theseus wilde trouwen met de jonge Helena van Sparta, de zus van de helden Castor en Polydeuces, die bekend stonden als de Dioscuren, terwijl de ambitie van Peirithoüs zelfs nog roekelozer en dwazer was, aangezien hij niemand minder dan de koningin van de Onderwereld zelf wilde trouwen, Persephone. Beiden besloten de ander te helpen om de beoogde vrouw van zijn vriend te ontvoeren.

Toen ze Helena ontvoerden, was ze niet meer dan een meisje van twaalf op dat moment. Ze lieten Helena achter bij Theseus’ moeder Aethra in een van de steden in Attica. Sommigen zeggen dat Helena de moeder was van Iphigeneia door Theseus, maar dat Clytemnestra, de halfzus van Helena, Iphigeneia als haar eigen kind opvoedde. (Gewoonlijk werd Iphigeneia beschouwd als de dochter van Agamemnon en Clytemnestra.)

De Dioscuren brachten het Spartaanse leger naar Attica om hun zus te redden. De Dioscuren waren meer dan een partij voor Theseus. Theseus en Peirithoüs waren echter al vertrokken naar de Onderwereld. Tijdens de afwezigheid van Theseus namen de Dioscuren de stad in en redden hun zus terwijl ze Aethra gevangen hielden. Voordat ze naar Sparta terugkeerden, zetten ze een Athener genaamd Menestheus (Μενεσθεύς) op de troon in Athene.

Persephone was de vrouw van Hades, de heer van de Onderwereld. Hades was zich duidelijk bewust van hun voornemen om zijn vrouw te ontvoeren. Hades was eigenlijk best geamuseerd en was niet van plan hen te doden, aangezien ze zich al in zijn domein bevonden.

Hades begroette Theseus en Peirithoüs buiten zijn paleis en nodigde de twee stervelingen binnen uit. Hades vroeg hen in zijn aanwezigheid te gaan zitten. Op het moment dat ze op de stoelen gingen zitten, konden ze niet meer bewegen. Ze zaten vast aan de stoelen. Ze wisten niet waar ze waren of waarom ze daar waren. In feite vergaten ze alles, omdat ze op de Stoelen van Vergetelheid zaten.

Theseus werd alleen gered omdat Heracles arriveerde om zijn laatste werk voor zijn neef Eurystheus uit te voeren: het ophalen van Cerberus uit de Onderwereld. Heracles slaagde erin Theseus los te trekken van de stoel, waarbij hij tegelijkertijd wat van zijn huid verloor.

Toen Heracles probeerde Peirithoüs uit de stoel te trekken, veroorzaakte dat een aardbeving. Ze realiseerden zich dat ze Peirithoüs niet konden bevrijden zonder de Onderwereld te laten instorten. Bovendien wist Hades dat het Peirithoüs was die van plan was zijn vrouw te ontvoeren.

Theseus vergezelde Heracles terug naar de oppervlakte, om te ontdekken dat Menestheus zijn troon had toegeëigend en dat de Dioscuren zijn moeder als slaaf hadden meegenomen.

Later leven

Theseus was niet langer een groot held, zoals toen hij de Minotaurus had gedood en tegen de Centauren had gevochten. Evenmin was hij koning in Athene, aangezien hij was afgezet door Menestheus. Naarmate Theseus ouder werd, leefde hij in ballingschap en leidde hij een leven dat verre van succesvol was.

• Hippolytus
• Dood van Theseus

Hippolytus

Enkele jaren later trouwde Theseus met Ariadne’s zus Phaedra (Φαίδρα), de dochter van koning Minos van Kreta. Het huwelijk was geregeld door Theseus en Deucalion, de zoon van Minos, die destijds koning van Kreta was. Zij baarde hem twee zonen: Acamas (Ἀκάμας) en Demophon (Δημοφών). Theseus stuurde zijn zonen naar Euboea toen hij zijn troon verloor aan Menestheus. In de Trojaanse Oorlog gingen zijn twee zonen later naar Troje onder leiding van Elephenor, de koning van Euboea.

Hippolytus (Ἱππόλυτος) was de zoon van Theseus bij de Amazone Antiope (´Αντιοπη) of Hippolyta. Theseus had zijn zoon naar Troezen gestuurd, waar de jongeling door zijn grootvader werd opgevoed. Hippolytus was een jager die de godin Artemis vereerde en de liefdesgodin Aphrodite negeerde. Hippolytus gaf er de voorkeur aan kuis te blijven, net als de godin die hij vereerde.

Om Hippolytus te straffen voor zijn veronachtzaming om haar te eren, liet Aphrodite Phaedra smoorverliefd worden op haar stiefzoon. In het begin probeerde Phaedra haar gevoelens voor de zoon van haar echtgenoot te verbergen. Maar ze kon haar gevoelens niet verbergen voor een van haar trouwe bedienden. Ze kwijnde langzaam weg van verlangen.

De bediende, in een poging behulpzaam te zijn, drong er bij haar meesteres op aan haar gevoelens kenbaar te maken aan Hippolytus. Toen Phaedra Hippolytus probeerde te verleiden, berispte hij haar en zei dat ze getrouwd was en bij Theseus hoorde. Gekwetst door de afwijzing van Hippolytus, verhing ze zichzelf.

Theseus vond zijn vrouw dood. Toen hij een briefje van haar vond, stond in de brief dat ze Hippolytus valselijk beschuldigde van een poging haar te verkrachten. In haar schaamte pleegde ze zelfmoord. Onwetend van de onschuld van zijn zoon, beschuldigde Theseus zijn zoon onterecht en verbande Hippolytus uit Troezen. Niet tevreden nadat Hippolytus de stad had verlaten, riep hij Poseidon (zijn vader) aan en sprak een vloek uit over Hippolytus.

Terwijl Hippolytus zijn wagen langs de weg mende, trad de vloek van Theseus in werking; op de een of andere manier liet Poseidon de paarden van Hippolytus schrikken, waardoor hij zijn wagen liet crashen. Hippolytus raakte dodelijk gewond.

Op dat moment verscheen de godin Artemis aan Theseus. Artemis vertelde Theseus dat de brief die zijn vrouw had geschreven onjuist was. Hippolytus was niet alleen onschuldig; het was Phaedra die had geprobeerd zijn zoon te verleiden.

Te laat realiseerde Theseus zich tot zijn afschuw dat hij de dood van zijn zoon had veroorzaakt. Stervend keerde Hippolytus terug naar huis. Hij was niet alleen onschuldig aan datgene waarvan zijn vader hem beschuldigde, hij vergaf Theseus. Artemis vertelde Theseus dat het niet geheel zijn schuld was, en dat Aphrodite tegen zijn zoon had gekonpeld. Toen Artemis verdween, stierf haar favoriete jager.

Sommigen zeggen dat Hippolytus niet stierf en dat Artemis hem meevoerde. Ze liet hem door Asclepius genezen van zijn wonden. Artemis maakte Hippolytus onsterfelijk, waarna hij voortaan in Italië woonde. Hippolytus werd een kleine godheid genaamd Virbius in Italië.

Ik weet niet zeker of deze gebeurtenis plaatsvond voor of na het avontuur van Theseus in de Onderwereld.

Dood van Theseus

Theseus trok zich terug aan het hof van Lycomedes (Λυκομήδης), koning van het eiland Scyrus, aangezien het volk hem uit Athene had verbannen. Menestheus was nog steeds heerser van Athene en hij was een van de leiders die bij Troje vochten, omdat hij een voormalige vrijer van Helena van Sparta was.

Er zijn verschillende versies van de dood van Theseus. Maar de meest voorkomende was dat zijn vriend en gastheer hem doodde door hem over de rand van een klif te duwen. Het leek erop dat Lycomedes de ouder wordende held vermoordde vanwege zijn complot met Menestheus.

Theseus stond bekend als een held die de hulpelozen en armen hielp: hij was een groot beschermer van de weerlozen. De Atheners en Salaminers vereerden hem als een god.

Genealogie

• Huis van Athene
• Huis van Thessalië (Lapithen)

Feiten en Cijfers over de Oorlog van de Lapithen en de Centauren