Daedalus

• Talus
• Daedalus en Icarus
• De dood van Minos

Talus

Daedalus (Daidalos of Δαίδαλος) was oorspronkelijk een Atheens meesterambachtsman en uitvinder. Daedalus was de zoon van Eupalamus en de achterachterkleinzoon van Koning Erechtheus van Athene. Daedalus was ook de broer van een zuster genaamd Perdix.

Daedalus werd uit Athene verbannen toen hij zijn eigen neef Talus doodde, de zoon van Perdix. Talus werd op twaalfjarige leeftijd leerling van Daedalus. Talus was zo begaafd dat hij de zaag uitvond, na de wervelkolom van een vis te hebben bestudeerd, en een passer om een cirkel te tekenen. Jaloers op het talent van zijn neef en vrezend dat deze hem spoedig zou overtreffen, wierp Daedalus zijn neef van de top van de Akropolis.

Volgens de dichter Ovidius werd Talus in een laagvliegende vogel veranderd omdat deze bevreesd was te hoog te vliegen. Daedalus werd betrapt toen hij probeerde het lichaam van zijn neef te verbergen door het te begraven. Afhankelijk van de bronnen vluchtte hij of werd hij uit Athene verbannen, nadat hij schuldig was bevonden in een proces op de Areopaag.

Daedalus en Icarus

Daedalus ging naar Kreta en diende Minos als architect en ambachtsman van de koning.

Toen Pasiphaë verliefd werd op de Kretensische Stier, was het Daedalus die haar hielp om met de stier te paren, en zij werd de moeder van het monster, de Minotaurus.

Het was Daedalus die het Labyrint bouwde om de Minotaurus gevangen te houden. Alleen Daedalus wist hoe men uit het Labyrint kon ontsnappen. De uitvinder gaf dit geheim aan de dochter van Minos, Ariadne, die verliefd was op de jonge Atheense held Theseus (zie Theseus).

Toen Minos besefte dat Daedalus verantwoordelijk was voor de ontsnapping van Theseus uit het Labyrint, liet Minos de ambachtsman en zijn zoon Icarus in het Labyrint opsluiten.

Om uit het Labyrint te ontsnappen, maakte Daedalus een paar stel vleugels voor zichzelf en Icarus, die van veren en was waren gemaakt. Voordat zij uit hun complexe gevangenis vlogen, waarschuwde Daedalus zijn zoon niet te hoog te vliegen. Samen vlogen zij weg uit het Labyrint.

Icarus vloog echter te hoog en vergat de onheilspellende waarschuwing van zijn vader, omdat hij het vliegen opwindend vond. De zon smolt zijn gevederde vleugels; Icarus stierf toen hij op de aarde neerstortte. Terwijl Herakles slaaf was bij Koningin Omphale van Lydië, ontdekte de held het lichaam van Icarus op een eiland genaamd Doliche, dat hij prompt begroef. Herakles noemde het eiland Icarië. Daedalus was Herakles zeer dankbaar en richtte een standbeeld voor Herakles op te Pisa. Herakles zag het standbeeld echter aan voor een echt persoon en dacht dat het een vijand was, omdat het die nacht zeer donker was. Herakles wierp een steen en beschadigde zijn eigen standbeeld.

Een minder interessante versie van de historicus Diodorus Siculus vermeldt dat Daedalus met zijn zoon Icarus per schip vluchtte. Toen zij op het eiland landden, stapte Icarus roekeloos uit, viel in het water en verdronk. De eilandbewoners noemden hun eiland Icarië, naar Icarus.

Een andere variatie op deze mythe is te vinden in Pausanias’ Beschrijving van Griekenland. Daedalus ontsnapte met zijn zoon op een klein schip, achtervolgd door de Minoïsche vloot. Pausanias zei dat Daedalus de zeilen had uitgevonden waardoor zijn vaartuig sneller was dan de schepen van Minos, die werden geroeid. Icarus’ onervarenheid met het sturen deed het schip kapseizen. Herakles trof Icarus aan op het strand en herkende hem, waarna de held zijn lichaam begroef op het eiland dat nu Icarië werd genoemd.

Welke versie men ook heeft gelezen, Daedalus arriveerde uiteindelijk op Sicilië.

De dood van Minos

Minos was nog steeds woedend over de ontsnapping van Daedalus, dus stelde hij een grote beloning in om de uitvinder te vinden, en jarenlang zond hij zijn oorlogsschepen uit op zoek naar de vluchteling. Uiteindelijk lokaliseerde hij Daedalus’ verblijfplaats op Sicilië. Minos bracht een aanzienlijke zeemacht mee om Daedalus gevangen te nemen.

Cocalus, de koning van de Sicani, bevriende Daedalus, die hem hielp met de bouw van verschillende grote citadels – Megaris, Acragas en Selinus.

Minos bracht een spiraalvormige schelp mee en bood een grote beloning voor wie er een draad doorheen kon trekken. Cocalus bracht de schelp naar Daedalus. Daedalus bevestigde de draad vervolgens aan een mier, zodat de mier de draad van het ene uiteinde van de schelp naar het andere kon trekken. Cocalus toonde vervolgens zijn succes.

Minos besefte dat Cocalus Daedalus verborgen hield. Minos eiste dat Cocalus de uitvinder zou uitleveren of zijn machtige leger zou het hoofd moeten bieden. Cocalus beloofde Daedalus aan de Kretensische koning over te dragen en bood zijn huis aan als gastvrijheid.

Terwijl Minos in bad ging, goten de dochters van Cocalus kokend water over zijn hoofd. Cocalus deelde de Kretensische generaal mee dat hun koning per ongeluk was uitgegleden en in het bad gevuld met heet water was gevallen. Minos werd op Sicilië begraven.

Toen Minos stierf, werd hij een dienaar van Themis, godin van de rechtvaardigheid, samen met zijn broer Rhadamanthys en Aeacus, de zoon van Zeus en Aegina. Zij waren de drie rechters in de Onderwereld, die zitting hielden over de zielen van de doden.