Obscure scheppingsmythen
Hesiodus was niet de enige Griekse dichter die over de Schepping en de oorsprong van de goden en de mensheid schreef. Het verslag van Hesiodus is slechts één soort. De wereld werd eerst geschapen uit Chaos, en vervolgens door de Wereldouders – Gaea (Aarde) en Uranus (Hemel).
Er zijn verschillende versies over de Schepping. Een oudere dichter, Homerus, auteur van de Ilias en de Odyssee, zinspeelde op een andere kosmogonie dan die van Hesiodus. En dan zijn er nog andere kosmogoniën die verband hielden met het Kosmische Ei.
Eén bron betrof de godin Eurynome en de Wereldslang Ophion. Deze bron komt van Apollonius van Rhodos, een hellenistische dichter die de Argonautica schreef in de 3e eeuw v.Chr.
Een andere traditie over de Schepping door het Kosmische Ei betrof de goden Phanes of Protogonus en Dionysus/Zagreus. Deze andere traditie kwam uit de gedichten van de zogeheten cultus van de Orphische Mysteriën.
Wat deze twee scheppingsmythen gemeen hebben is het Kosmische Ei dat gewoonlijk in het bestaan kwam uit leegte (chaos) of de afgrond. Het Kosmische Ei, Wereldei of welke andere namen het ook moge hebben, is een universeel thema in scheppingsmythen, niet alleen in deze obscure Griekse mythen maar ook uit andere culturen en beschavingen. Het Kosmische Ei is echter opvallend afwezig in Hesiodus’ Theogonie.
