Melanippus en Comaetho
In een Achaeïsche stad genaamd Patrae bevond zich een heiligdom van Artemis waar generaties lang mensenoffers werden gebracht. Het begon allemaal in de tijd dat Comaetho (Κομαιθώ) een jonge priesteres was in de tempel van Triklariaanse Artemis.
Comaetho was een mooie jonge maagdelijke priesteres toen zij verliefd werd op een knappe jongeling genaamd Melanippus (Μελάνιππος). Melanippus deed het juiste door haar ouders om haar hand te vragen, maar haar vader weigerde. Melanippus kreeg geen hulp van zijn eigen familie.
In wanhoop en verlangen bedreven het ongelukkige paar in het geheim de liefde in het heiligdom van Artemis. De eigen priesteres van de godin had haar schrijn ontheiligd. In woede veroorzaakte Artemis hongersnood die gewassen rond het platteland van Patrae verwoestte, en pestziekte raasde door de stad.
Het volk van Patrae zocht advies bij het orakel van Delphi. Het orakel deelde hun mee dat de godin hen strafte voor de ontheiliging van haar schrijn door Comaetho en Melanippus. De godin zou pas verzoend worden als zij de geliefden offerden, en zij moesten elk jaar één jongeman en één maagd aan de godin blijven offeren. Hen werd verteld dat het gebruik pas zou eindigen wanneer een vreemde koning op hun grond arriveerde, met een nieuwe god.
Bij hun terugkeer grepen zij Melanippus en Comaetho en offerden hen op het bloedige altaar van de godin.
Generaties lang brachten de burgers van Patrae elk jaar een van hun jongemannen en vrouwen als menselijke offers aan de onverbiddelijke godin, wanhopig wachtend op het einde van hun bloedige gewoonte. Deze jongelui waren onschuldig aan enige zonde, maar het volk durfde niet te stoppen met het offeren.
Het gebruik eindigde generaties later. Pausanias vertelt hoe het eindigde met de komst van Eurypylus (Εὐρύπυλος), een van de Thessalische aanvoerders, die in de Trojaanse Oorlog had gevochten.
Eurypylus was de zoon van Evaemon. Eurypylus had veertig schepen naar Troje gebracht, uit de steden Ormenion en Asterion. Eurypylus werd in de Ilias herdacht toen Patroclus, metgezel van Achilles, zijn wond verzorgde. Het was het nieuws over Eurypylus dat Patroclus ertoe bracht in Achilles’ plaats te vechten (zie de Ilias over de dood van Patroclus). Eurypylus was een van de leiders in de buik van het Houten Paard, en hij overleefde de oorlog maar keerde nooit naar huis terug.
Toen de Grieken Troje plunderden, ontving Eurypylus een prachtig bewerkte houten kist als zijn buit. De kist behoorde aan de Trojaanse held Aeneas. Toen Aeneas gedwongen werd Troje aan zijn lot over te laten, liet hij de kist achter. Cassandra, de Trojaanse zieneres en dochter van koning Priamus, vervloekte elke Griek die de kist zou openen en erin zou kijken.
Nieuwsgierig naar wat er in de kist verborgen was, opende Eurypylus het deksel en ontdekte een beeldje van de wijngod Dionysus. De aanblik van het beeld dreef hem tot waanzin. Eurypylus vluchtte van zijn mannen en zwierf doelloos terug naar Griekenland.
Toen Eurypylus in Delphi arriveerde, raadpleegde hij de Pythische priesteres voor de genezing van zijn waanzin. Het orakel vertelde hem dat hij het volk moest vinden dat jaarlijks één jongeman en één maagd aan de godin Artemis offerde.
Eurypylus arriveerde in Patrae, net op tijd om de laatste offers te stoppen. Toen de koning het beeld van Dionysus in het heiligdom van Artemis plaatste, was Eurypylus genezen. Het volk van Patrae herinnerde zich het orakel en beëindigde hun jaarlijkse mensenoffers.
Het volk van Patrae verwelkomde de vreemde koning en kroonde Eurypylus als hun nieuwe koning. Eurypylus keerde nooit terug naar Thessalië. Hij leefde en stierf in Patrae, waar hij werd begraven in een graf nabij het heiligdom van Laphriaanse Artemis. Eurypylus werd vereerd als de held van Patrae.
