Artemis en Orion: Het hartverscheurende verhaal van een sterveling en een godin

Artemis en Orion zijn in de Griekse mythologie geliefden wiens liefdesverhaal een tragisch einde kende. De relatie tussen Orion, een gewone sterveling, en Artemis, de godin van de jacht, werd verwoest door niemand minder dan haar tweelingbroer Apollo, die werd gedreven door jaloezie.

Lees verder voor meer informatie over deze personages.

Wie zijn Artemis en Orion?

Artemis is de Griekse godin van de jacht, vegetatie, wilde dieren, wildernis, bevalling en kuisheid in de oude Griekse mythologie en religie. Orion was gezegend met een prachtig postuur en een goed uiterlijk, en bezat een grote bekwaamheid als jager, ondanks dat hij een gewone sterveling was. Ze waren geliefden die samen jaagden.

Het liefdesverhaal van Artemis en Orion

Het verhaal van Artemis, Orion en Apollo is een versie die leidde tot de tragische dood van Orion. Er ging een verhaal rond over de dood van Actaeon door de handen van Artemis, maar dapper als hij was, negeerde Orion dit gruwelijke verhaal en vervolgde zijn reis naar het bos waar de godin joeg. Dit deed hij omdat hij hartstochtelijk verliefd zou zijn op Merope, een van de nimfen van Artemis.

Hij bleef Merope volgen waar ze ook ging, terwijl hij afstand hield van de godin. Op een dag, terwijl hij samen met zijn honden, Canis Major en Canis Minor, aan het jagen was, zag hij iets wits in de struiken. Hij sloop naderbij, denkend dat het een zwerm vogels was. Toen hij dichtbij was, realiseerde hij zich onmiddellijk dat het de zeven nimfen waren, gekleed in witte tunieken.

De nimfen renden weg zo snel als de wind, maar Orion achtervolgde hen even snel, want hij was groot en sterk. Net toen hij zijn hand uitstak om Merope te grijpen, riep de nimf om hulp en Artemis reageerde onmiddellijk toen ze hen hoorde. De godin veranderde de nimfen in zwermen witte duiven en ze vlogen weg.

Terwijl ze hoger stegen, vroeg Artemis Zeus om hen te helpen. De nimfen werden plotseling veranderd in een cluster van zeven sterren en leefden samen aan de hemel. Daarna noemden de mensen hen de “Plejaden” of de “Zeven Zusters”. De godin benaderde Orion later, maar was verblind door het uiterlijk, de kracht en de moed van de jager.

De vriendschap tussen Artemis en Orion

Al snel werden Artemis en Orion goede vrienden. Ze brachten tijd door met het verkennen van het bos en het samen jagen, waarbij ze elkaar uitdaagden voor wedstrijden en boogschietwedstrijden. ’s Nachts vermaakten ze elkaar met het vertellen van verhalen bij een kampvuur, en de bossen werden gevuld met hun gelach.

Zonder dat zij het wisten, werd Apollo jaloers op hun vriendschap. Hij vroeg zich af hoe zijn tweelingzus van een gewone sterveling kon houden. Artemis vertelde hem dat Orion heroïsch was, en dat maakte Apollo razend. Hij beraamde onmiddellijk een plan tegen Orion.

Artemis en Orion als geliefden

Artemis en Orion werden smoorverliefd op elkaar; ze werden geliefden, vrienden en elkaars metgezellen bij het jagen op wilde dieren of het verkennen van de bossen. Artemis was erg gesteld op Orion, de enige persoon om wie ze ooit echt gaf.

Je vindt het misschien een beetje vreemd dat Artemis een liefdesverhaal heeft, omdat ze het grootste deel van haar leven jagend doorbracht en niet veel interactie had met haar volgelingen. Wellicht was het een duidelijke aanwijzing dat haar liefde voor Orion echt was. Maar helaas is hun liefdesverhaal niet het ideale verhaal met een gelukkig einde.

Andere verhalen onthulden dat er ook lagere godheden waren die Artemis probeerden te veroveren, maar die eindigden allemaal in afwijzing. Haar afwijzing van de riviergod Alpheus leidde ertoe dat hij haar probeerde te ontvoeren. Toen ze hoorde dat Alpheus onderweg was om haar als zijn nieuwe bruid op te eisen, smeerde ze haar gezicht in met modder. De godheid herkende haar niet en liep haar gewoon voorbij. De godin kon uiteindelijk ongedeerd ontsnappen.

De schorpioen

Terwijl Orion sliep, droomde hij dat er een reusachtige schorpioen in het bos verscheen om hem uit te dagen. Hij greep onmiddellijk naar zijn zwaard en raakte de schorpioen, maar hij kon zijn pantser niet doorboren. Ze vochten de hele nacht door. De schorpioen doorboorde bijna zijn hart toen hij wakker werd, maar toen realiseerde hij zich dat het slechts een nachtmerrie was.

Hij stond op en liep naar buiten, badend in het zweet en geschokt toen hij zag dat de schorpioen uit zijn droom voor hem stond. Apollo had de schorpioen gestuurd om Orion te doden. Hij ging onmiddellijk het gevecht aan met de schorpioen en net als in zijn droom kon hij het pantser van de schorpioen niet doorboren. Het wezen kwam steeds dichter bij hem, wat hem deed besluiten om weg te zwemmen van de kust.

Terwijl Orion aan het wezen ontsnapte, benaderde Apollo zijn zus en vertelde haar dat Candaeon, een kwaadaardige man die een bospriesteres had aangevallen, daar was en probeerde te vluchten door de zee over te zwemmen. Het idee van iemand die haar eigen mensen had aangevallen, maakte Artemis woedend. Ze ging direct naar de zee, en Apollo wees snel de man aan die ver op zee zwom, van wie zij niet dacht dat het Orion was.

De pijl van Artemis

Artemis liet abrupt haar pijl los, en deze raakte nauwkeurig de juiste plek – haar Orion. Verward door de opluchting van haar broer, realiseerde ze zich onmiddellijk dat het de man was van wie ze hield. Apollo had haar bedrogen. Ze zwom wanhopig de zee op, in de hoop Orion nog te kunnen redden. Ze was echter te laat, want de geest van de jager was zijn lichaam al ontvlucht.

In de beroemde versie van hun liefdesverhaal doodde Artemis Orion per ongeluk door de misleiding van Apollo. Terwijl ze wegzwoom om te ontsnappen aan een monsterlijke schorpioen die door Apollo was gestuurd, schoot de godin haar pijl nauwkeurig af zonder te herkennen wie de persoon werkelijk was, omdat ze in de verte alleen zijn hoofd kon zien. De overbescherming van Apollo jegens zijn zus en jaloezie op haar liefde voor Orion leidden tot de dood van de jager. Hij manipuleerde zijn zus slim om de daad te verrichten om toekomstig conflict te vermijden.

Vervuld van verdriet en spijt nam de godin het lichaam van Orion mee in haar zilveren maanchariot en plaatste haar geliefde aan de hemel als eerbetoon aan haar vriend die dezelfde naam draagt: het sterrenbeeld Orion.

Het verhaal van de tragedie tussen hen verspreidde zich over heel Kreta. Artemis deed een beroep op Asclepius, de god van de geneeskunde die gespecialiseerd was in genezing, om Orion weer tot leven te wekken, maar Zeus weigerde het idee om de doden terug te brengen tot leven, omdat er een scherpe lijn bestond tussen goden en gewone stervelingen. Orion kreeg vervolgens onsterfelijkheid door tussen de sterren aan de hemel te leven.

De verhalen van Orion

Er zijn verschillende oude verslagen van het verhaal van Orion. De meeste mythen zijn tegenstrijdig en gevarieerd. Een van de bronnen zegt dat hij werd geboren in Boeotië met het vermogen om over water te lopen, geschonken door zijn vader Poseidon. Hij werd ooit jager voor koning Oinopion van Chios, maar werd blind gemaakt en van het eiland verbannen nadat hij Merope, de dochter van de koning, had verkracht.

Orion voer over de zee naar Lemnos om hulp te zoeken bij het terugkrijgen van zijn gezichtsvermogen. Hij deed een beroep op de god Hephaistos, die hem naar de plaats stuurde waar de zon opkomt, waar Helios zijn zicht herstelde. Toen hij terugkeerde naar Griekenland, zocht hij naar Oinopion met de wens om wraak te nemen, maar de koning verborg zich in een ondergrondse kamer van brons.

Verschillende versies van het leven van Orion

Een van de beroemdste verhalen uit de verschillende verslagen van Orions dood is wanneer hij opschepte dat hij alle beesten van de aarde zou opjagen en doden. Zijn gepoch maakte Moeder Aarde, Gaia, woedend, die zijn opschepperij als een bedreiging opvatte. Daarom besloot ze een schorpioen te sturen om een einde te maken aan het leven van Orion. De schorpioen en Orion werden vervolgens tussen de sterren geplaatst als sterrenbeelden die tegenover elkaar staan, waarbij de ene opkomt als de andere ondergaat — de sterrenbeelden Schorpioen en Orion.

In een andere versie doodde Artemis Orion echter omdat hij haar hofdame, genaamd Oupis, had verkracht. Er is ook een bron die zegt dat Artemis Orion doodde omdat hij haar probeerde te verkrachten. De verhalen die aan Orion gekoppeld zijn, vertonen een gelijkenis met die over andere mythologische jagers in de regio Boeotië.

Een voorbeeld was de jager Cephalus, van wie werd gezegd dat hij was verleid door de godin Eos. Een ander voorbeeld was de Boeotische reus genaamd Tityos, die werd gedood door Apollo en Artemis met hun pijl en boog omdat hij probeerde de godin Leto te verkrachten, op dezelfde manier waarop Orion Oupis aanviel.

Ook is er het verhaal van Actaeon, die werd gedood door Artemis terwijl hij aan het jagen was in het bos. Volgens sommige legenden liep de jonge man Actaeon langs Artemis terwijl zij aan het baden was in de heilige poel. Actaeon was gefascineerd door de schoonheid van de godin, dus hij bleef onbeweeglijk staan. Toen Artemis de jonge man zag, gooide ze een handvol water en veranderde Actaeon in een hert zodra de druppels zijn huid raakten.

FAQ

Waarom was Artemis beroemd?

Artemis was beroemd omdat zij de dochter is van de godin van de muziek, Leto, en de machtige koning van de goden, Zeus. Ze werd beschouwd als de meest prominente maangodin, samen met de andere maangodinnen Selene en Hecate. Haar Romeinse equivalent is de godin Diana.

Haar tweelingbroer is Apollo, met wie ze een zeer sterke band heeft. Ze werden beiden geboren voor grootsheid. Apollo was een belangrijke Griekse god die geassocieerd werd met muziek, de boog en waarzeggerij. Ondertussen was Artemis de favoriete godin onder de plattelandsbevolking. Beiden worden beschouwd als kourotrofische godheden of beschermers van jonge kinderen, in het bijzonder jonge meisjes.

Artemis wenste als kind een grote ontdekkingsreizigster en jaagster te worden. Ze woonde in de bergbossen van Arcadië samen met de zeven nimfen die haar door haar vader Zeus waren gegeven om haar te beschermen. Ze ontving een pijl en boog van puur zilver van de Cyclopen en honden die haar door Pan waren geschonken om haar te helpen bij de jacht. Haar vaardigheden in het boogschieten werden uitzonderlijk en evenaarden zelfs die van Apollo. Ze bracht dagen en nachten door met jagen in het stille bos dat stervelingen meden om de godin niet te vertoorne.

Conclusie

De liefdesaffaire van Artemis en Orion leidde tot een hartverscheurend moment, net zo snel als hun vriendschap tot iets moois leidde. Het is echter niet echt verrassend, want tragische liefdesverhalen komen veel voor in de Griekse mythologie.

• Artemis is de Griekse godin van de jacht.
• De liefde tussen Artemis en Orion voor elkaar was verboden omdat hij een sterveling was en zij een godin.
• Ze hielden beiden van jagen, wat de reden was dat ze vrienden werden en daarna verliefd werden.
• De jaloezie van Apollo leidde tot de dood van Orion, omdat hij door een pijl van Artemis werd geraakt omdat ze niet wist dat hij het was; ze dacht dat hij een dier was om op te jagen.
• Het leven van Orion eindigde doordat hij een sterrenbeeld werd, omdat ze wilde dat hij voor altijd zou voortleven.

Dit is wederom een verhaal dat je vlinders in je buik geeft maar dan snel in een tragedie verandert. Dit verhaal laat ons echter tenminste elke nacht naar de sterren kijken en beseffen dat er nog steeds schoonheid verborgen zit, zelfs in de meest tragische momenten.