Eos

Godin van de dageraad. Eos was de dochter van Hyperion en Theia. De Romeinen identificeerden haar als Aurora.

Sommigen zeggen dat zij de dageraad bracht door met haar strijdwagen over de hemel te rijden, terwijl anderen zeggen dat zij een gevleugelde godin was. Haar paarden die de strijdwagen trokken heetten Lampus en Phaethon.

Eos was de zuster van Helius en Selene. Zij baarde aan Astraeüs (Astraeus) – Boreas, Notus en Zephyrus (noorden-, zuiden- en westenwind), en de sterren, waaronder de planeet Venus, bekend als de morgenster, onder de naam Eosphorus, ´Εωσφορος “Dageraadbrenger” of Phosphorus Ψοσφορος “Lichtbrenger”. Phosphorus werd in het Latijn vertaald als Lucifer “Lichtbrenger”. Lucifer werd later een naam die werd toegekend aan de christelijke personificatie van het kwaad – Satan of de Duivel – vanwege het vers in Jesaja 14:

Hoe zijt gij uit de hemel gevallen, gij morgenster, zoon des dageraads! Hoe zijt gij ter aarde geveld, overweldiger der volken!

Jesaja 14:12 (Statenvertaling)

Aphrodite strafte Eos voor het bedrijven van de liefde met Aphrodites langdurige minnaar Ares, de god van de oorlog. Aphrodite trof haar met een liefdeszucht naar stervelingen.

Eos werd ook verliefd op een sterfelijke koning genaamd Tithonus, de zoon van de Trojaanse koning Laomedon, die daarmee de broer was van Priamus. Eos was de moeder van Memnon, de leider van de Ethiopiërs in de Trojaanse Oorlog. Haar zoon werd gedood door Achilles tijdens het laatste jaar van de oorlog.

Eos vroeg Zeus om Tithonus onsterfelijk te maken, maar vergat om eeuwige jeugd te vragen. Daardoor veranderde Tithonus in een verschrompelde oude man die langzaam wegkwijnde. Eos veranderde hem in een cicade.

Andere mogelijke minnaars van Eos waren Cephalus, echtgenoot van Procris; de reuzenjager Orion; en Cleitus, afstammeling van Melampus.