Diana

Classical

De Romeinse godin van de jacht en wilde dieren. Haar Griekse tegenhanger was Artemis. Oorspronkelijk was Diana geen maangodin, totdat zij de attributen van Artemis had overgenomen. Sindsdien waren Diana en Artemis niet meer van elkaar te onderscheiden, aangezien zij volledig identieke eigenschappen bezat. Diana/Artemis werd wijd en zijd erkend in het Middellandse Zeegebied en de Zwarte Zee.

Diana was oorspronkelijk een Latijnse godin, vereerd in Aricia (Ariccia), Latium. Het was waarschijnlijk de Romeinse koning Servius Tullius (ca. 6e eeuw v.Chr.) die Diana naar Rome bracht en haar eerste tempel op de Aventijn bouwde. Haar feestdag werd gevierd op 13 augustus.

Zoals Artemis werd Diana gezien als de maagdelijke jageres met boog en pijlen, die met haar gevolg óf door de bossen jaagde óf in het meer baadde.

Diana was de dochter van Jupiter (Zeus) en Latona (Leto), en zuster van Apollo. Apollo had echter geen Romeinse tegenhanger, zodat hij in het Romeinse pantheon werd overgenomen.

Diana van Versailles
Musée du Louvre, Parijs

In de Aeneis, toen Aeneas de Sibille in Cumae bezocht, stond daar een tempel gewijd aan zowel Apollo als Diana. Deze bevond zich in Diana’s Woud, buiten Cumae. In dit woud groeide de Gouden Tak aan een steeneik. Deze Gouden Tak was een talisman van overgang naar de Onderwereld. De ingang tot de Onderwereld bevond zich in een grot, beschermd door een meer van zwart water en een donker woud. Diana werd, evenals Artemis, vaak gelijkgesteld met de godin Hecate of Trivia (Romeinse naam).

De Romeinen identificeerden Diana met Arduinna, de Gallische godin van het woud en de jacht, alsmede met de Aziatische Astarte.

Diana dook opnieuw op in de middeleeuwse literatuur, in het bijzonder in de Arthurslegendes. In de Franse Vulgaatcyclus en de Post-Vulgaatcyclus bevond het Meer van Diana, binnen de grenzen van het Woud van Brocéliande in Bretagne, zich op de plaats waar de Vrouwe van het Meer (Ninianne) Merlijn met haar betovering gevangenzette.

Volgens deze legende was Diana de minnares van Faunus, die zij doodde. Merlijn zou hetzelfde lot ondergaan als Faunus, door middel van de toverkunst van Ninianne in steen te worden opgesloten. (Zie De dood van Merlijn in de Legende van Excalibur.)