Aegina

Aegina was het eiland gelegen in de Saronische Golf, ten oosten van de kust van Argolis. Aegina werd oorspronkelijk Oenone of Oenopia genoemd.

Aegina was genoemd naar de dochter van de riviergod Asopus, in Sicyonië. Zeus werd verliefd op Aegina, transformeerde zichzelf in een vlam en ontvoerde de jonge vrouw. Zeus bracht haar naar het eiland Oenone. Aegina werd de moeder van Aeacus (Aiacos). Het eiland werd vervolgens omgedoopt tot Aegina.

Asopus ging op zoek naar zijn dochter, maar kon haar niet vinden. Sisyphus, koning van Korinthe, had gezien hoe Zeus Aegina naar het eiland bracht. Sisyphus vertelde Asopus waar Zeus zijn dochter had gebracht. Asopus probeerde zijn dochter terug te halen, maar werd verdreven door Zeus’ bliksemschichten.

Zeus strafte Sisyphus later voor het verraden van hem. Sisyphus bracht in Tartarus zijn tijd door met het eeuwig omhoog rollen van een rotsblok, dat altijd weer naar beneden rolde voordat hij de top kon bereiken. Zie ook Sisyphus bij de Aeoliden.

---

Aegina werd de moeder van Aeacus. Aeacus werd koning van het eiland Aegina. Als zoon van Zeus werd Aeacus vervolgd door Hera, de jaloerse echtgenote van zijn vader. Hera zond een pestilentie die de gehele bevolking doodde. Aeacus bad tot zijn vader (Zeus) om het eiland opnieuw te bevolken. Zeus verhoorde het gebed van zijn zoon door de ontelbare mieren in mensen te veranderen. Deze mensen werden bekend als de Myrmidonen. De Myrmidonen waren een sterk en gehard volk. Zij waren uitstekende arbeiders en soldaten.

Aeacus was de sterveling die de goden Poseidon en Apollo hielp bij de bouw van de muur rondom Troje. Aeacus had drie zonen. Bij zijn echtgenote Endeïs had hij twee zonen: Peleus en Telamon.

Aeacus had ook een zoon genaamd Phocus bij zijn bijvrouw Psamathe, een Nereïde en de zuster van Thetis. Peleus en Telamon benijdden de atletische bekwaamheid van hun halfbroer, die de lievelingszoon van Aeacus was geworden. Op aansporen van Endeïs vermoordde Peleus zijn halfbroer Phocus. Aeacus verbande zowel Peleus als Telamon uit Aegina. Peleus ging naar Phthia in Thessalië, terwijl Telamon naar het nabijgelegen eiland Salamis ging. Telamon trachtte zijn vader te overtuigen van zijn onschuld, maar Aeacus negeerde Telamons smeekbeden.

Aangezien de zonen van Phocus – Crisus, Naubolus en Panopeus – reeds naar Phocis waren getrokken, had Aeacus geen erfgenaam om hem op te volgen.

Aeacus werd een dienaar van Themis, godin van de rechtvaardigheid, samen met Minos en Rhadamanthys, de twee zonen van Zeus en Europa. Zij waren de drie rechters in de Onderwereld, die zitting hielden over de zielen van de doden.

Zie Toorn des Hemels en de stamboom van de Aeaciden.