Cybele
Cybele of Kybele, bekend als de Grote Moeder der Goden, was een godin van Frygische oorsprong uit het noordwesten van Klein-Azie. Cybele was in wezen een moedergodin. Zij stond ook bekend onder andere namen, zoals Agdistis en Dindymene.
Sommigen associeerden Cybele met de Titanide Rhea (bij de Romeinen bekend als Ops), gemalin van Cronus en moeder van Zeus.
De mythe van Cybele is te vinden op de pagina Moedergodinnen.
De Grieken die langs de westelijke kusten van Klein-Azie woonden, kwamen van nature al in de late 6e eeuw v.Chr. in contact met Cybele. Hoewel er geen naam werd genoemd in de Homerische Hymne aan de Moeder der Goden, wordt aangenomen dat deze godin Cybele was. Haar metgezel Attis werd gewoonlijk samen met haar vereerd.
Haar priesters (galli) castreerden zichzelf ter ere van Attis voordat zij haar in haar tempel konden dienen. Haar festivals werden gehouden op 15-27 maart en op 4 april. De pijnbomen waren heilig voor zowel Cybele als Attis.
Haar cultus bereikte Rome ergens in de 3e eeuw v.Chr. Haar cultus bereikte een nieuw hoogtepunt tijdens het vroege Romeinse Keizerrijk. Tijdens de oorlog tegen het Carthaagse leger in de Tweede Punische Oorlog bracht Rome de verering van Cybele vanuit het Oosten, omdat men geloofde dat een profetie aangaf dat de Romeinen alleen de overwinning op Hannibal zouden behalen als zij een tempel voor Cybele oprichtten en de heilige steen in haar nieuwe schrijn installeerden. De mysterien van Cybele bleven populair gedurende het grootste deel van de Romeinse keizertijd.
