Odin

Heerser over het universum en leider van de Aesir. Odin was de zoon van de reuzen Bor en Bestla. Samen met zijn broers Ve (Lodur) en Vili (Hœnir) schiep hij het universum.

Toen hij en zijn broers de eerste man en vrouw schiepen, Askr en Embla genaamd, gaf elke god hun een geschenk. Odin gaf hun de adem des levens. Als een van de scheppers van het universum en vader van vele goden werd Odin bekend als Alfodur (“Alvader”). Zie Noorse Schepping.

Odin was de vader van vele Aesir-godheden. Zijn echtgenote was Frigg. Bij Frigg verwekte Odin Baldr, Höd en Hermod. Odin was de vader van zijn oudste zoon Thor bij Jörd (Jord of Fjörgyn), een reuzin (sommigen zeggen dat Frigg Thors moeder was). Bij een andere reuzin genaamd Grid was Odin de vader van Vidar. Odin was tevens de vader van Vali bij Rind, dochter van koning Billing.

Volgens de Noorse mythen was hij de opperste hemelgod, die Tyr verving — oorspronkelijk de belangrijkste god bij de oude Germaanse stammen. Hij erfde ook Tyrs rol als god van de hemel en de oorlog. Hoewel Odin de opperste heerser over goden en mensen was, was hij, in tegenstelling tot Tyr, niet betrouwbaar, want in verscheidene verhalen brak hij zijn eden.

Odin was populairder bij de adel en de krijgers dan bij boeren en het gewone volk.

Odin leek vooral een oorlogsgod te zijn, in het bijzonder de god van de overwinning in de strijd (Sigtyr of “overwinnaar-god”); hij was de god die het tij van de veldslag kon keren.

Odin stond bekend als Val-vader (“Vader der Gesneuvelden”), omdat hij de helft van de gevallen helden in de strijd ontving, bekend als de Einherjar. Deze helden wachtten op de komst van Ragnarok in Odins grote hal, Walhalla (“Hal der Gesneuvelden”) genaamd.

Odin had nog een andere grote hal die Valaskjalf heette, met een dak van zuiver zilver. In deze hal stond zijn troon Hlidskjalf, vanwaar hij de gehele wereld kon overzien.

Hij was de god van de gehangenen en werd Hanga genoemd. Odin zelf hing negen dagen aan de Yggdrasil (Wereldboom), doorboord door zijn eigen speer. Daar leerde hij de magie van de runen en enkele machtige spreuken in dichtvorm. Zie Offer: Ophanging en Runen.

Odin zwierf door de wereld, vergezeld door Vili (Hoenir) en Loki. Loki mocht vaak aanzitten bij feestmalen in Asgard, aangezien Odin en Loki bloedbroeders waren. In de Noorse mythen waren banden door bloededen soms sterker dan familiebanden. Loki hielp Odin vaak, maar zijn ondeugdende aard veroorzaakte soms meer problemen en verlegenheid voor hem en de andere goden.

Odin werd afgebeeld als een sombere, grimmige, bebaarde god die een van zijn ogen offerde opdat hij kon drinken uit de bron van Mimir (Bron der Wijsheid). Odin werd ook beschreven als de god met de brede hoed en een ooglapje om zijn ontbrekende oog te verbergen.

Odin droeg een speer genaamd Gungnir, vervaardigd door de dwergen (zonen van Ivaldi), terwijl zijn ring Draupner (Ring der Macht) werd gesmeed door de tweelingdwergen Brokk en Eiti. Zijn symbool was de valknut, een geknoopt teken. Hoewel Odin aan Sigmund een machtig zwaard genaamd Gram schonk, dat de held uit de eikenboom Branstock trok, was het Odin die Gram met Gungnir verbrijzelde toen de held streed tegen de zonen van Hunding. Naast Gungnir bewapende Odin zich met een gouden helm en een fraai maliënkolder, die hij droeg bij Ragnarok.

Odin reed op een paard met acht benen genaamd Sleipnir, een nakomeling van Loki (als merrie) en de reuzenhengst Svadilfari. Het was Odin die aan de held Sigurd verscheen en hem adviseerde het paard Grani te kiezen, een nakomeling van Sleipnir.

Aangezien hij slechts wijn dronk, gaf hij al zijn voedsel aan twee wolven, Freki en Geri. Twee raven, Huginn (“Gedachte”) en Muninn (“Geheugen”), vergezelden hem vaak en brachten hem berichten uit de wereld.

Odin was ook de vader van Sigi, die de grootvader was van Völsung. (Zie Völsunga Saga.) Het was hij die het zwaard Balmung (gemaakt door Wayland de Smid) in de machtige eik Branstock stak. Alleen de jongste zoon van Völsung, Sigmund, kon het zwaard uit Branstock trekken. Het zwaard zou de drager in staat stellen al zijn oorlogen te winnen. Het was Odin die het zwaard in tweeën brak, voordat Sigmund zijn laatste veldslag verloor. Het zwaard werd hersteld door Sigmunds zoon, Sigurd. Sigurd doopte het hersmede zwaard om tot Gram.

Odin had nog andere sterfelijke zonen, en hij liet hen verscheidene machtige dynastieën stichten in noord- en west-Europa. Ik noemde reeds Sigi, die over Frankrijk zou hebben geheerst. Er was ook Veggdegg, die koning werd van wat nu Oost-Saksen heet, en Beldegg (Baldr), die over Westfalen heerste. Vervolgens trok Odin noordwaarts, waar hij aankwam in een land genaamd Reidgotaland, dat later Jutland werd genoemd. Daar stichtte zijn zoon Skiold een koninklijk geslacht dat bekendstond als de Skioldungen, de heersers over Denemarken. In Zweden vestigde hij een andere zoon genaamd Yngvi, die het Zweedse huis der Ynglingen stichtte. In Noorwegen had Odin nog een zoon genaamd Sæming, de grondlegger van een Noors koninkrijk. Zie de genealogie van de Huizen der Noordelijke Koninkrijken.

Odin zou heel goed de mysterieuze figuur Od kunnen zijn, de echtgenoot van Freyja, aangezien de namen Odin en Od dezelfde betekenis hebben: “Razernij”. Freyja baarde twee dochters voor Od, maar hij verdween op een dag. Freyja weende gouden tranen om zijn verdwijning. Freyja zwierf door de wereld in een poging haar echtgenoot te vinden.

In de mythe over Freyja en het Brísingamen was zij de minnares van Odin.

Odin leidde een mystieke stoet ruiters tijdens de Wilde Jacht. Zij reden ‘s nachts rond, van Winternacht (31 oktober) tot Meiavond (30 april), en vooral tijdens de heidense Joelnacht (21 december). Als iemand hen zag, betekende dat waarschijnlijk diens ondergang.

Tijdens Ragnarok zou Odin worden gedood en verslonden door de reuzenwolf Fenrir. Zijn zoon Vidar wreekte zijn dood door Fenrir te doden.

In de Germaanse mythen, ten tijde van de Romeinen, werd Odin Wodan (Woden) genoemd. Odin erfde veel van Wodans eigenschappen, evenals die van Tiwaz (Tyr). De klassieke Romeinse schrijvers identificeerden Odin (Wodan) met Mercurius, omdat de dag van Mercurius identiek was aan die van Wodan (woensdag).