Was Arthwys zoon van Mar de echte koning Arthur?
Door Caleb Howells
Eén theorie over koning Arthur is dat hij geïdentificeerd kan worden met Arthwys zoon van Mar, een vermoedelijk historische figuur uit de Arthuriaanse periode. Hoewel het geen erg populaire theorie is, heeft deze meer verdiensten dan de meeste. Arthwys kan worden geplaatst in het traditionele tijdsbestek dat aan het leven van koning Arthur wordt toegeschreven, en hij was verbonden met een aantal personen die in de legenden optreden als metgezellen van koning Arthur. In dit artikel onderzoeken we het veronderstelde bewijs voor deze theorie in detail.
Wie was Arthwys zoon van Mar?
Arthwys zoon van Mar wordt in moderne bronnen vaak aangeduid als ‘Arthwys ap Mar’, omdat hij zo verschijnt in middeleeuwse Welshe genealogieën, waarbij ‘ap’ in die bronnen de Welshe aanduiding voor ‘zoon van’ is. De vroegste bron waarin hij voorkomt, is een document dat bekendstaat als de Afstamming van de Mannen van het Noorden.
Bestond hij echt?
Dit document dateert uit de dertiende eeuw, hoewel de daarin vervatte genealogie vermoedelijk enige tijd eerder is samengesteld, bijvoorbeeld in de twaalfde eeuw. Aangezien het geenszins een eigentijdse bron is, kunnen we niet met zekerheid zeggen of Arthwys zelfs wel echt heeft bestaan.
De twijfel over zijn historiciteit wordt nog vergroot door het feit dat sommige genealogische bronnen hem weglaten. In de Afstamming van de Mannen van het Noorden krijgt Arthwys bijvoorbeeld een zoon met de naam Eliffer. In een eerder handschrift echter, het Harleian MS 3859, komt Arthwys niet voor in de stamboom van Eliffer.
Niettemin wordt de historiciteit van Arthwys algemeen aanvaard. Een vergelijking van de verschillende genealogische bronnen van deze dynastie laat immers zien dat veel ervan corrupt zijn, waarbij tal van personen in de verschillende versies worden weggelaten.
De dynastie van Arthwys
Wat weten we dus over Arthwys? Alleen al de titel van het eerste document waarin hij voorkomt, geeft ons een aanwijzing over zijn koninkrijk. Hij kwam uit een gebied dat in middeleeuwse Welshe teksten het Oude Noorden wordt genoemd. Dit komt grofweg overeen met Noord-Engeland en Zuid-Schotland.
Arthwys was een afstammeling van een beroemde stichterfiguur uit die regio, genaamd Coel Hen. Deze verschijnt als de stichter van talloze dynastieën van het middeleeuwse Wales en het Oude Noorden. De exacte afstammingslijn van Coel naar Arthwys is uit de bronnen niet geheel duidelijk.
Uit een vergelijking van de verschillende genealogische gegevens in de bronnen blijkt dat de figuren Gwrwst, Mar, Maeswig en Ceneu alle worden gepresenteerd als voorouders van Arthwys vóór Coel. Over het algemeen wordt Arthwys beschouwd als een zoon van Mar, die op zijn beurt wordt gelijkgesteld aan Maeswig. Gwrwst wordt daarentegen afgedaan als een oom, en Ceneu wordt tot een eerdere voorouder en directe zoon van Coel gemaakt.
Met uitzondering van dat laatste punt zijn de overige conclusies discutabel. Er is in feite duidelijk bewijs dat de genealogische bronnen voor deze dynastie soms sterk waren verkort, en het is best mogelijk dat Gwrwst, zoals de bronnen hem presenteren, in werkelijkheid de vader van Arthwys was, en geen oom. Mar en Maeswig kunnen daarentegen best afzonderlijke generaties vertegenwoordigen.
Niettemin houden we het in dit artikel bij de conventie om Arthwys ‘ap Mar’ te noemen, dat wil zeggen als de zoon van Mar. Dat sluit aan bij de conventie en gebruikt de aanvaarde, ruimere betekenis van ‘zoon’, in de zin van ‘afstammeling’.
Andere familieleden
Voor zover we kunnen nagaan, behoorden Lleenog en Einion volgens de overlevering tot de broers van Arthwys. Zijn zonen waren Cynfelyn, Pabo Post Prydain (dit wordt om chronologische redenen betwist, maar het is waarschijnlijk juist), Eliffer en Ceidio.
Wanneer leefde Arthwys zoon van Mar?
Bepalend voor de vraag of Arthwys echt koning Arthur was, is de vraag wanneer hij leefde. Dat is geen gemakkelijke vraag te beantwoorden, omdat deze sterk afhankelijk is van zijn genealogie. Volgens de standaardgenealogie die aan hem wordt toegeschreven, zou hij de achterkleinzoon van Coel zijn.
Er is brede overeenstemming dat Coel in de tweede helft van de vierde eeuw werd geboren, volgens Peter Bartrums A Welsh Classical Dictionary in het bijzonder rond 360. Het lijkt er echter op dat Ceneu een relatief late zoon van Coel was; zijn geboorte wordt om chronologische redenen doorgaans geplaatst rond ca. 400.
Twee generaties vooruit tellend vanaf Ceneu om bij Arthwys uit te komen, komen we uit op ongeveer 440 tot 460, bij een gemiddelde van 20 tot 30 jaar per generatie.
Het is echter zeer duidelijk dat deze genealogie gebrekkig is. Lleenog zou de broer van Arthwys zijn geweest, toch wordt Lleenogs zoon Gwallog vermeld als strijder tegen de Anglische koning Hussa helemaal aan het einde van de zesde eeuw. Het is duidelijk dat Lleenog binnen de zesde eeuw geboren moet zijn, en hetzelfde moet gelden voor Arthwys als zij werkelijk broers waren.
De meest waarschijnlijke genealogie en chronologie
Gelet op de chronologische problemen en het bewijs uit de verschillende genealogische bronnen, ging de meest waarschijnlijke afstammingslijn van Arthwys ongeveer als volgt:
Coel (geb. 360)
Ceneu (geb. 400)
Mar (geb. 425)
Maeswic (geb. 450)
Gwrwst (geb. 475)
Arthwys (geb. 500)
Deze lijst is uiteraard speculatief, maar ze houdt rekening met het gewicht van het bewijs aangaande elk van deze personen, hun tijdgenoten en hun afstammelingen uit de bewaard gebleven Welshe bronnen.
Waar lag het koninkrijk van Arthwys?
De dynastie van Arthwys was een noordelijke. Zoals we zagen, komt hij voor in het document dat de Afstamming van de Mannen van het Noorden wordt genoemd. De exacte locatie van zijn koninkrijk is echter niet volledig duidelijk. Veel moderne bronnen maken hem een koning van het koninkrijk Elmet.
Elmet omvatte volgens een aantal bronnen een groot deel van Yorkshire. Dit wordt ondersteund door het feit dat Peredurs vader in één bron ‘Efrog’ wordt genoemd, de Welshe naam voor York, in plaats van zijn werkelijke naam, Eliffer (de zoon van Arthwys).
Bewijs dat Arthwys zoon van Mar de echte koning Arthur was
Nu deze basale feiten zijn opgeruimd, wat kunnen we zeggen over het veronderstelde bewijs dat Arthwys ap Mar de echte koning Arthur was? Deze theorie berust in wezen op de naam van deze figuur, zijn chronologie, zijn familieleden en zijn werkingsgebied.
De naam Arthwys
Laten we beginnen met een beschouwing van de naam Arthwys. Deze vertoont een duidelijke gelijkenis met de naam ‘Arthur’, maar is niet identiek. Om deze reden hebben veel onderzoekers deze kandidaat bij voorbaat verworpen.
Volgens voorstanders van deze theorie is er echter goede reden om de naam ‘Arthwys’ met ‘Arthur’ in verband te brengen. Er zijn verschillende mogelijkheden waarop de twee namen met elkaar verbonden kunnen worden.
Bijnaam
Eén idee is dat ‘Arthwys’ een soort bijnaam was, afgeleid van zijn werkelijke geboortenaam. Iets soortgelijks zien we bij een religieuze figuur genaamd Cadoc.
Volgens zijn hagiografie, geschreven in de elfde eeuw, reisde hij naar Bretagne. Terwijl hij in dat land verbleef, gaven de mensen daar hem de naam ‘Cadfoddw’. Deze bijnaam was duidelijk afgeleid van zijn werkelijke naam, ‘Cadoc’. Zij gebruikte het eerste deel van zijn naam en voorzag dat van een andere uitgang.
Op vergelijkbare wijze is het mogelijk dat Arthur bekend kwam te staan onder een bijnaam die het eerste deel van zijn naam nam en daar een andere uitgang aan gaf. Toevallig is ‘arth’ het Welshe woord voor ‘beer’. Het element ‘wys’ op zijn beurt is het Welshe woord voor ‘oproep’.
Volgens deze theorie betekent ‘Arthwys’ dus ‘de oproep van de beer’, en is het een bijnaam afgeleid van ‘Arthur’, vergelijkbaar met de manier waarop ‘Cadfoddw’ een bijnaam was afgeleid van ‘Cadoc’.
Corruptie
Een andere verklaring is simpelweg dat ‘Arthwys’ een corruptie van ‘Arthur’ is. Er zijn verschillende manieren waarop deze veronderstelde corruptie zou kunnen hebben plaatsgevonden.
Ierse invloed
Eén mogelijkheid is dat deze corruptie via Ierse invloed ontstond. Eén vorm van de Ierse versie van de naam ‘Arthur’ is bijvoorbeeld ‘Artuir’. Dit zien we onder andere in bronnen over Artuir mac Aedan.
In sommige Welshe bronnen werd de lettergroep ‘wy’ gebruikt waar we in Latijnse bronnen ‘ui’ aantreffen. Zo verschijnt de naam van Athrwys ap Meurig als ‘Athruis’ in het Latijnse Book of Llandaff. ‘Arthwys’ zou dus een aanvaardbare alternatieve spelling van ‘Artuis’ kunnen zijn.
De enige werkelijke corruptie die nodig is om van ‘Artuir’ bij ‘Artuis’ te komen, zou dan de verandering van de ‘r’ in een ‘s’ zijn. Dit is een aantoonbare corruptie in middeleeuwse bronnen. Ze was zelfs relatief gangbaar, omdat deze twee letters er vrij gelijkaardig uitzagen.
Bretonse invloed
Aan de andere kant zou Bretonse invloed verantwoordelijk kunnen zijn voor de vorm ‘Arthwys’. Op het archivolt van Modena zien we Arthurs naam gespeld als ‘Artus’, en dit komt ook in een aantal andere bronnen voor. Dit wordt algemeen opgevat als een Bretonse vorm van de naam van de legendarische koning.
Het kan zijn dat ‘Arthuis’ slechts een zeer geringe corruptie van ‘Artus’ is, met een ingevoegde ‘i’. Deze ene, kleine corruptie zou volstaan om de naam van Arthwys te verklaren, als we die laten teruggaan op de Bretonse vorm van Arthurs naam.
Latijnse invloed
Nog een mogelijkheid is dat ‘Arthwys’ een corruptie is van een van de Latijnse vormen van Arthurs naam. Zijn naam komt in de bronnen voor met tal van verschillende spellingen, waarvan er vele op ‘us’ eindigen. Eén geattesteerde vorm was echter ‘Arturis’.
Als de tweede ‘r’ wegvalt, levert dat ‘Artuis’ op, vrijwel exact de Latijnse vorm van ‘Arthwys’. Er zijn in de middeleeuwse Welshe bronnen verschillende voorbeelden van medeklinkers die uit namen vielen terwijl ze er eigenlijk wel thuishoorden.
Dit zou dus een geringe corruptie kunnen zijn van een van de geattesteerde vormen van Arthurs naam.
Vervangen door een bestaande naam
Een andere mogelijkheid is dat ‘Arthwys’ echt een zelfstandige, legitieme naam was. Maar omdat deze naam duidelijk sterk leek op enkele van de geattesteerde vormen van Arthurs naam, zoals ‘Artus’ en ‘Arturis’, kan een kopiist of scribent haar eenvoudig bij vergissing hebben vervangen.
Dit exacte fenomeen deed zich voor bij Magnus Maximus. In de middeleeuwse Welshe traditie duikt hij eerst correct op als ‘Maxim’, maar in vrijwel alle latere vermeldingen heeft zijn naam de vorm ‘Maxen’. Dat is in werkelijkheid de Welshe versie van de Latijnse naam ‘Maxentius’, niet van ‘Maximus’.
Wat het antwoord ook zij, het is volstrekt aannemelijk dat Arthwys ap Mar oorspronkelijk bekendstond als ‘Arthur’.
Chronologische overeenkomst
Eén van de grootste attracties van deze theorie is het feit dat Arthwys ap Mar daadwerkelijk aansluit bij de aanvaarde chronologie van koning Arthur. Sterker nog, dat doet hij in twee verschillende opzichten.
De standaardchronologie
Ten eerste moet worden opgemerkt dat de belangrijkste voorstander van deze theorie een onderzoeker is genaamd Simon Keegan. Zijn argument gebruikt de standaardchronologie die aan zowel Arthwys als Arthur wordt toegeschreven.
Zoals we eerder zagen, wordt Arthwys meestal tot een kleinzoon van Ceneu gemaakt. Standaard naslagwerken neigen ernaar elke generatie absurd lang te maken om bepaalde chronologische problemen te verklaren (in plaats van extra generaties toe te voegen, wat veel waarschijnlijker lijkt), maar door het tekort aan generaties brengt dit Arthwys nog altijd niet verder dan ongeveer 470.
Keegan stelt voor dat Arthwys rond 540 stierf, wat hem op het moment van overlijden zeventig jaar oud zou maken, een zeer respectable leeftijd.
Deze data sluiten exact aan bij de data die volgens de standaard Arthuriaanse chronologie aan Arthur worden toegeschreven. De slag bij Badon, Arthurs beslissende overwinning op de Angelsaksen, wordt doorgaans tussen 500 en 516 geplaatst. Dat zou stroken met Arthwys die ten tijde van de slag een ervaren oorlogsleider was.
De slag bij Camlann, Arthurs laatste veldslag waarin hij stierf, wordt door de Annales Cambriae in 537 geplaatst. Ook dit is zeer consistent met de data die aan Arthwys worden toegekend.
De herziene chronologie
Zoals we echter hebben gezien, is er goede reden om Arthwys later te plaatsen. Het is veel waarschijnlijker dat hij rond 500 werd geboren. Zijn dood zou, bij gebrek aan enig bewijs dat hij jong stierf, eerder in 570 dan in 540 hebben plaatsgevonden.
Dit spreekt zijn identificatie met koning Arthur echter niet tegen. De reden is dat er goed bewijs is dat ook de standaard Arthuriaanse chronologie enige decennia naast zit. Dit wordt ondersteund door recent onderzoek.
De gerenommeerde geleerde Rachel Bromwich wees, in haar publicatie Trioedd Ynys Prydein, op bewijs dat een koning genaamd Maelgwn Gwynedd heerste in de tweede helft van de zesde eeuw, enkele decennia later dan algemeen wordt aangenomen.
Dit zou een domino-effect hebben op veel van de rest van de Arthuriaanse chronologie, aangezien de slag bij Badon 43 jaar vóór het schrijven van De Excidio door Gildas plaatsvond, en Maelgwn regeerde toen Gildas schreef.
Het bewijs dat Bromwich naar voren bracht voor Maelgwns heerschappij in de late zesde eeuw, zou derhalve het domino-effect hebben dat Badon dichter naar het midden van de zesde eeuw wordt geschoven.
Dat zijnde het geval, zou ook de waarschijnlijkere chronologie van Arthwys ap Mar nog altijd perfect passen bij de Arthuriaanse chronologie.
Familieleden
Deze theorie maakt ook uitgebreid gebruik van de familieleden in de dynastie van Arthwys, met het betoog dat zij overeenkomen met vele personages die in de legenden als bondgenoten van Arthur optreden.
Lancelot en Galahad
Laten we beginnen bij Lancelot, een van de beroemdste figuren uit de Arthuriaanse legenden, samen met zijn zoon Galahad. Volgens deze theorie kunnen zij worden geïdentificeerd met de historische figuren Lleenog en diens zoon Gwallog.
Zoals we eerder zagen, was Lleenog naar het schijnt de broer van Arthwys (en de chronologische overwegingen ondersteunen dit). Dat zou hen op zijn zachtst gezegd tot nauwe metgezellen maken. Aangezien Lancelot een van Arthurs naaste en belangrijkste ridders was, klopt dat op zich wel.
De voornaamste reden om Lancelot met Lleenog in verband te brengen is echter de oppervlakkige gelijkenis tussen hun namen, evenals de oppervlakkige gelijkenis tussen de namen van hun respectieve zonen, Galahad en Gwallog.
Mordred
Een andere sleutelfiguur in de legenden van Arthur is Mordred. Volgens de Arthuriaanse legenden was hij de neef van Arthur en een van diens beste bondgenoten. Hij was de figuur die zich later tegen Arthur keerde en hem verraadde, wat leidde tot de slag bij Camlann en uiteindelijk de ondergang van Arthurs koninkrijk.
Mordred wordt in de legenden uitdrukkelijk gepresenteerd als afkomstig uit een noordelijke dynastie, wat grofweg strookt met het feit dat de familie van Arthwys gevestigd was in het noorden van wat nu Engeland is.
Oorspronkelijk werd Mordreds naam in de vroegste bronnen feitelijk gespeld als ‘Medraut’. Dit evolueerde vervolgens naar ‘Modred’ en later naar ‘Mordred’, naarmate de Arthuriaanse legenden zich ontwikkelden.
Volgens een laat document heette een van de zonen van Mar Morydd. Simon Keegan stelt dat dit een vorm van de naam ‘Mordred’ is. Hij betoogt daarom dat Arthwys’ broer Morydd de historische figuur was achter de legendarische Mordred, de neef van Arthur.
Uther Pendragon
In de legenden is de vader van koning Arthur een man genaamd Uther (in de Welshe bronnen ook geschreven als ‘Uthyr’). Hij droeg de titel ‘Pendragon’, ‘opperkrijger’ betekenis. Interessant is dat de zoon van Arthwys met de naam ‘Eliffer’ voor het eerst in de bronnen voorkomt met de spelling ‘Eleuther’.
Uit deze spelling blijkt het hoogst waarschijnlijk dat deze naam teruggaat op het Latijnse ‘Eleutherius’. Sommige geleerden betogen echter dat ‘Eliffer’ de meer correcte vorm is. In elk geval blijkt uit de vroegste vermelding van zijn bestaan, het Harleian MS 3859, dat hij ook als Eleuther bekendstond.
Dit lijkt sterk op de naam van Arthurs legendarische vader, Uther. Het enige verschil is het allereerste begin, ‘Ele’. Het verlies van het eerste (of laatste) deel van een naam is een aantoonbare corruptie die we in de middeleeuwse bronnen aantreffen. Het zou dus niet onredelijk zijn om voor te stellen dat ‘Eleuther’ kan zijn verbasterd tot ‘Uther’.
Niettemin is dit de naam van Arthurs vader in de legenden, niet van zijn zoon. Hoe zou dit mogelijk kunnen matchen met Eleuther, de zoon van Arthwys?
Nog een aantoonbare corruptie is het omwisselen van vader-zoonparen. We zien dit bijvoorbeeld bij Aedan en Gabrain, koningen van Dal Riada, die in Welshe bronnen voorkomen met Gabrain als zoon van Aedan.
Het is dus goed mogelijk dat ‘Eleuther ap Arthwys’ verbasterd raakte tot ‘Arthwys ap Uther’, precies zoals we dat in de legenden zien.
Andere noordelijke figuren
Meer in het algemeen zijn er diverse figuren uit de Arthuriaanse legenden die geïdentificeerd kunnen worden met leden van Arthwys’ familie of hun bondgenoten.
Zo wordt de eerder genoemde Peredur, de kleinzoon van Arthwys, algemeen en met goede reden geïdentificeerd als Perceval, het personage uit de legenden die op zoek ging naar de Heilige Graal.
Er is ook Einion. Hij komt voor in een Wels verhaal waarin hij de minnaar is van een vrouw genaamd Olwen. Om die reden hebben sommigen gespeculeerd dat dit een andere naam is voor Culhwch, de minnaar van Olwen in het Arthuriaanse verhaal Culhwch and Olwen. Keegan identificeert hem als Einion, de zoon van Mar en de schijnbare broer van Arthwys.
Geografische argumenten
Een ander onderdeel van deze theorie is het feit dat veel van de locaties die met koning Arthur in verband worden gebracht, de een overtuigender dan de ander, verbonden kunnen worden met het koninkrijk van Arthwys ap Mar.
Zo verklaart Geoffrey van Monmouths Historia Regum Britanniae, geschreven rond 1137, dat koning Arthur enige tijd in York doorbracht. Hij vierde daar kerst en herstelde de stad. Aangezien York vermoedelijk een vooraanstaande stad in Arthwys’ koninkrijk was, ondersteunt dit op zich de identificatie van Arthwys met Arthur.
Bovendien somt de Historia Brittonum, geschreven rond 830, twaalf veldslagen op negen verschillende locaties in Brittannië op. Keegan heeft betoogd dat al deze geïdentificeerd kunnen worden met locaties binnen of zeer nabij het koninkrijk van Arthwys.
Er moet worden toegegeven dat het merendeel van deze locaties volstrekt speculatief is. De ene plaats waarover echter brede consensus bestaat, is het Woud van Celidon. Dit wordt vrijwel algemeen aanvaard als het Kaledonische Woud, dat een groot deel van Zuid-Schotland en Noord-Engeland bedekte.
Bezwaren tegen deze theorie
In het algemeen is dit ontegenzeggelijk een zeer goede theorie over de historische koning Arthur. Bij gebrek aan een beter alternatief zou Arthwys ap Mar logischerwijs de beste kandidaat zijn voor de werkelijke figuur achter de legenden. Toch is de theorie niet vrij van problemen.
Zwakke plekken in het bewijs
Een algemeen probleem met deze theorie is dat veel van het bewijs zeer speculatief en zwak is. De voorgestelde verbanden tussen de familieleden en metgezellen van Arthur en die van Arthwys zijn bijvoorbeeld geen exacte overeenkomsten.
Zo verbindt deze theorie Mordred met Morydd. Behalve dat de naam niet exact overeenkomt, was Morydd naar het schijnt een broer van Arthwys, terwijl Mordred uitsluitend wordt gepresenteerd als de neef – of soms de zoon – van Arthur.
Evenzo was Lleenog naar het schijnt de broer van Arthwys, toch wordt Lancelot nergens gepresenteerd als Arthurs broer. Lancelot wordt juist uitdrukkelijk gepresenteerd als iemand die vanuit een ander koninkrijk aan Arthurs hof kwam. Hij wordt nooit voorgesteld als Arthurs broer, familielid, of zelfs lid van Arthurs koninkrijk. Daarbij komt dat het bewijs dat Lleenog en Gwallog met Lancelot en Galahad verbindt uiterst zwak is.
Het zuidelijke bewijs blijft onverklaard
Een nog groter probleem met deze theorie is dat zij geen rekening houdt met het sterke bewijs dat Arthur met het zuiden van het land verbindt.
In verschillende vroege bronnen is Arthur niet slechts actief, maar regeert hij actief in het zuiden van Brittannië. Eén voorbeeld is het Leven van Sint-Illtud. Dit document beschrijft het leven van Illtud en verhaalt hoe hij van Bretagne naar Brittannië reisde en Arthurs hof binnenging. Vervolgens ging hij door naar het hof van koning Poulentus, die uitdrukkelijk wordt beschreven als een koning in Glamorgan, in Zuidoost-Wales. Dit wijst er sterk op dat Arthurs koninklijke hof in die regio was gevestigd.
Een ander voorbeeld is Culhwch and Olwen. Dit plaatst Arthurs hof in Gelliwig in Cerniw. Er is enige discussie over de vraag of dit slaat op een locatie in Cornwall of in Zuidoost-Wales, maar in beide gevallen ligt dit zeer ver van het gebied van Arthwys.
In het Leven van Sint-Carannog wordt Arthur uitdrukkelijk beschreven als heersend samen met koning Cadwy in het West Country, in een regio die doorgaans wordt geïdentificeerd als Dunster in Somerset.
Daartegenover staan er slechts zeer weinig bronnen die Arthur daadwerkelijk een koninklijk hof in het noorden geven. Hoewel hij zeker vele bondgenoten uit dat noordelijke gebied had, getuigen de middeleeuwse bronnen van sterke dynastieke banden tussen de families van het noorden en het zuiden. De noordelijke bondgenoten die in de Arthuriaanse legenden optreden, zouden voor een zuidelijke koning dus niet misplaatst zijn.
Het Arthuriaanse scenario dat het best bij het bewijs past, is derhalve dat koning Arthur heerste in het zuiden van Brittannië, terwijl hij vele bondgenoten in het noorden had. Dit doet recht aan de bronnen die zijn koninklijke hoven in het zuiden plaatsen, terwijl de theorie over Arthwys dit bewijs niet kan verklaren.
Conclusie
Samenvattend is de theorie dat Arthwys ap Mar de echte koning Arthur was, een zeer redelijke theorie. We hebben gezien dat Arthwys, om genealogische en chronologische redenen, vermoedelijk rond ca. 500 werd geboren (in werkelijkheid als zoon van Gwrwst, zoon van Maeswic, zoon van Mar). Dat zou hem een exact tijdgenoot van Arthur maken. Bovendien leefde hij in een gebied met vele Arthuriaanse verbanden. Zijn naam kan, hoewel niet perfect ‘Arthur’, aannemelijk worden opgevat als een verbastering van die naam.
Niettemin is deze theorie niet perfect. In het bijzonder laat zij zich niet uit over de sterke verbanden tussen Arthur en het zuiden van Brittannië. Desalniettemin zou Arthwys, bij gebrek aan een betere identificatie, zeker de beste optie zijn voor de echte koning Arthur.
Bronnen
Keegan, Simon, Pennine Dragon, 2016
Bartrum, Peter, A Welsh Classical Dictionary, 1993
https://www.earlybritishkingdoms.com/bios/arthrpn.html
https://mythbank.com/king-arthur/
https://clasmerdin.blogspot.com/2016/05/the-real-king-arthur-thrice-discovered.html
