Tartarus

Tartarus was het diepste gebied van de Onderwereld. Er werd gezegd dat het negen dagen en negen nachten duurde voordat een aambeeld van het aardoppervlak tot op de bodem van Tartarus viel. Tartarus was het gebied waar Zeus en de Olympiërs Cronus en de andere mannelijke Titanen hadden opgesloten.

Oorspronkelijk had Uranus (Ouranos) de Honderdhandigen en de Cyclopen in Tartarus opgesloten, maar Zeus bevrijdde hen tijdens de oorlog tegen de Titanen. Zij waren van groot belang voor de overwinning van Zeus. Nadat de Titanen in Tartarus waren opgesloten, bewaakten de Honderdhandigen de gevangenis als cipiers. Er werd beschreven dat Tartarus omgeven was door een bronzen omheining met ijzeren poorten.

Zie Oorlog in de Hemel en op Aarde op de pagina Schepping.

Alleen de meest verdorven stervelingen werden in Tartarus gestraft. Deze plaats stond bekend als het Verblijf der Vervloekten.

Tantalus, zoon van Zeus, moest in een poel water staan met een grote rots boven zijn hoofd. Tantalus had gedacht dat hij de goden, die zijn gasten waren, kon misleiden door hen het vlees van zijn eigen zoon Pelops voor te zetten. Voor deze gruwelijke misdaad kon hij niet drinken uit de poel water waarin hij stond, noch kon hij de vijg bereiken die net buiten zijn bereik hing.

Er werden verschillende redenen gegeven voor de bestraffing van Sisyphus, koning van Korinthe en zoon van Aeolus. Een ervan was dat hij Asopus vertelde dat Zeus Aegina, de geliefde dochter van Asopus, had ontvoerd. Een andere zegt dat Sisyphus Thanatos, de god van de dood, had gevangengezet, zodat er een tijd lang niemand kon sterven. Hoewel Ares Thanatos had bevrijd, misleidde Sisyphus Hades om hem naar het aardoppervlak te laten terugkeren. De andere reden voor zijn bestraffing was dat Sisyphus van het orakel vernam dat hij alle geheimen van de goden mocht onthullen. Wat de oorzaak van zijn bestraffing ook was, Sisyphus moest in Tartarus zwoegen en voor eeuwig een grote rotsblok de heuvel op rollen. Elke keer, voordat hij de top bereikte, rolde het rotsblok terug naar de voet van de helling.

De reus Tityus had geprobeerd de Titanide Leto, moeder van Apollo en Artemis, te verkrachten terwijl zij op reis was naar Delphi. Apollo en Artemis hadden hem niet alleen met hun pijlen gedood, maar hij werd ook gestraft in Hades waar twee grote gieren zich voedden met zijn lever. (Zie Leto over Tityus.)

Ixion, koning van de Lapithen, werd op soortgelijke wijze gestraft voor een poging tot verkrachting. Het voorwerp van zijn lust was Hera, gemalin van Zeus. Zeus had de lust van de koning vermoed en schiep een fantoom uit wolken dat op Hera leek. Zeus betrapte Ixion in bed met de valse Hera. Zeus strafte Ixion door hem vast te ketenen aan een vurig draaiend wiel.

Dan waren er de vijftig dochters van Danaüs, koning van Argos. Zijn dochters stonden bekend als de Danaïden. Danaüs’ broer Aegyptus had vijftig zonen die met de Danaïden wilden trouwen. Danaüs werd gedwongen de huwelijksaanzoeken van zijn neven aan zijn dochters te accepteren, maar op hun huwelijksnachten gaf Danaüs elk van zijn dochters een dolk met de opdracht hun nieuwe echtgenoten in hun slaap te vermoorden. Alleen Hypermnestra gehoorzaamde haar vader niet en redde Lynceus. De Danaïden, behalve Hypermnestra, werden na hun dood gestraft voor de moorden op hun echtgenoten en moesten voor eeuwig water scheppen in lekke emmers.

Volgens klassieke mythen was Tartarus een nakomeling van Chaos en werd hij geboren tegelijk met Gaea (Aarde) en Eros (Liefde). Tartarus was niets meer dan een personificatie van het gebied, maar het had zich gepaard met Gaea en bracht monsterlijke nakomelingen voort, waaronder Typhon en Echidna.

Zie ook Tartarus bij Oergodheden.