Romeinse Goden
De religie van de Romeinen onderging verschillende evolutionaire veranderingen gedurende de geschiedenis van Rome. Een van de sterke punten van Rome was hun vermogen om buitenlandse ideeën, gewoonten en praktijken te veranderen, aan te passen of te absorberen.
De vroege Romeinen zagen hun godheden bepaalde functies vervullen. Het waren godheden met gespecialiseerde functies. De god of godin zou zijn of haar taak uitvoeren als zijn of haar naam werd aangeroepen.
Deze goden werden gezien als objecten die een taak uitvoerden, zoals een deur. Of de god was een natuurkracht die de lucht deed regenen, betrokken was bij de verandering van het seizoen, enz.
In tegenstelling tot andere religies hadden de vroege Romeinse godheden geen mythen. De vroege Romeinen voelden niet de behoefte om hun godheden te vermenselijken met menselijke daden of persoonlijkheid. Ze voelden niet de behoefte om de goden en godinnen met elkaar te laten trouwen, of nakomelingen te laten krijgen. Dergelijke concepten werden in het vroege deel van de Romeinse geschiedenis niet geaccepteerd.
De meeste vroege Romeinse godheden hadden een agrarisch en pastoraal karakter, vooral de godheden van de vruchtbaarheid. Alle algemene godheden die we tegenwoordig kennen, waren voorheen goden van het veld, de landbouw en de vruchtbaarheid, zoals Mars, Venus en Saturnus.
Pas toen de Romeinen in contact kwamen met de Etrusken in Etrurië (Toscane) and de Grieken die in Campanië woonden, ondergingen de vroege Romeinse godheden veranderingen. Ze werden met name beïnvloed door de verhalen in de Griekse mythen. De Romeinse godheden werden steeds menselijker, waarbij ze konden lijden aan lust, woede en verdriet.
De vroegste Romeinse godheden waren ofwel door henzelf uitgevonden, of hun oorsprong lag in de Latijnse of Sabijnse pantheons. De Romeinen adopteerden ook veel Etruskische godheden in hun pantheon.
De drie machtigste en belangrijkste goden waren de triade van Jupiter, Mars en Quirinus. Tijdens de periode van de Etruskische koningen werd een grote tempel gebouwd op de Capitolijnse heuvel, ter ere van een triade van Jupiter, Juno en Minerva. Vesta en Janus waren ook belangrijke vroege godheden, die eerst werden vereerd in een privé-heiligdom in elk Romeins huis, en later in een meer geformaliseerde staatsreligie. Er was geen Romeins equivalent voor de Griekse Apollo. Apollo was een directe import uit Griekenland en genoot een populaire status in Rome. De Romeinse naam voor de Olympiërs, de twaalf grote goden van de Olympus, was Dii of Di.
Tegen de tijd van de 1e eeuw v.Chr. was het moeilijk om de oorspronkelijke aard van de Romeinse godheden te identificeren. Ze namen eigenschappen van de Griekse godheden over en incorporeerden Griekse mythen in hun eigen mythen.
De Romeinen adopteerden veel niet-Griekse godheden in hun pantheon. Onder de opmerkelijke godheden waren de Phrygische Cybele, de Egyptische godin Isis, de Keltische paardengodin Epona, en de Perzische god Mithras. (Zie Gallische Goden en Britse Goden over de Romano-Keltische godheden in Keltische mythen.)
Naast het adopteren van godheden van andere vreemde culturen, kenden Romeinse schrijvers ook Romeinse namen toe aan verschillende Keltische goden in Gallië (Frankrijk) en Groot-Brittannië. De populaire Romeinse namen die in deze context werden gebruikt waren Mercurius, Mars, Jupiter, Pluto, Apollo, Minerva en Hercules. (Zie Gallische Goden en Britse Goden over de Romano-Keltische godheden in Keltische mythen.)
Houd er rekening mee dat ik geen artikelen zal schrijven over alle Romeinse goden die Griekse equivalenten hebben, tenzij er opmerkelijke verschillen zijn tussen de Grieken en de Romeinen. Als de informatie over de Romeinse godheid volledig hetzelfde was als de Griekse, dan zou het het beste zijn om een link naar het Griekse equivalent te geven. Zie Griekse Equivalenten.
Romeinse Goden
Voor Vesta, zie Huisgoden en Beschermers. Voor Apollo, zie Olympiërs. Voor Uranus, zie Oergoden. Voor Sol, zie Helius. Voor Luna, zie Selene. Voor Aurora, zie Eos. Voor Epona, zie Gallische Goden.
Genealogie
Personificaties
De volgende godheden of geesten waren meestal abstracte personificaties. De meeste van deze godheden hebben geen mythen.
| Aequitas | god van de eerlijke handel. |
| Alemona | godin van de doorgang. |
| Clementia | godin van genade en clementie. |
| Fides | godin van goede trouw, loyaliteit en eerlijkheid. |
| Fraus | godin van verraad. |
| Honus | god van militaire eer. |
| Liberalitas | god van vrijgevigheid. |
| Libitina | godin van de dood. |
| Lupercus | god van de wolven. |
| Muta | godin van de stilte. |
| Nona | godin van de geboorte. |
| Pietas | godin van vroomheid. |
| Providentia | godin van de voorzienigheid. |
| Spes | godin van de hoop. |
| Tempestas | godin van de storm. |
| Terminus | god van doorgangen en grenspalen. |
| Virtus | god van militaire dapperheid. |
Huisgoden en Beschermers
Griekse Equivalenten
De Romeinen stonden bekend om het overnemen van ideeën uit andere culturen. Buitenlandse koninkrijken beïnvloedden de Romeinse manier van denken, met name de Etruskische en Griekse culturen. De Romeinen adopteerden de Griekse filosofie, kunst en literatuur.
Mythen waren daarop geen uitzondering. De Romeinen modelleerden hun goden naar die van de Grieken.
De volgende lijsten zijn gemaakt als een snelle referentie voor degenen die de Romeinse en Griekse namen van goden en godinnen willen vergelijken.
Dit is geenszins een uitputtende lijst van Romeinse godheden en hun Griekse equivalenten. Bovendien was Apollo een volledig Griekse import. Er was geen Romeins equivalent voor Apollo, maar de Romeinse schrijvers adopteerden Apollo als hun eigen god. De meeste Titanen hadden ook geen Romeinse namen, met uitzondering van Cronus en Rhea. Waar er geen Romeinse namen voor de goden waren, zijn de Griekse namen gebruikt en onveranderd gelaten.
Merk op dat ik links heb geplaatst naar sommige van de hieronder genoemde Griekse godheden. Als de informatie en mythen hetzelfde zijn voor zowel Griekse als Romeinse godheden, dan is het het beste om het gelinkte artikel onder de Griekse goden te lezen.
|
Voor degenen die geïnteresseerd zijn in Etruskische godheden, zie de nieuwe pagina.
De Romeinse religie bleef niet beperkt tot de pantheons van de Romeinen/Latijnen, de Grieken en de Etrusken. Andere buitenlandse goden werden ook geadopteerd en aanbeden door de Romeinen, afkomstig uit verschillende provincies binnen het rijk. Hiertoe behoorden de Keltische godheden in Gallië en Groot-Brittannië, zoals de paardengodin Epona; de Phrygische moedergodin Cybele; de Egyptische vruchtbaarheids- en doodsgodin Isis; en de Perzische of Indiase god van het licht Mithra (Mithras).
En laten we niet vergeten dat sommige Romeinen het jodendom en het christendom adopteerden. Hoewel de meeste Romeinen die christen werden, tussen de 1e en 3e eeuw n.Chr., in het geheim bijeen moesten komen in huizen en grotten omdat ze vreesden voor vervolging. Pas tijdens de regering van keizer Constantijn (vroege 4e eeuw n.Chr.) werd het christendom een aanvaardbare religie.
